Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
2001: ODYSEJA KOSMICZNA | PORTAL FILM FEST
Tajemniczy monolit, pojawiający się na różnych etapach dziejów ludzkości, prowadzi do jednej z najbardziej niezwykłych podróży w historii kina. Uznawane za jedno z najwybitniejszych dzieł w historii światowego kina arcydzieło Stanleya Kubricka, stworzone we współpracy z Arthurem C. Clarke’em, zachwyca przełomowymi efektami specjalnymi, hipnotyzującymi obrazami i niezapomnianą muzyką. To film o wyjątkowym filozoficznym wymiarze, który od ponad pół wieku inspiruje kolejne pokolenia twórców i widzów, stawiając fundamentalne pytania o ewolucję człowieka, naturę inteligencji, sens istnienia i miejsce ludzkości we Wszechświecie.
AREK.MAMA.PANORAMA
Nadopiekuńcza mama? Jest. Milczący tata? Też. Kryzys twórczy i uczucie niespełnienia? Są! Artysta Arek Pasożyt naprawdę ma pod górkę. By uporać się z problemami, po raz pierwszy wyjeżdża w Tatry. Tam trafia na ślad największego obrazu w historii Polski (115 x 16 m!) - monumentalnej "Panoramy Tatr", która zaginęła ponad 130 lat temu. Chcąc ją odnaleźć, rusza rowerem przez wsie Podhala. Ale czy z mamą nadzorującą każdy jego krok ma szansę dokonać czegoś wielkiego? Film, w którym każdy marzyciel odnajdzie cząstkę siebie.
AREK.MAMA.PANORAMA | SENIOR W MUZIE
Nadopiekuńcza mama? Jest. Milczący tata? Też. Kryzys twórczy i uczucie niespełnienia? Są! Artysta Arek Pasożyt naprawdę ma pod górkę. By uporać się z problemami, po raz pierwszy wyjeżdża w Tatry. Tam trafia na ślad największego obrazu w historii Polski (115 x 16 m!) - monumentalnej "Panoramy Tatr", która zaginęła ponad 130 lat temu. Chcąc ją odnaleźć, rusza rowerem przez wsie Podhala. Ale czy z mamą nadzorującą każdy jego krok ma szansę dokonać czegoś wielkiego? Film, w którym każdy marzyciel odnajdzie cząstkę siebie.
BEZ ZNIECZULENIA | WAJDA: RE-WIZJE
Przygnębiający obraz polskiej rzeczywistości politycznej i społecznej drugiej połowy lat 70., a zarazem krytyczna diagnoza postaw w czasie nieufności i opresji ze strony systemu. Z kolejnej dziennikarskiej wyprawy do Polski wraca popularny reporter – wzorowany na postaci Ryszarda Kapuścińskiego. Z zaskoczeniem przyjmuje, że staje się – bez żadnego wyjaśnienia – obiektem zorganizowanej nagonki. W pracy zostaje zaszczuty przez młodszego kolegę, w środowisku oskarżany jest o koniunkturalizm i oportunizm, w domu żona składa pozew o rozwód. Dotychczas człowiek sukcesu, nagle opuszczony przez wszystkich, postawiony jest w sytuacji Kafkowskiej, tracąc wiarę w jakiekolwiek wartości, a nawet sens życia.
Znakomita interpretacja Zbigniewa Zapasiewicza nadała postaci Jerzego tragizm, ale także pewną niejednoznaczność. Bohater niegdyś korzystał z benefitów systemu, który najpierw niewidzialnym mechanizmem dopuszczał do apanaży, by bez zapowiedzi bezwzględnie niszczyć dawnych luminarzy. Mało który film tak brutalnie pokazał mechanizm komunistycznego totalitaryzmu, aparat hipokryzji, oportunizmu, środowiskowej zawiści, promocji miernot i kuszenia awansem. Niewiele też filmów okazało się tak profetycznych i wciąż aktualnych, opisując świat degradacji wartości, uprzedmiotowienia ludzi, kłamstwa i manipulacji.
