Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
NIEWINNI CZARODZIEJE | WAJDA: RE-WIZJE
Podczas wspólnej nocy Bazyli, lekarz sportowy i muzyk jazzowy, oraz Pelagia, o której niewiele wiemy, prowadzą grę, przekomarzają się i starają uciec od własnych uczuć. Kryją się pod maską słów i póz, tak jakby prawda była najbardziej niebezpiecznym i reglamentowanym dobrem w Polsce Ludowej. Bohaterowie wędrują po nocnej Warszawie, trafiają na prywatkę u znajomych, rozmawiają z innymi młodymi ludźmi, a nad ranem wracają do mieszkania Pelagii, gdzie ich relacja zostaje wystawiona na próbę bliskości i decyzji o pozostaniu razem lub rozstaniu. Bohaterowie, świadomi zewnętrznych ograniczeń, próbują przeżyć swoją młodość, będąc zarazem nowocześni i niedojrzali.
Środowiskowy portret młodzieży, nakreślony na tle pięknie filmowanej Warszawy przełomu lat 50. i 60., z muzyką Krzysztofa Komedy, stanowi dziś świadectwo czasów początków „małej stabilizacji”. Film był bardzo niechętnie przyjęty przez ówczesną władzę, rok czekał na premierę, aż wreszcie lekko ocenzurowany trafił do wąskiej dystrybucji. Jest pierwszym dziełem Wajdy o tematyce współczesnej i jednym z dowodów rodzącej się w Polsce Nowej Fali.
[ENG]
During a single night spent together, Bazyli, a sports doctor and jazz musician, and Pelagia, about whom we know very little, engage in a subtle game—teasing each other and trying to flee from their own emotions. They hide behind words and poses, as if truth were the most dangerous and strictly limited commodity in People’s Poland. Roaming through nocturnal Warsaw, they drift from one encounter to another, attend a private party at friends’ place, talk with other young people, and at dawn return to Pelagia’s apartment, where their relationship is finally tested by intimacy and the choice between staying together or parting ways. Aware of the external constraints surrounding them, they attempt to live out their youth, poised between modern self-awareness and emotional immaturity.
A generational portrait of young people set against the beautifully filmed Warsaw of the late 1950s and early 1960s, accompanied by Krzysztof Komeda’s jazz-inflected score, the film stands today as a vivid document of the era of the early “little stabilization.” Poorly received by the authorities, it waited a year for its release and eventually reached audiences only in a lightly censored, limited distribution. It was Wajda’s first film to address contemporary subject matter and one of the earliest signs of the emerging Polish New Wave.
Środowiskowy portret młodzieży, nakreślony na tle pięknie filmowanej Warszawy przełomu lat 50. i 60., z muzyką Krzysztofa Komedy, stanowi dziś świadectwo czasów początków „małej stabilizacji”. Film był bardzo niechętnie przyjęty przez ówczesną władzę, rok czekał na premierę, aż wreszcie lekko ocenzurowany trafił do wąskiej dystrybucji. Jest pierwszym dziełem Wajdy o tematyce współczesnej i jednym z dowodów rodzącej się w Polsce Nowej Fali.
[ENG]
During a single night spent together, Bazyli, a sports doctor and jazz musician, and Pelagia, about whom we know very little, engage in a subtle game—teasing each other and trying to flee from their own emotions. They hide behind words and poses, as if truth were the most dangerous and strictly limited commodity in People’s Poland. Roaming through nocturnal Warsaw, they drift from one encounter to another, attend a private party at friends’ place, talk with other young people, and at dawn return to Pelagia’s apartment, where their relationship is finally tested by intimacy and the choice between staying together or parting ways. Aware of the external constraints surrounding them, they attempt to live out their youth, poised between modern self-awareness and emotional immaturity.
A generational portrait of young people set against the beautifully filmed Warsaw of the late 1950s and early 1960s, accompanied by Krzysztof Komeda’s jazz-inflected score, the film stands today as a vivid document of the era of the early “little stabilization.” Poorly received by the authorities, it waited a year for its release and eventually reached audiences only in a lightly censored, limited distribution. It was Wajda’s first film to address contemporary subject matter and one of the earliest signs of the emerging Polish New Wave.
NOMADLAND | DKF KAMERA
Kiedy w prowincjonalnym miasteczku w stanie Nevada zostaje zamknięta kopalnia gipsu, jedna z pracującym tam przez lata kobiet, Fern (Frances McDormand), postanawia spakować cały swój dobytek do vana i wyruszyć w nieznane. Nie wiedząc, dokąd zmierza, nie mając określonego celu, odkrywa w sobie nieznane dotychczas pokłady determinacji, zaradności i nadziei dające jej siłę do zmierzenia się z nowymi doświadczeniami. Podróżując od miejsca do miejsca, Fern każdego dnia poznaje innych koczowników, którzy stają się jej mentorami wśród bezkresnych i zapierających dech w piersiach obrazach amerykańskiego Zachodu.
NÓŻ I WERSETY: ZAMACH NA SALMANA RUSHDIEGO | MDAG 2026
[PL]
W sierpniu 2022 roku Salman Rushdie został brutalnie zaatakowany na scenie, otrzymując piętnaście ciosów nożem. Film jest poruszającym studium jego fizycznej i duchowej regeneracji oraz opowieścią o sile twórcy, dla którego pisanie pozostaje aktem oporu. Rushdie prowadzi widza przez historię swojej kariery, kulisy warsztatu pisarskiego i kulturowy ciężar własnej twórczości. Mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność ekspresji, które dziś wybrzmiewają z wyjątkową mocą. Istotnym elementem filmu jest narracja oparta na pamiętniku z 2024 roku, „Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa”, wykorzystana w sposób przejmujący i poetycki. Kulminacją tej opowieści jest powrót autora po roku na miejsce zamachu i słowa: „Stoję w miejscu, w którym upadłem” — gest, który staje się symbolem odwagi, pamięci i niezłomności.
[ENG]
In August 2022, Salman Rushdie was violently attacked on stage, sustaining fifteen stab wounds. The film is a poignant study of his physical and spiritual recovery, and a story about the strength of a writer for whom writing remains an act of resistance. Rushdie guides viewers through the story of his career, the practice of his craft, and the cultural weight of his work. He grapples with questions of violence, forgiveness, and freedom of expression – questions that resonate today with particular urgency. A key element of the film is the voice-over narration based on his 2024 memoir, “Knife: Meditations After an Attempted Murder,” used in a deeply moving and often poetic way. The story reaches its climax when, a year later, the author returns to the scene of the attack and says, “I stand where I fell” – a gesture that becomes a symbol of courage, memory, and unwavering resolve.
W sierpniu 2022 roku Salman Rushdie został brutalnie zaatakowany na scenie, otrzymując piętnaście ciosów nożem. Film jest poruszającym studium jego fizycznej i duchowej regeneracji oraz opowieścią o sile twórcy, dla którego pisanie pozostaje aktem oporu. Rushdie prowadzi widza przez historię swojej kariery, kulisy warsztatu pisarskiego i kulturowy ciężar własnej twórczości. Mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność ekspresji, które dziś wybrzmiewają z wyjątkową mocą. Istotnym elementem filmu jest narracja oparta na pamiętniku z 2024 roku, „Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa”, wykorzystana w sposób przejmujący i poetycki. Kulminacją tej opowieści jest powrót autora po roku na miejsce zamachu i słowa: „Stoję w miejscu, w którym upadłem” — gest, który staje się symbolem odwagi, pamięci i niezłomności.