[ENG]
A bleak portrait of Poland’s political and social reality in the late 1970s, the film offers a sharp diagnosis of attitudes shaped by mistrust and systemic oppression. A popular reporter—modeled on the figure of Ryszard Kapuściński—returns home from another foreign assignment only to discover, to his astonishment, that he has become the target of a coordinated smear campaign, launched without explanation. At work he is harassed by a younger colleague, within his professional circle he is accused of opportunism and careerism, and at home his wife files for divorce. Once a man of success, suddenly abandoned by everyone, he finds himself in a Kafkaesque situation that strips him of faith in values, relationships, and even the meaning of life itself.
Zbigniew Zapasiewicz’s outstanding performance lends the character of Jerzy both tragic depth and moral ambiguity. The protagonist had once benefited from the very system that now turns against him—a system that silently grants privileges only to destroy its former favourites without warning. Few films have exposed so brutally the mechanisms of communist totalitarianism: its hypocrisy, opportunism, professional envy, promotion of mediocrity, and the temptations of advancement. Even fewer have proven so prophetic and enduringly relevant, depicting a world of eroded values, the objectification of individuals, and the pervasive reign of lies and manipulation.
Znakomita interpretacja Zbigniewa Zapasiewicza nadała postaci Jerzego tragizm, ale także pewną niejednoznaczność. Bohater niegdyś korzystał z benefitów systemu, który najpierw niewidzialnym mechanizmem dopuszczał do apanaży, by bez zapowiedzi bezwzględnie niszczyć dawnych luminarzy. Mało który film tak brutalnie pokazał mechanizm komunistycznego totalitaryzmu, aparat hipokryzji, oportunizmu, środowiskowej zawiści, promocji miernot i kuszenia awansem. Niewiele też filmów okazało się tak profetycznych i wciąż aktualnych, opisując świat degradacji wartości, uprzedmiotowienia ludzi, kłamstwa i manipulacji.
[ENG]
A bleak portrait of Poland’s political and social reality in the late 1970s, the film offers a sharp diagnosis of attitudes shaped by mistrust and systemic oppression. A popular reporter—modeled on the figure of Ryszard Kapuściński—returns home from another foreign assignment only to discover, to his astonishment, that he has become the target of a coordinated smear campaign, launched without explanation. At work he is harassed by a younger colleague, within his professional circle he is accused of opportunism and careerism, and at home his wife files for divorce. Once a man of success, suddenly abandoned by everyone, he finds himself in a Kafkaesque situation that strips him of faith in values, relationships, and even the meaning of life itself.
Zbigniew Zapasiewicz’s outstanding performance lends the character of Jerzy both tragic depth and moral ambiguity. The protagonist had once benefited from the very system that now turns against him—a system that silently grants privileges only to destroy its former favourites without warning. Few films have exposed so brutally the mechanisms of communist totalitarianism: its hypocrisy, opportunism, professional envy, promotion of mediocrity, and the temptations of advancement. Even fewer have proven so prophetic and enduringly relevant, depicting a world of eroded values, the objectification of individuals, and the pervasive reign of lies and manipulation.
BIG SHARK | NAJLEPSZE Z NAJGORSZYCH
Nowy Orlean staje w obliczu śmiertelnego zagrożenia: gigantyczny rekin terroryzuje miasto, pożera mieszkańców i sieje chaos na ulicach. Kiedy kolejne próby powstrzymania bestii zawodzą, do akcji wkracza trzech przyjaciół, którzy postanawiają zrobić to, czego nie potrafią służby, naukowcy ani władze. Rozpoczyna się nierówna walka człowieka z naturą, zdrowym rozsądkiem i scenariuszem, który zdaje się wymyślać sam siebie na bieżąco.
Jeśli spodziewacie się klasycznego filmu o rekinie, trafiliście pod zły adres. „Big Shark” działa według własnych zasad, a czasem sprawia wrażenie, jakby nie działał według żadnych. Dialogi pojawiają się znikąd, sceny kończą się bez ostrzeżenia, a efekty specjalne i aktorstwo tworzą przedziwną mieszankę szczerej ambicji, chaosu i niezamierzonego humoru. To kino, które nieustannie balansuje między katastrofą a dziełem outsider artu, dostarczając widzom dokładnie tego rodzaju doświadczenia, dla którego powstały pokazy filmów „tak złych, że aż dobrych”.