[ENG]
In August 2022, Salman Rushdie was violently attacked on stage, sustaining fifteen stab wounds. The film is a poignant study of his physical and spiritual recovery, and a story about the strength of a writer for whom writing remains an act of resistance. Rushdie guides viewers through the story of his career, the practice of his craft, and the cultural weight of his work. He grapples with questions of violence, forgiveness, and freedom of expression – questions that resonate today with particular urgency. A key element of the film is the voice-over narration based on his 2024 memoir, “Knife: Meditations After an Attempted Murder,” used in a deeply moving and often poetic way. The story reaches its climax when, a year later, the author returns to the scene of the attack and says, “I stand where I fell” – a gesture that becomes a symbol of courage, memory, and unwavering resolve.
NURT | MDAG 2026
[PL]
W 1985 roku jedenaście osób w wieku około trzydziestu lat postanowiło dokonać czegoś, czego nikt wcześniej nie osiągnął: całkowicie spłynąć Amazonką, od jej źródła w Andach aż do Oceanu Atlantyckiego. Ta sześciomiesięczna wyprawa, pomyślana jako ostatnia przygoda przed ślubami, karierami i dorosłymi obowiązkami, miała być rytuałem przejścia. Zamiast tego stała się punktem zwrotnym w ich życiu. „Nurt” opowiadany jest głównie poprzez Kate Durrant, lekarkę zespołu i jedyną kobietę w zdominowanej przez mężczyzn grupie. Gdy gwałtowne prądy największej rzeki na świecie, choroby, izolacja i spotkanie z terrorystami wystawiają na próbę ich wytrzymałość, w grupie narastają głębsze napięcia. Zderzające się ambicje, kruche hierarchie, romantyczne uwikłania i eskalująca walka o przywództwo. Rzeka okazuje się niebezpieczna, ale ludzkie ego staje się jeszcze bardziej destabilizującą siłą.
Cztery dekady później intymne wywiady i nowo zdigitalizowane materiały filmowe w formacie 16 mm ujawniają psychologiczną cenę ukrytą pod mitem heroicznej eksploracji. „Natura jest bardziej przewidywalna niż ludzie” – jak stwierdza w „Nurcie” Kate Durrant.
[ENG]
In 1985, eleven people in their thirties decided to do something that no one had ever done before: to travel the entire length of the Amazon River, from its glacial source in the Andes to the Atlantic Ocean. This six-month expedition, conceived as a final adventure before marriage, careers and adult responsibilities, was meant to be a rite of passage. Instead, it became a turning point in their lives. "The Current" is told primarily through the perspective of Kate Durrant, the team's doctor and the only woman in a male-dominated group. As the violent currents of the world's largest river, disease, isolation and encounters with terrorists test their endurance, deeper tensions arise within the group. Clashing ambitions, fragile hierarchies, romantic entanglements and an escalating struggle for leadership. The river proves dangerous, but human ego becomes an even more destabilising force. Four decades later, intimate interviews and newly digitised 16mm film footage reveal the psychological toll hidden beneath the myth of heroic exploration. ‘Nature is more predictable than people, as Kate Durrant states in "The Current".
W 1985 roku jedenaście osób w wieku około trzydziestu lat postanowiło dokonać czegoś, czego nikt wcześniej nie osiągnął: całkowicie spłynąć Amazonką, od jej źródła w Andach aż do Oceanu Atlantyckiego. Ta sześciomiesięczna wyprawa, pomyślana jako ostatnia przygoda przed ślubami, karierami i dorosłymi obowiązkami, miała być rytuałem przejścia. Zamiast tego stała się punktem zwrotnym w ich życiu. „Nurt” opowiadany jest głównie poprzez Kate Durrant, lekarkę zespołu i jedyną kobietę w zdominowanej przez mężczyzn grupie. Gdy gwałtowne prądy największej rzeki na świecie, choroby, izolacja i spotkanie z terrorystami wystawiają na próbę ich wytrzymałość, w grupie narastają głębsze napięcia. Zderzające się ambicje, kruche hierarchie, romantyczne uwikłania i eskalująca walka o przywództwo. Rzeka okazuje się niebezpieczna, ale ludzkie ego staje się jeszcze bardziej destabilizującą siłą.
Cztery dekady później intymne wywiady i nowo zdigitalizowane materiały filmowe w formacie 16 mm ujawniają psychologiczną cenę ukrytą pod mitem heroicznej eksploracji. „Natura jest bardziej przewidywalna niż ludzie” – jak stwierdza w „Nurcie” Kate Durrant.
[ENG]
In 1985, eleven people in their thirties decided to do something that no one had ever done before: to travel the entire length of the Amazon River, from its glacial source in the Andes to the Atlantic Ocean. This six-month expedition, conceived as a final adventure before marriage, careers and adult responsibilities, was meant to be a rite of passage. Instead, it became a turning point in their lives. "The Current" is told primarily through the perspective of Kate Durrant, the team's doctor and the only woman in a male-dominated group. As the violent currents of the world's largest river, disease, isolation and encounters with terrorists test their endurance, deeper tensions arise within the group. Clashing ambitions, fragile hierarchies, romantic entanglements and an escalating struggle for leadership. The river proves dangerous, but human ego becomes an even more destabilising force. Four decades later, intimate interviews and newly digitised 16mm film footage reveal the psychological toll hidden beneath the myth of heroic exploration. ‘Nature is more predictable than people, as Kate Durrant states in "The Current".
O CZASIE I WODZIE | MDAG 2026
[PL]
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum – rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni – w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.
[ENG]
As Icelandic glaciers melt and cherished grandparents pass away, Andri Snær Magnason transforms his rich archive – family photos, recordings, myths, and songs – into a kind of time capsule meant to preserve what slips away: memories, family, time, and water. Against the backdrop of inevitable climate change, the film connects personal loss with the universal question of impermanence and ways of preserving memory. It is a poetic reflection on the relationship between intergenerational memory and the history embedded in ice.
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum – rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni – w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.
[ENG]
As Icelandic glaciers melt and cherished grandparents pass away, Andri Snær Magnason transforms his rich archive – family photos, recordings, myths, and songs – into a kind of time capsule meant to preserve what slips away: memories, family, time, and water. Against the backdrop of inevitable climate change, the film connects personal loss with the universal question of impermanence and ways of preserving memory. It is a poetic reflection on the relationship between intergenerational memory and the history embedded in ice.
ORWELL: 2 + 2 = 5 | MDAG 2026
[PL]
Czy żyjemy w Orwellowskim świecie? Czy wizje autora powieści „1984” są jeszcze fikcją czy raczej naszą rzeczywistością? Film nominowanego do Oscara® Raoula Pecka („Nie jestem twoim Murzynem”, „Ernest Cole: odnaleziona legenda” - pokazywane na festiwalu MDAG) ukazuje ostatnie miesiące życia George’a Orwella i szuka źródeł kluczowych społeczno-politycznych idei, które łączą jego dystopijną powieść z naszym światem. Podwójne myślenie, algorytmy, nowomowa, dziura pamięci, nieosoba, zbrodnia myślowa czy Wielki Brat – to hasła, które odbijają się dziś szerokim echem, zmuszając do analizy mechanizmów władzy, propagandy i systemowej przemocy. Łącząc fragmenty filmowych adaptacji powieści „1984” z mozaiką obrazów i symboli związanych z XXI wiekiem, reżyser tworzy wielowarstwową narrację, konfrontując proroczy mit Orwella z prawdziwym obliczem naszej rzeczywistości. We współczesnym świecie, pełnym zakłamania, wojen i manipulacji, proste matematyczne równanie 2+2 nie równa się już cztery, lecz pięć. To przesłanie może okazać się dla nas ostatnim ostrzeżeniem.