Za kamerą i przed kamerą stoi Tommy Wiseau – twórca legendarnego „The Room”, powszechnie uznawanego za jeden z najsłynniejszych złych filmów w historii kina. Przez lata film urósł do rangi kultowego fenomenu, doczekał się pokazów na całym świecie, a także hollywoodzkiej ekranizacji swojej historii w postaci „Disaster Artist”. Sam Wiseau stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci kina kultowego - twórcą, którego nie da się pomylić z nikim innym. W „Big Shark” ponownie pojawia się na ekranie i serwuje widzom dokładnie to, za co pokochali go fani na całym świecie: dialogi, których nikt inny by nie napisał, emocje, których nikt inny by nie zagrał, i kino, którego nikt inny nie byłby w stanie nakręcić.
Jeśli spodziewacie się klasycznego filmu o rekinie, trafiliście pod zły adres. „Big Shark” działa według własnych zasad, a czasem sprawia wrażenie, jakby nie działał według żadnych. Dialogi pojawiają się znikąd, sceny kończą się bez ostrzeżenia, a efekty specjalne i aktorstwo tworzą przedziwną mieszankę szczerej ambicji, chaosu i niezamierzonego humoru. To kino, które nieustannie balansuje między katastrofą a dziełem outsider artu, dostarczając widzom dokładnie tego rodzaju doświadczenia, dla którego powstały pokazy filmów „tak złych, że aż dobrych”.
Za kamerą i przed kamerą stoi Tommy Wiseau – twórca legendarnego „The Room”, powszechnie uznawanego za jeden z najsłynniejszych złych filmów w historii kina. Przez lata film urósł do rangi kultowego fenomenu, doczekał się pokazów na całym świecie, a także hollywoodzkiej ekranizacji swojej historii w postaci „Disaster Artist”. Sam Wiseau stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci kina kultowego - twórcą, którego nie da się pomylić z nikim innym. W „Big Shark” ponownie pojawia się na ekranie i serwuje widzom dokładnie to, za co pokochali go fani na całym świecie: dialogi, których nikt inny by nie napisał, emocje, których nikt inny by nie zagrał, i kino, którego nikt inny nie byłby w stanie nakręcić.
BIRD | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
Andrea Arnold („American Honey”, „Fish Tank”) powraca z pełną buntowniczej energii, pulsującą muzyką opowieścią o kruchej sile młodości. „Bird”, rozpięty pomiędzy charyzmą Barry’ego Keoghana („Duchy Inisherin”, „Saltburn”), melancholią, jaką do filmu wnosi Franz Rogowski („Przejścia”, „Disco Boy”) i wolnym duchem debiutującej w kinie Nykiyi Adams, to popis reżyserskiej siły i odwagi jednej z najciekawszych reżyserek światowego kina.
12-letnia Bailey (Adams) mieszka z wytatuowanym od stóp do głów ojcem, Bugiem (Keoghan), i starszym bratem Hunterem w małym mieście na wschodzie Anglii. Mimo ciepłych uczuć i dobrych chęci niedojrzały Bug więcej czasu poświęca nowej partnerce i szukaniu pomysłów na zarabianie pieniędzy, niż swojej wrażliwej córce. Pozostawiona sama sobie, niezrozumiana przez otoczenie nastolatka zaprzyjaźnia się z nieznajomym, tytułowym Birdem (Rogowski). Ich letnia włóczęga w poszukiwaniu śladów przeszłości pozwoli Bailey rozwinąć skrzydła i uwierzyć w siebie.
„Bird”, którym zachwyciła się publiczność ubiegłorocznego festiwalu w Cannes, to czuły portret dojrzewania w nieprzyjaznym świecie. Bohaterom filmu Arnold, niezmordowanie poszukującym bliskości, bezpieczeństwa i miłości, kibicuje muzyka, za którą odpowiada kultowy brytyjski producent Burial. Dodatkowo na ścieżce dźwiękowej znalazły się przeboje takich zespołów jak Fontaines DC, Blur, The Verve, czy wczesny Coldplay.