[ENG]
Interweaving archive footage from adaptations of “1984” with a tapestry of 21st century images, Oscar® Nominee and BAFTA-winning director Raoul Peck masterfully dissects Orwell’s prescient genius and his vital lessons for our times and our future.
1949. George Orwell finishes what will be his final but most important novel, “1984”. “ORWELL: 2+2=5” delves deep into his final months and visionary works to explore the roots of the vital and troubling concepts he revealed to the world in his dystopian masterpiece… Doublethink, Thoughtcrime, Newspeak, the omnipresent spectre of Big Brother… disturbing sociopolitical truths which resonate ever-more powerfully today.
Czy żyjemy w Orwellowskim świecie? Czy wizje autora powieści „1984” są jeszcze fikcją czy raczej naszą rzeczywistością? Film nominowanego do Oscara® Raoula Pecka („Nie jestem twoim Murzynem”, „Ernest Cole: odnaleziona legenda” - pokazywane na festiwalu MDAG) ukazuje ostatnie miesiące życia George’a Orwella i szuka źródeł kluczowych społeczno-politycznych idei, które łączą jego dystopijną powieść z naszym światem. Podwójne myślenie, algorytmy, nowomowa, dziura pamięci, nieosoba, zbrodnia myślowa czy Wielki Brat – to hasła, które odbijają się dziś szerokim echem, zmuszając do analizy mechanizmów władzy, propagandy i systemowej przemocy. Łącząc fragmenty filmowych adaptacji powieści „1984” z mozaiką obrazów i symboli związanych z XXI wiekiem, reżyser tworzy wielowarstwową narrację, konfrontując proroczy mit Orwella z prawdziwym obliczem naszej rzeczywistości. We współczesnym świecie, pełnym zakłamania, wojen i manipulacji, proste matematyczne równanie 2+2 nie równa się już cztery, lecz pięć. To przesłanie może okazać się dla nas ostatnim ostrzeżeniem.
[ENG]
Interweaving archive footage from adaptations of “1984” with a tapestry of 21st century images, Oscar® Nominee and BAFTA-winning director Raoul Peck masterfully dissects Orwell’s prescient genius and his vital lessons for our times and our future.
1949. George Orwell finishes what will be his final but most important novel, “1984”. “ORWELL: 2+2=5” delves deep into his final months and visionary works to explore the roots of the vital and troubling concepts he revealed to the world in his dystopian masterpiece… Doublethink, Thoughtcrime, Newspeak, the omnipresent spectre of Big Brother… disturbing sociopolitical truths which resonate ever-more powerfully today.
PAN NIKT KONTRA PUTIN | SENIOR W MUZIE
Film pokazujący propagandę i codzienne życie w Rosji. Pasza, nauczyciel w małym miasteczku na Uralu, pracuje w swojej dawnej szkole i filmuje życie jej uczniów jako kronikarz. Jego gabinet jest azylem dla punków, buntowników i wszystkich, którzy pragną wolności. Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji w Ukrainie i wprowadzeniu patriotycznej polityki, szkoły zostają zmilitaryzowane. Pasza dokumentuje wojskowy dryl, deklaracje lojalności i rosnący strach. Najwięcej mówią reakcje nastolatków – ukradkowe, pełne lęku spojrzenia, czy moment pożegnania przyjaciół wcielonych do wojska. Gdy rok szkolny dobiega końca, Pasza wie, że Karabasz nie jest już jego miejscem… Hit festiwalu Sundance (Specjalna Nagroda Jury) i Millennium Docs Against Gravity, duński kandydat do Oscara®.
PIENIĄDZE TO WSZYSTKO | MDAG 2026
[PL]
James Cox Chambers Jr., znany jako Fergie, należy do grona najbogatszych ludzi na świecie. Gdy wycofuje się z rodzinnej korporacji, zabiera ze sobą około 250 milionów dolarów i postanawia wykorzystać majątek w nieoczekiwany sposób. Finansuje inicjatywy społeczne – od założenia komuny, przez wsparcie protestów przeciwko ludobójstwu w Palestynie, po sponsorowanie tunezyjskiej drużyny piłkarskiej. Film opowiada, kim jest Fergie i jak ogromne pieniądze kształtują jego wybory. To wnikliwe studium władzy, jaką daje kapitał – zdolności do tworzenia i niszczenia – oraz refleksja nad tym, jak dostęp do astronomicznego bogactwa wpływa na człowieka i jego otoczenie. Czy w epoce skrajnej koncentracji majątku marzenie o budowaniu innego świata jest możliwe, nawet jeśli wciąż funkcjonuje się w ramach obecnego systemu?
[ENG]
James Cox Chambers Jr., known as Fergie, withdraws from his family corporation with $250 million and channels it into social initiatives – from founding a commune to supporting protests against genocide in Palestine and sponsoring a Tunisian football team. The film examines who Fergie is and how immense wealth shapes his choices. It offers an insightful study of the power that capital provides – the ability to create and destroy – and reflects on how access to astronomical wealth affects a person and their environment. A story about an era of extreme wealth concentration and the dream of building another world, even while living within the current one.
James Cox Chambers Jr., znany jako Fergie, należy do grona najbogatszych ludzi na świecie. Gdy wycofuje się z rodzinnej korporacji, zabiera ze sobą około 250 milionów dolarów i postanawia wykorzystać majątek w nieoczekiwany sposób. Finansuje inicjatywy społeczne – od założenia komuny, przez wsparcie protestów przeciwko ludobójstwu w Palestynie, po sponsorowanie tunezyjskiej drużyny piłkarskiej. Film opowiada, kim jest Fergie i jak ogromne pieniądze kształtują jego wybory. To wnikliwe studium władzy, jaką daje kapitał – zdolności do tworzenia i niszczenia – oraz refleksja nad tym, jak dostęp do astronomicznego bogactwa wpływa na człowieka i jego otoczenie. Czy w epoce skrajnej koncentracji majątku marzenie o budowaniu innego świata jest możliwe, nawet jeśli wciąż funkcjonuje się w ramach obecnego systemu?
[ENG]
James Cox Chambers Jr., known as Fergie, withdraws from his family corporation with $250 million and channels it into social initiatives – from founding a commune to supporting protests against genocide in Palestine and sponsoring a Tunisian football team. The film examines who Fergie is and how immense wealth shapes his choices. It offers an insightful study of the power that capital provides – the ability to create and destroy – and reflects on how access to astronomical wealth affects a person and their environment. A story about an era of extreme wealth concentration and the dream of building another world, even while living within the current one.
PIEŚNI LASU | GALA NAGRODY WOLNOŚCI | MDAG 2026
WYDARZENIE TOWARZYSZĄCE SEANSOWI: WARSZTATY OLFAKTORYCZNE WOKÓŁ LEŚNYCH ZAPACHÓW
Zachęcamy do multisensorycznego doświadczania filmu – przed seansem zapraszamy na warsztat olfaktoryczy podejmujący ideę "słuchania zapachu". Zanurzymy się w mroki lasu, odwołamy się do dziwności poza-ludzkiego sposobu bycia, wspólnoty rozszerzonej na wszystkie organizmy żywe. Będziemy słuchać zapachów ciemności, drzew, hiperobiektów grzybów, porostów, mchów, ziemi po deszczu by finałowo "myśląc jak drzewo" (John Seed) zbudować swoją własną opowieść ciemności dróg lasu.
Warsztaty odbędą się przed seansem o godzinie 17:00 w Centrum Animacji na ul. Masztalarskiej 8. Warsztaty będą trwać do 19:30.
Bilet warsztaty+seans w cenie 90 złotych obowiązuje na warsztaty i seans wraz z galą wręczenia nagrody wolności. Liczba biletów na warsztaty+seans jest ograniczona. Bilet na warsztaty+seans nie wchodzi w karnet festiwalowy.
Szacowany czas trwania Gali Wręczenia Nagrody Wolności: 30 minut
Po Gali Wręczenia Nagrody Wolności rozpocznie się seans filmu.
[PL]
Piękno i spokój pradawnych lasów Francji w zachwycającym wizualnie filmie autora głośnego „Ducha śniegów" – Vincenta Muniera. Reżyser wraz z ojcem Michelem i synem Simonem wspólnie odkrywają życie w dzikich borach: jelenie, sowy, rysie, głuszce i inne leśne zwierzęta. Kamera nie tylko rejestruje obrazy, ale przede wszystkim „słucha” lasu jak żywego organizmu, w którym ruch i dźwięk jest częścią skomplikowanej sieci życia. To jednak opowieść nie tylko o czerpaniu przyjemności z kontaktu z naturą, ale też o rodzinie i tym, jak możemy tworzyć silne więzi z najbliższymi. Wieczorami bohaterowie dzielą się historiami i legendami, przenosząc nas do innej rzeczywistości. „Pieśni lasu" są dla wszystkich osób, które niezależnie od wieku, chcą zatrzymać się na chwilę i wsłuchać w to, co pierwotne i dające radość. W ścieżce dźwiękowej filmu pojawi się muzyka Warrena Ellisa, Dom La Neny i Rosemary Standley.
[ENG]
The beauty and tranquility of the ancient forests of France are captured in this visually captivating film by Vincent Munier, the acclaimed creator of ”The Velvet Queen”. Together with his father Michel and his son Simon, the director explores life in the wild woods—deer, owls, lynxes, capercaillies, and many other forest animals. The camera not only records images but above all “listens” to the forest as a living organism, where movement and sound form part of a complex web of life. Yet this is not only a story about the pleasure of connecting with nature, but also about family and the ways we can build strong bonds with those closest to us. In the evenings, the protagonists share stories and legends, transporting us to another reality. ”Songs of the Forest” is a film for everyone who, regardless of age, wishes to pause for a moment and listen to what is primal and life-giving. The soundtrack features music by Warren Ellis, Dom La Nena, and Rosemary Standley.
Zachęcamy do multisensorycznego doświadczania filmu – przed seansem zapraszamy na warsztat olfaktoryczy podejmujący ideę "słuchania zapachu". Zanurzymy się w mroki lasu, odwołamy się do dziwności poza-ludzkiego sposobu bycia, wspólnoty rozszerzonej na wszystkie organizmy żywe. Będziemy słuchać zapachów ciemności, drzew, hiperobiektów grzybów, porostów, mchów, ziemi po deszczu by finałowo "myśląc jak drzewo" (John Seed) zbudować swoją własną opowieść ciemności dróg lasu.
Warsztaty odbędą się przed seansem o godzinie 17:00 w Centrum Animacji na ul. Masztalarskiej 8. Warsztaty będą trwać do 19:30.
Bilet warsztaty+seans w cenie 90 złotych obowiązuje na warsztaty i seans wraz z galą wręczenia nagrody wolności. Liczba biletów na warsztaty+seans jest ograniczona. Bilet na warsztaty+seans nie wchodzi w karnet festiwalowy.
Szacowany czas trwania Gali Wręczenia Nagrody Wolności: 30 minut
Po Gali Wręczenia Nagrody Wolności rozpocznie się seans filmu.
[PL]
Piękno i spokój pradawnych lasów Francji w zachwycającym wizualnie filmie autora głośnego „Ducha śniegów" – Vincenta Muniera. Reżyser wraz z ojcem Michelem i synem Simonem wspólnie odkrywają życie w dzikich borach: jelenie, sowy, rysie, głuszce i inne leśne zwierzęta. Kamera nie tylko rejestruje obrazy, ale przede wszystkim „słucha” lasu jak żywego organizmu, w którym ruch i dźwięk jest częścią skomplikowanej sieci życia. To jednak opowieść nie tylko o czerpaniu przyjemności z kontaktu z naturą, ale też o rodzinie i tym, jak możemy tworzyć silne więzi z najbliższymi. Wieczorami bohaterowie dzielą się historiami i legendami, przenosząc nas do innej rzeczywistości. „Pieśni lasu" są dla wszystkich osób, które niezależnie od wieku, chcą zatrzymać się na chwilę i wsłuchać w to, co pierwotne i dające radość. W ścieżce dźwiękowej filmu pojawi się muzyka Warrena Ellisa, Dom La Neny i Rosemary Standley.
[ENG]
The beauty and tranquility of the ancient forests of France are captured in this visually captivating film by Vincent Munier, the acclaimed creator of ”The Velvet Queen”. Together with his father Michel and his son Simon, the director explores life in the wild woods—deer, owls, lynxes, capercaillies, and many other forest animals. The camera not only records images but above all “listens” to the forest as a living organism, where movement and sound form part of a complex web of life. Yet this is not only a story about the pleasure of connecting with nature, but also about family and the ways we can build strong bonds with those closest to us. In the evenings, the protagonists share stories and legends, transporting us to another reality. ”Songs of the Forest” is a film for everyone who, regardless of age, wishes to pause for a moment and listen to what is primal and life-giving. The soundtrack features music by Warren Ellis, Dom La Nena, and Rosemary Standley.
PIEŚNI LASU | MDAG 2026
[PL]
Piękno i spokój pradawnych lasów Francji w zachwycającym wizualnie filmie autora głośnego „Ducha śniegów" – Vincenta Muniera. Reżyser wraz z ojcem Michelem i synem Simonem wspólnie odkrywają życie w dzikich borach: jelenie, sowy, rysie, głuszce i inne leśne zwierzęta. Kamera nie tylko rejestruje obrazy, ale przede wszystkim „słucha” lasu jak żywego organizmu, w którym ruch i dźwięk jest częścią skomplikowanej sieci życia. To jednak opowieść nie tylko o czerpaniu przyjemności z kontaktu z naturą, ale też o rodzinie i tym, jak możemy tworzyć silne więzi z najbliższymi. Wieczorami bohaterowie dzielą się historiami i legendami, przenosząc nas do innej rzeczywistości. „Pieśni lasu" są dla wszystkich osób, które niezależnie od wieku, chcą zatrzymać się na chwilę i wsłuchać w to, co pierwotne i dające radość. W ścieżce dźwiękowej filmu pojawi się muzyka Warrena Ellisa, Dom La Neny i Rosemary Standley.
[ENG]
The beauty and tranquility of the ancient forests of France are captured in this visually captivating film by Vincent Munier, the acclaimed creator of ”The Velvet Queen”. Together with his father Michel and his son Simon, the director explores life in the wild woods—deer, owls, lynxes, capercaillies, and many other forest animals. The camera not only records images but above all “listens” to the forest as a living organism, where movement and sound form part of a complex web of life. Yet this is not only a story about the pleasure of connecting with nature, but also about family and the ways we can build strong bonds with those closest to us. In the evenings, the protagonists share stories and legends, transporting us to another reality. ”Songs of the Forest” is a film for everyone who, regardless of age, wishes to pause for a moment and listen to what is primal and life-giving. The soundtrack features music by Warren Ellis, Dom La Nena, and Rosemary Standley.