12-letnia Bailey (Adams) mieszka z wytatuowanym od stóp do głów ojcem, Bugiem (Keoghan), i starszym bratem Hunterem w małym mieście na wschodzie Anglii. Mimo ciepłych uczuć i dobrych chęci niedojrzały Bug więcej czasu poświęca nowej partnerce i szukaniu pomysłów na zarabianie pieniędzy, niż swojej wrażliwej córce. Pozostawiona sama sobie, niezrozumiana przez otoczenie nastolatka zaprzyjaźnia się z nieznajomym, tytułowym Birdem (Rogowski). Ich letnia włóczęga w poszukiwaniu śladów przeszłości pozwoli Bailey rozwinąć skrzydła i uwierzyć w siebie.
„Bird”, którym zachwyciła się publiczność ubiegłorocznego festiwalu w Cannes, to czuły portret dojrzewania w nieprzyjaznym świecie. Bohaterom filmu Arnold, niezmordowanie poszukującym bliskości, bezpieczeństwa i miłości, kibicuje muzyka, za którą odpowiada kultowy brytyjski producent Burial. Dodatkowo na ścieżce dźwiękowej znalazły się przeboje takich zespołów jak Fontaines DC, Blur, The Verve, czy wczesny Coldplay.
CHŁOPIEC NA KRAŃCACH ŚWIATA | DZIECIAKI, DO KINA!
Omul, jedenastoletni chłopiec mieszkający w nadmorskiej wiosce, potrafi rozmawiać ze zwierzętami, lecz nie umie porozumieć się z własnym bratem. Gdy mityczna morska istota Sadumea wykrada duszę jego młodszej siostry, bracia muszą wyruszyć na niebezpieczną wyprawę na kraniec świata. W towarzystwie psa Teli przemierzają lodowe pustkowia i Archipelag Ognia, mierząc się nie tylko z magią i potworami, ale przede wszystkim z własnymi emocjami.Chłopiec na krańcach świata to zapierająca dech w piersiach animacja o sile empatii i odwadze, która rodzi się z miłości do najbliższych. Za reżyserię filmu odpowiada duet: Grzegorz Wacławek i Marta Szymańska, którzy połączyli epicki rozmach baśniowej wyprawy z kameralną historią o relacjach rodzinnych, dorastaniu i odpowiedzialności.
CLIMAX | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
„CLIMAX” to hipnotyczny, odurzający, pulsujący energią i muzyką lat 90-tych film Gaspara Noé. Najnowsze dzieło reżysera „LOVE” „NIEODWRACALNE” i „WKRACZAJĄC W PUSTKĘ” stało się sensacją ostatniego festiwalu w Cannes, gdzie okrzyknięto je szatańską wersją „STEP UP”.
Inspirowana autentycznymi wydarzeniami opowieść o grupie tancerzy, którzy w pewną zimową noc spotykają się w opuszczonej szkole na odludziu. Taneczna próba w rytm przebojów Daft Punk, Aphex Twin i Soft Cell szybko zamienia się w pełną seksualnego napięcia imprezę. Gdy wychodzi na jaw, że domowej roboty sangrię ktoś doprawił narkotykami, dzika zabawa w zamkniętym budynku przeradza się w ekstremalny, psychodeliczny trip.
Na planie swojego najnowszego projektu reżyser sam stanął za kamerą, a do choreograficznych fajerwerków zatrudnił profesjonalnych tancerzy. W obsadzie znalazła się Sofia Boutella, tancerka i aktorka („ATOMIC BLONDE”), a także francuski DJ Kiddy Smile. Na ścieżkę dźwiękową do „CLIMAXU”, obok przebojów elektro z lat 90-tych, trafił również – skomponowany specjalnie na potrzeby filmu – utwór „SANGRIA” Thomasa Bangaltera z Daft Punk.
Gaspar Noé w wizualnie porywający sposób pokazuje, do czego zdolni są ludzie, gdy zbiorowo puszczają im hamulce i budzą się wewnętrzne demony. Wybierz się na najbardziej szaloną imprezę tej jesieni, zanurz w tanecznym piekle – i spróbuj przeżyć „CLIMAX”.
Inspirowana autentycznymi wydarzeniami opowieść o grupie tancerzy, którzy w pewną zimową noc spotykają się w opuszczonej szkole na odludziu. Taneczna próba w rytm przebojów Daft Punk, Aphex Twin i Soft Cell szybko zamienia się w pełną seksualnego napięcia imprezę. Gdy wychodzi na jaw, że domowej roboty sangrię ktoś doprawił narkotykami, dzika zabawa w zamkniętym budynku przeradza się w ekstremalny, psychodeliczny trip.