Piękno i spokój pradawnych lasów Francji w zachwycającym wizualnie filmie autora głośnego „Ducha śniegów" – Vincenta Muniera. Reżyser wraz z ojcem Michelem i synem Simonem wspólnie odkrywają życie w dzikich borach: jelenie, sowy, rysie, głuszce i inne leśne zwierzęta. Kamera nie tylko rejestruje obrazy, ale przede wszystkim „słucha” lasu jak żywego organizmu, w którym ruch i dźwięk jest częścią skomplikowanej sieci życia. To jednak opowieść nie tylko o czerpaniu przyjemności z kontaktu z naturą, ale też o rodzinie i tym, jak możemy tworzyć silne więzi z najbliższymi. Wieczorami bohaterowie dzielą się historiami i legendami, przenosząc nas do innej rzeczywistości. „Pieśni lasu" są dla wszystkich osób, które niezależnie od wieku, chcą zatrzymać się na chwilę i wsłuchać w to, co pierwotne i dające radość. W ścieżce dźwiękowej filmu pojawi się muzyka Warrena Ellisa, Dom La Neny i Rosemary Standley.
[ENG]
The beauty and tranquility of the ancient forests of France are captured in this visually captivating film by Vincent Munier, the acclaimed creator of ”The Velvet Queen”. Together with his father Michel and his son Simon, the director explores life in the wild woods—deer, owls, lynxes, capercaillies, and many other forest animals. The camera not only records images but above all “listens” to the forest as a living organism, where movement and sound form part of a complex web of life. Yet this is not only a story about the pleasure of connecting with nature, but also about family and the ways we can build strong bonds with those closest to us. In the evenings, the protagonists share stories and legends, transporting us to another reality. ”Songs of the Forest” is a film for everyone who, regardless of age, wishes to pause for a moment and listen to what is primal and life-giving. The soundtrack features music by Warren Ellis, Dom La Nena, and Rosemary Standley.
POD ZIEMIĄ | MDAG 2026
[PL]
Pod ziemią kryje się więcej historii, niż mogłyby pomieścić najwyższe wieżowce, jakie kiedykolwiek zbudowała ludzkość. A gdy w końcu się rozpadną, a nasz gatunek zniknie, to właśnie opowieści zapisane w podziemiach mogą okazać się jedynym śladem naszego istnienia. Co mogą nam powiedzieć o pochodzeniu i przyszłości człowieka ukryte cuda Ziemi Film jest czymś więcej niż tylko podróżą – to doświadczenie wywołujące dreszcze, uświadamiające, jak niewielkie jest ludzkie życie wobec świata, którego czas liczony jest w eonach i epokach. Pod powierzchnią planety zapisane są historie natury, cywilizacji i kosmosu, czekające na odkrycie. Film splata losy trzech odkrywców: meksykańskiej archeolożki Fatimy Tec Pool, badającej mistyczne cenoty, Radleya Garretta – geografa eksplorującego zapomniane, stworzone przez człowieka podziemne światy oraz Mariangeli Lisanti – fizyczki, która kilka kilometrów pod ziemią poszukuje śladów ciemnej materii. Stawia pytanie o pochodzenie i przyszłość naszego gatunku, pokazując podziemie jako archiwum pamięci Ziemi – natury, cywilizacji i kosmosu.
[ENG]
Beneath the Earth lie more stories than the tallest skyscraperspreserved underground may be the only record of our existence. What can the hidden wonders of the Earth tell us about humanity’s past and future? The film is more than a journey – it is a spine-chilling experience that reminds us how fleeting human life is in a world whose time is measured in eons and epochs. Beneath the planet’s surface lie stories of nature, civilization, and the cosmos, waiting to be discovered. The film follows three explorers: Mexican archaeologist Fatima Tec Pool, who studies mystical cenotes; Radley Garrett, a geographer exploring forgotten, human-made underground worlds; and Mariangela Lisanti, a physicist who ventures several kilometers below the surface in search of traces of dark matter. It asks questions about the origins and future of our species, portraying the underground as an archive of Earth’s memory – of nature, civilization, and the cosmos.
Pod ziemią kryje się więcej historii, niż mogłyby pomieścić najwyższe wieżowce, jakie kiedykolwiek zbudowała ludzkość. A gdy w końcu się rozpadną, a nasz gatunek zniknie, to właśnie opowieści zapisane w podziemiach mogą okazać się jedynym śladem naszego istnienia. Co mogą nam powiedzieć o pochodzeniu i przyszłości człowieka ukryte cuda Ziemi Film jest czymś więcej niż tylko podróżą – to doświadczenie wywołujące dreszcze, uświadamiające, jak niewielkie jest ludzkie życie wobec świata, którego czas liczony jest w eonach i epokach. Pod powierzchnią planety zapisane są historie natury, cywilizacji i kosmosu, czekające na odkrycie. Film splata losy trzech odkrywców: meksykańskiej archeolożki Fatimy Tec Pool, badającej mistyczne cenoty, Radleya Garretta – geografa eksplorującego zapomniane, stworzone przez człowieka podziemne światy oraz Mariangeli Lisanti – fizyczki, która kilka kilometrów pod ziemią poszukuje śladów ciemnej materii. Stawia pytanie o pochodzenie i przyszłość naszego gatunku, pokazując podziemie jako archiwum pamięci Ziemi – natury, cywilizacji i kosmosu.
[ENG]
Beneath the Earth lie more stories than the tallest skyscraperspreserved underground may be the only record of our existence. What can the hidden wonders of the Earth tell us about humanity’s past and future? The film is more than a journey – it is a spine-chilling experience that reminds us how fleeting human life is in a world whose time is measured in eons and epochs. Beneath the planet’s surface lie stories of nature, civilization, and the cosmos, waiting to be discovered. The film follows three explorers: Mexican archaeologist Fatima Tec Pool, who studies mystical cenotes; Radley Garrett, a geographer exploring forgotten, human-made underground worlds; and Mariangela Lisanti, a physicist who ventures several kilometers below the surface in search of traces of dark matter. It asks questions about the origins and future of our species, portraying the underground as an archive of Earth’s memory – of nature, civilization, and the cosmos.
POMIĘDZY WOSKIEM I ZŁOTEM | MDAG 2026
[PL]
Pobyt w legendarnym hotelu Hilton w Addis Abebie oraz „Cesarz” Kapuścińskiego stają się punktem wyjścia do wielowarstwowej refleksji nad imperialną przeszłością Etiopii i jej teraźniejszością. Film splata osobiste obserwacje reżyserki z esejem historycznym, odsłaniając lokalną perspektywę i szerszy afrykański kontekst, który pozwala lepiej zrozumieć ten kraj. Tytuł nawiązuje do etiopskiej tradycji retorycznej – słowa znaczą tu więcej, niż brzmią. W świecie rządzonym inną logiką czasu: trzynastu miesięcy w roku, dnia rozpoczynającego się o 6 rano i aktualnego roku 2018, reżyserka próbuje odkodować sensy ukryte między historią a codziennością. W szczelinie między systemami dat i znaczeń szuka ukrytych sensów, splatając historię, codzienność i etiopską tradycję retoryczną, w której słowa mają podwójne znaczenie: te jawne i te ukryte.
[ENG]
A stay at the legendary Hilton hotel in Addis Abeba and Kapuściński’s “The Emperor” serve as a point of departure for a multilayered reflection on Ethiopia’s imperial past and its fragmented present. The film intertwines personal experience with historical essay, revealing local perspectives and African contexts that shape contemporary understandings of the country. The title alludes to the Ethiopian rhetorical tradition – here, words mean more than they seem. In a world governed by a different logic of time – thirteen months in a year, a day beginning at 6 a.m., and the current year counted as 2018 – the director attempts to decode meanings hidden between history and everyday life. In the gap between systems of dates and systems of meaning, she searches for what lies beneath the surface, weaving together history, daily life, and a rhetorical tradition in which words hold both visible and hidden significance.
Pobyt w legendarnym hotelu Hilton w Addis Abebie oraz „Cesarz” Kapuścińskiego stają się punktem wyjścia do wielowarstwowej refleksji nad imperialną przeszłością Etiopii i jej teraźniejszością. Film splata osobiste obserwacje reżyserki z esejem historycznym, odsłaniając lokalną perspektywę i szerszy afrykański kontekst, który pozwala lepiej zrozumieć ten kraj. Tytuł nawiązuje do etiopskiej tradycji retorycznej – słowa znaczą tu więcej, niż brzmią. W świecie rządzonym inną logiką czasu: trzynastu miesięcy w roku, dnia rozpoczynającego się o 6 rano i aktualnego roku 2018, reżyserka próbuje odkodować sensy ukryte między historią a codziennością. W szczelinie między systemami dat i znaczeń szuka ukrytych sensów, splatając historię, codzienność i etiopską tradycję retoryczną, w której słowa mają podwójne znaczenie: te jawne i te ukryte.
[ENG]
A stay at the legendary Hilton hotel in Addis Abeba and Kapuściński’s “The Emperor” serve as a point of departure for a multilayered reflection on Ethiopia’s imperial past and its fragmented present. The film intertwines personal experience with historical essay, revealing local perspectives and African contexts that shape contemporary understandings of the country. The title alludes to the Ethiopian rhetorical tradition – here, words mean more than they seem. In a world governed by a different logic of time – thirteen months in a year, a day beginning at 6 a.m., and the current year counted as 2018 – the director attempts to decode meanings hidden between history and everyday life. In the gap between systems of dates and systems of meaning, she searches for what lies beneath the surface, weaving together history, daily life, and a rhetorical tradition in which words hold both visible and hidden significance.
PRAWIE NA ZAWSZE | MDAG 2026
[PL]
Od beztroskiego dzieciństwa po burzliwe lata nastoletnie – film opowiada o pięciu formacyjnych latach grupy bliskich przyjaciół w Sztokholmie. Ich więź zostaje wystawiona na próbę, gdy próbują odnaleźć się w dorosłości, mierząc się z przyjaźnią, miłością i poszukiwaniem własnej tożsamości. Zżyta ekipa przemierza miasto – jeżdżąc na rolkach, rozmawiając, filmując się – aż do momentu, gdy okres dojrzewania przynosi nowe napięcia. Plotki, pierwsze złamane serca oraz pytania o zgodę i cancel culture zaczynają testować ich relacje. Zbliża się koniec liceum, a każdy z nich staje przed szansą, by na nowo zdefiniować, kim chce być. Film pokazuje trud i burzliwość dorastania oraz portret pokolenia kształtującego się w obliczu szybkich zmian społecznych.
[ENG]
From carefree childhood to tumultuous teenage years – the film tells the story of five formative years of a close-knit group of friends in Stockholm. Their bond is put to the test as they try to find themselves in adulthood, facing friendship, love, and the search for their own identities. The tight-knit crew roams the city – rollerblading, talking, filming themselves – until adolescence brings new tensions. Rumors, first heartbreaks, and questions of consent and cancel culture begin to challenge their relationships. As high school comes to an end, each of them faces the opportunity to redefine who they want to be. The film captures the struggles and turbulence of growing up and portrays a generation shaping itself amid rapid social change.
Od beztroskiego dzieciństwa po burzliwe lata nastoletnie – film opowiada o pięciu formacyjnych latach grupy bliskich przyjaciół w Sztokholmie. Ich więź zostaje wystawiona na próbę, gdy próbują odnaleźć się w dorosłości, mierząc się z przyjaźnią, miłością i poszukiwaniem własnej tożsamości. Zżyta ekipa przemierza miasto – jeżdżąc na rolkach, rozmawiając, filmując się – aż do momentu, gdy okres dojrzewania przynosi nowe napięcia. Plotki, pierwsze złamane serca oraz pytania o zgodę i cancel culture zaczynają testować ich relacje. Zbliża się koniec liceum, a każdy z nich staje przed szansą, by na nowo zdefiniować, kim chce być. Film pokazuje trud i burzliwość dorastania oraz portret pokolenia kształtującego się w obliczu szybkich zmian społecznych.
[ENG]
From carefree childhood to tumultuous teenage years – the film tells the story of five formative years of a close-knit group of friends in Stockholm. Their bond is put to the test as they try to find themselves in adulthood, facing friendship, love, and the search for their own identities. The tight-knit crew roams the city – rollerblading, talking, filming themselves – until adolescence brings new tensions. Rumors, first heartbreaks, and questions of consent and cancel culture begin to challenge their relationships. As high school comes to an end, each of them faces the opportunity to redefine who they want to be. The film captures the struggles and turbulence of growing up and portrays a generation shaping itself amid rapid social change.
PROSZĘ NIE SIADAĆ | MDAG 2026
[PL]
Wojciech Plewiński, wybitny fotograf, przygotowuje wystawę, podróżując śladami swoich prac. Towarzyszą mu żona Anna, syn Maciek i kuratorka Katarzyna. Wyprawa do miejsc takich jak Teatr Studio, Nowa Huta, Kalatówki, Zalew Rożnowski czy Biebrza staje się pretekstem do wspomnień, analizy twórczości i konfrontacji z przeszłością. Mimo sędziwego wieku imponuje sprawnością i humorem. Rodzinne wyjazdy to jednak nie tylko nostalgia, ale też czas trudnych rozliczeń. Wojciech przyznaje się do zaniedbywania syna w dzieciństwie. Czas spędzony z najbliższymi pozwala jednak na nowo budować bliskość. Sukces wernisażu potwierdza, że twórczość Plewińskiego zachwyca kolejne pokolenia. To ciepły portret artysty, który z niesłabnącą pasją i bliskimi u boku obserwuje świat.
[ENG]
Wojciech Plewiński, an eminent photographer, is preparing an exhibition by traveling in the footsteps of his own work. He is accompanied by his wife Anna, son Maciek, and curator Katarzyna. The journey to places in Poland such as the Studio Theatre, Nowa Huta, Kalatówki, Lake Rożnów, or the Biebrza wetlands becomes a pretext for reminiscence, analysis of his art, and confronting the past. Despite his advanced age, Wojciech impresses with his fitness and humor. However, family trips are not only about nostalgia but also a time for difficult reckonings. Wojciech admits to neglecting his son during his childhood. Nevertheless, the time spent with loved ones allows them to rebuild closeness. The success of the exhibition opening confirms that Plewiński's work continues to captivate new generations. It is a warm portrait of an artist who observes the world with undiminished passion and his loved ones by his side.
Wojciech Plewiński, wybitny fotograf, przygotowuje wystawę, podróżując śladami swoich prac. Towarzyszą mu żona Anna, syn Maciek i kuratorka Katarzyna. Wyprawa do miejsc takich jak Teatr Studio, Nowa Huta, Kalatówki, Zalew Rożnowski czy Biebrza staje się pretekstem do wspomnień, analizy twórczości i konfrontacji z przeszłością. Mimo sędziwego wieku imponuje sprawnością i humorem. Rodzinne wyjazdy to jednak nie tylko nostalgia, ale też czas trudnych rozliczeń. Wojciech przyznaje się do zaniedbywania syna w dzieciństwie. Czas spędzony z najbliższymi pozwala jednak na nowo budować bliskość. Sukces wernisażu potwierdza, że twórczość Plewińskiego zachwyca kolejne pokolenia. To ciepły portret artysty, który z niesłabnącą pasją i bliskimi u boku obserwuje świat.
[ENG]
Wojciech Plewiński, an eminent photographer, is preparing an exhibition by traveling in the footsteps of his own work. He is accompanied by his wife Anna, son Maciek, and curator Katarzyna. The journey to places in Poland such as the Studio Theatre, Nowa Huta, Kalatówki, Lake Rożnów, or the Biebrza wetlands becomes a pretext for reminiscence, analysis of his art, and confronting the past. Despite his advanced age, Wojciech impresses with his fitness and humor. However, family trips are not only about nostalgia but also a time for difficult reckonings. Wojciech admits to neglecting his son during his childhood. Nevertheless, the time spent with loved ones allows them to rebuild closeness. The success of the exhibition opening confirms that Plewiński's work continues to captivate new generations. It is a warm portrait of an artist who observes the world with undiminished passion and his loved ones by his side.
PUCIO | DZIECIAKI, DO KINA!
Pucio razem ze swoją rodziną odkrywa świat! Każdy dzień to nowe przygody – wspólne gotowanie konfitury, malowanie rodzinnego portretu, a nawet… spływ kajakowy i biwak we własnym salonie! Gdy przychodzi pora kąpieli, Puciowi i Bobo towarzystwa dotrzymuje wesoły zabawkowy krokodyl, który również pilnie potrzebuje się wykąpać! Pucio uczy się dzielić z innymi, nawiązywać nowe przyjaźnie i radzić sobie z nudą w deszczowy dzień. W każdym odcinku Pucio udowadnia, że wyobraźnia i kreatywność potrafią zamienić najzwyklejsze chwile w coś naprawdę wyjątkowego!
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci – reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci – reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
PUCIO | PORANEK RODZINNY
Pucio razem ze swoją rodziną odkrywa świat! Każdy dzień to nowe przygody – wspólne gotowanie konfitury, malowanie rodzinnego portretu, a nawet… spływ kajakowy i biwak we własnym salonie! Gdy przychodzi pora kąpieli, Puciowi i Bobo towarzystwa dotrzymuje wesoły zabawkowy krokodyl, który również pilnie potrzebuje się wykąpać! Pucio uczy się dzielić z innymi, nawiązywać nowe przyjaźnie i radzić sobie z nudą w deszczowy dzień. W każdym odcinku Pucio udowadnia, że wyobraźnia i kreatywność potrafią zamienić najzwyklejsze chwile w coś naprawdę wyjątkowego!
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci – reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci – reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
RUNA SIMI | MDAG 2026
[PL]
Czy język może być mostem między pokoleniami? Czy pasja jednej rodziny może ocalić zagrożoną kulturę? W sercu Andów Fernando Valenci – peruwiański dubbingowiec, radiowiec i aktywista z Cusco – wraz ze swoim ośmioletnim synem Dylanem podejmują niezwykłe wyzwanie: chcą zdubbingować kultową animację „Król Lew” w języku quechua (Runa Simi), znanym także jako język Inków. Z pozoru prosty projekt staje się symbolicznym aktem kulturowego oporu, stawiając pytania o rolę tradycji w świecie, który coraz szybciej zapomina o swoich korzeniach. Kręcony przez dziewięć lat film ukazuje, że język nie jest jedynie narzędziem komunikacji, lecz żywą tkanką tożsamości oraz pamięci społecznej. Czy w obliczu globalizacji i zanikania tradycji można ocalić jeden z najstarszych języków rdzennych Ameryki Południowej, który przetrwał wieki i wciąż żyje w codziennych rozmowach? Czy jedno rodzinne przedsięwzięcie może stać się inspiracją dla całej społeczności? Fernando i Dylan przemierzają lokalne społeczności, spotykają mistrzów języka quechua, muzykantów i animatorów kultury, pokazując, jak sztuka i język splatają się z doświadczeniem współczesnych rdzennych społeczności.
[ENG]
Can language serve as a bridge between generations? Can the passion of one family help save an endangered culture? In the Andes, Fernando Valenci – a Peruvian voice actor, radio host, and activist from Cusco – along with his young son Dylan, takes on the extraordinary task of dubbing the iconic animation “The Lion King” into Quechua (Runa Simi), also known as the language of the Incas. What seems like a simple project becomes a symbolic act of cultural resistance, prompting reflection on the role of tradition in a world that increasingly forgets its roots. Filmed over nine years, the documentary shows that language is not merely a tool of communication but a living thread of identity and social memory. In the face of globalization and fading traditions, can one of South America’s oldest indigenous languages, which has survived centuries and still thrives in everyday conversation, be preserved? Can a single family project inspire an entire community? Fernando and Dylan travel through local communities, meet Quechua language masters, musicians, and cultural animators, showing how art and language intertwine with the lived experience of contemporary indigenous communities.
Czy język może być mostem między pokoleniami? Czy pasja jednej rodziny może ocalić zagrożoną kulturę? W sercu Andów Fernando Valenci – peruwiański dubbingowiec, radiowiec i aktywista z Cusco – wraz ze swoim ośmioletnim synem Dylanem podejmują niezwykłe wyzwanie: chcą zdubbingować kultową animację „Król Lew” w języku quechua (Runa Simi), znanym także jako język Inków. Z pozoru prosty projekt staje się symbolicznym aktem kulturowego oporu, stawiając pytania o rolę tradycji w świecie, który coraz szybciej zapomina o swoich korzeniach. Kręcony przez dziewięć lat film ukazuje, że język nie jest jedynie narzędziem komunikacji, lecz żywą tkanką tożsamości oraz pamięci społecznej. Czy w obliczu globalizacji i zanikania tradycji można ocalić jeden z najstarszych języków rdzennych Ameryki Południowej, który przetrwał wieki i wciąż żyje w codziennych rozmowach? Czy jedno rodzinne przedsięwzięcie może stać się inspiracją dla całej społeczności? Fernando i Dylan przemierzają lokalne społeczności, spotykają mistrzów języka quechua, muzykantów i animatorów kultury, pokazując, jak sztuka i język splatają się z doświadczeniem współczesnych rdzennych społeczności.
[ENG]
Can language serve as a bridge between generations? Can the passion of one family help save an endangered culture? In the Andes, Fernando Valenci – a Peruvian voice actor, radio host, and activist from Cusco – along with his young son Dylan, takes on the extraordinary task of dubbing the iconic animation “The Lion King” into Quechua (Runa Simi), also known as the language of the Incas. What seems like a simple project becomes a symbolic act of cultural resistance, prompting reflection on the role of tradition in a world that increasingly forgets its roots. Filmed over nine years, the documentary shows that language is not merely a tool of communication but a living thread of identity and social memory. In the face of globalization and fading traditions, can one of South America’s oldest indigenous languages, which has survived centuries and still thrives in everyday conversation, be preserved? Can a single family project inspire an entire community? Fernando and Dylan travel through local communities, meet Quechua language masters, musicians, and cultural animators, showing how art and language intertwine with the lived experience of contemporary indigenous communities.
SNY O SŁONIACH | MDAG 2026
[PL]
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
[ENG]
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
[ENG]
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
SYGNALISTA | MDAG 2026
[PL]
Dogłębna analiza świata, w którym przetrwanie wymaga odwagi i bezwzględnej ostrożności. Troje bohaterów z Afryki, Europy i Stanów Zjednoczonych ryzykuje życie, kariery i bezpieczeństwo swoich rodzin, by ujawnić prawdę skrzętnie ukrywaną przed opinią publiczną. Film po raz pierwszy ukazuje uniwersalny wymiar sygnalizowania nieprawidłowości oraz cenę, jaką płacą ci, którzy decydują się mówić. Sygnaliści stają się celem lobbystów, rządów i służb specjalnych, które prowadzą bezwzględną kampanię zastraszania i dyskredytacji. Wśród bohaterów poznajemy Jean-Jacques’a Lumumbę – prawnuka kongijskiego bojownika o wolność Patrice’a Lumumby – który na emigracji we Francji doświadcza nękania i gróźb. Towarzyszy mu Daniel Hale, były analityk wywiadu NSA, któremu podczas administracji Donalda Trumpa groziło nawet 10 lat więzienia za rzekome ujawnienie tajnych informacji. Film przedstawia także osoby stojące po stronie sygnalistów: Delphine Halgand-Mishrę i jej organizację The Signals Network, oferującą im wsparcie i ochronę, a także Holdena Tripletta, byłego szefa kontrwywiadu w Białym Domu. Ważną rolę odgrywają również dziennikarze związani z ujawnieniem Panama Papers, do których zgłaszają się nowi informatorzy z kolejnymi, wstrząsającymi rewelacjami. To opowieść o odwadze, odpowiedzialności i walce o prawdę w świecie, w którym bezpieczniej jest milczeć.
[ENG]
An in-depth exploration of a world where survival demands both courage and extreme caution. Three protagonists from Africa, Europe, and the United States risk their lives, careers, and their families’ safety to expose truths carefully concealed from the public. For the first time, the film presents the universal dimension of whistleblowing and the price paid by those who choose to speak out. Whistleblowers become targets of lobbyists, governments, and intelligence agencies conducting relentless campaigns of intimidation and defamation. Among the protagonists is Jean-Jacques Lumumba, the grandson of Congolese independence leader Patrice Lumumba, who faces harassment and threats while living in exile in France. Alongside him is Daniel Hale, a former NSA intelligence analyst who, during the Trump administration, faced up to ten years in prison for allegedly disclosing classified information. The film also portrays those supporting whistleblowers: Delphine Halgand-Mishra and her organization, The Signals Network, which provides them with protection and assistance, as well as Holden Triplett, the former head of counterintelligence at the White House. Journalists behind the Panama Papers investigation also play a key role, as new whistleblowers approach them with further shocking revelations. This is a story about courage, responsibility, and the fight for truth in a world where silence is often safer than speaking out.
Dogłębna analiza świata, w którym przetrwanie wymaga odwagi i bezwzględnej ostrożności. Troje bohaterów z Afryki, Europy i Stanów Zjednoczonych ryzykuje życie, kariery i bezpieczeństwo swoich rodzin, by ujawnić prawdę skrzętnie ukrywaną przed opinią publiczną. Film po raz pierwszy ukazuje uniwersalny wymiar sygnalizowania nieprawidłowości oraz cenę, jaką płacą ci, którzy decydują się mówić. Sygnaliści stają się celem lobbystów, rządów i służb specjalnych, które prowadzą bezwzględną kampanię zastraszania i dyskredytacji. Wśród bohaterów poznajemy Jean-Jacques’a Lumumbę – prawnuka kongijskiego bojownika o wolność Patrice’a Lumumby – który na emigracji we Francji doświadcza nękania i gróźb. Towarzyszy mu Daniel Hale, były analityk wywiadu NSA, któremu podczas administracji Donalda Trumpa groziło nawet 10 lat więzienia za rzekome ujawnienie tajnych informacji. Film przedstawia także osoby stojące po stronie sygnalistów: Delphine Halgand-Mishrę i jej organizację The Signals Network, oferującą im wsparcie i ochronę, a także Holdena Tripletta, byłego szefa kontrwywiadu w Białym Domu. Ważną rolę odgrywają również dziennikarze związani z ujawnieniem Panama Papers, do których zgłaszają się nowi informatorzy z kolejnymi, wstrząsającymi rewelacjami. To opowieść o odwadze, odpowiedzialności i walce o prawdę w świecie, w którym bezpieczniej jest milczeć.
[ENG]
An in-depth exploration of a world where survival demands both courage and extreme caution. Three protagonists from Africa, Europe, and the United States risk their lives, careers, and their families’ safety to expose truths carefully concealed from the public. For the first time, the film presents the universal dimension of whistleblowing and the price paid by those who choose to speak out. Whistleblowers become targets of lobbyists, governments, and intelligence agencies conducting relentless campaigns of intimidation and defamation. Among the protagonists is Jean-Jacques Lumumba, the grandson of Congolese independence leader Patrice Lumumba, who faces harassment and threats while living in exile in France. Alongside him is Daniel Hale, a former NSA intelligence analyst who, during the Trump administration, faced up to ten years in prison for allegedly disclosing classified information. The film also portrays those supporting whistleblowers: Delphine Halgand-Mishra and her organization, The Signals Network, which provides them with protection and assistance, as well as Holden Triplett, the former head of counterintelligence at the White House. Journalists behind the Panama Papers investigation also play a key role, as new whistleblowers approach them with further shocking revelations. This is a story about courage, responsibility, and the fight for truth in a world where silence is often safer than speaking out.
ŚLADY | MDAG 2026
[PL]
„Ślady” to poruszające świadectwo solidarności kobiet. Film śledzi historię Iryny Dowhan, która dokumentuje doświadczenia kobiet dotkniętych przemocą wojenną, tworząc przestrzeń dla nadziei i uzdrowienia. Gromadząc świadectwa ocalałych, Iryna i bohaterki filmu budują krąg odwagi i troski, przekształcając ból w siłę prawdy, sprawiedliwości i wzajemnego wsparcia. Reżyserki unikają bezpośrednich obrazów przemocy, koncentrując się na subtelnych „śladach”, które kryją historie sześciu kobiet – niektóre z tych śladów widoczne są od razu, inne głęboko ukryte. Film jest studium przetrwania, odwagi i solidarności po koszmarach wojny.
[ENG]
“Traces” is a moving testament to the resilience and solidarity of women standing side by side. The film follows Iryna Dowhan, who documents the experiences of women affected by violence and aggression, creating a space for hope and healing. By gathering survivors’ testimonies, Iryna and the women in the film build a circle of courage and care, transforming pain into the strength of truth, justice, and mutual support. The directors avoid direct depictions of violence, focusing instead on subtle “traces” that hold the stories of six women – some visible immediately, others deeply hidden. The film is a study of survival, courage, and solidarity in the aftermath of war.
„Ślady” to poruszające świadectwo solidarności kobiet. Film śledzi historię Iryny Dowhan, która dokumentuje doświadczenia kobiet dotkniętych przemocą wojenną, tworząc przestrzeń dla nadziei i uzdrowienia. Gromadząc świadectwa ocalałych, Iryna i bohaterki filmu budują krąg odwagi i troski, przekształcając ból w siłę prawdy, sprawiedliwości i wzajemnego wsparcia. Reżyserki unikają bezpośrednich obrazów przemocy, koncentrując się na subtelnych „śladach”, które kryją historie sześciu kobiet – niektóre z tych śladów widoczne są od razu, inne głęboko ukryte. Film jest studium przetrwania, odwagi i solidarności po koszmarach wojny.
[ENG]
“Traces” is a moving testament to the resilience and solidarity of women standing side by side. The film follows Iryna Dowhan, who documents the experiences of women affected by violence and aggression, creating a space for hope and healing. By gathering survivors’ testimonies, Iryna and the women in the film build a circle of courage and care, transforming pain into the strength of truth, justice, and mutual support. The directors avoid direct depictions of violence, focusing instead on subtle “traces” that hold the stories of six women – some visible immediately, others deeply hidden. The film is a study of survival, courage, and solidarity in the aftermath of war.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.