Na planie swojego najnowszego projektu reżyser sam stanął za kamerą, a do choreograficznych fajerwerków zatrudnił profesjonalnych tancerzy. W obsadzie znalazła się Sofia Boutella, tancerka i aktorka („ATOMIC BLONDE”), a także francuski DJ Kiddy Smile. Na ścieżkę dźwiękową do „CLIMAXU”, obok przebojów elektro z lat 90-tych, trafił również – skomponowany specjalnie na potrzeby filmu – utwór „SANGRIA” Thomasa Bangaltera z Daft Punk.
Gaspar Noé w wizualnie porywający sposób pokazuje, do czego zdolni są ludzie, gdy zbiorowo puszczają im hamulce i budzą się wewnętrzne demony. Wybierz się na najbardziej szaloną imprezę tej jesieni, zanurz w tanecznym piekle – i spróbuj przeżyć „CLIMAX”.
CONAN BARBARZYŃCA | POKAZ Z TAŚMY 35MM | PORTAL FILM FEST
Po tragicznej śmierci rodziców i latach obrastania w masę mięśniową Conan podejmuje zemstę na bezwzględnym przywódcy kultu, który zniszczył jego życie. Monumentalne widowisko fantasy w reżyserii Johna Miliusa rozsławiło Arnolda Schwarzeneggera i do dziś zachwyca epickim rozmachem oraz surową, mityczną atmosferą, dopełnianą przez zapadającą w pamięć muzykę Basila Poledourisa. To jedna z najważniejszych ekranizacji twórczości Roberta E. Howarda i klasyka kina fantasy.
FATHER MOTHER SISTER BROTHER | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
Skłócone rodzeństwo spotyka się ponownie po latach, co zmusza ich do ponownego przeanalizowania swoich trudnych relacji z emocjonalnie zdystansowanymi rodzicami.
FLOW | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
Kot przyzwyczajony jest do spędzania dni we własnym towarzystwie. Wydreptuje swoje kocie ścieżki i śpi w ulubionych miejscach w domu, który, choć pełny śladów ludzkiej obecności, zdaje się należeć już tylko do niego... Jednak do czasu.Gdy tajemnicza powódź pochłania znany kotu świat, jedynym schronieniem przed wielką falą staje się stara, drewniana łódź. Szansę na przetrwanie znajdują w niej również inni – kapibara, ptak, lemur i pies – wśród których kocia natura i niezależność są wystawiane na próbę. Dryfując przez mistyczne, zalane wodą krajobrazy, zwierzęta wspólnie mierzą się z grozą żywiołu i coraz to większymi wyzwaniami. Niebezpieczna żegluga powoli zamienia się w symboliczną podróż, w której każdy przechodzi przemianę charakteru i odkrywa w sobie nowe rodzaje wrażliwości.
GABINET DOKTORA CALIGARI | POKAZ Z MUZYKĄ NA ŻYWO | PORTAL FILM FEST
Do niewielkiego miasteczka przybywa tajemniczy doktor Caligari, któremu towarzyszy lunatyk mający dar przewidywania przyszłości. Wkrótce okolicą wstrząsa seria zagadkowych morderstw. Wyreżyserowany przez Roberta Wiene „Gabinet doktora Caligari” to arcydzieło niemieckiego ekspresjonizmu, które do dziś zachwyca niezwykłą scenografią, oniryczną atmosferą i nowatorską formą, odciskającą trwałe piętno na historii kina. Wyjątkowym dopełnieniem seansu będzie autorska muzyka na żywo Cezarego Zielińskiego (Spopielony) z kolektywu Opus Elefantum – twórcy ambientowych i eksperymentalnych pejzaży
GIULIETTA I DUCHY | FEDERICO FELLINI: CIAO A TUTTI!
„Giulietta i duchy” to pierwszy pełnometrażowy kolorowy film Federica Felliniego i zarazem jedno z jego najbardziej osobistych spotkań z kobiecą psyche. Grana przez Giuliettę Masinę tytułowa protagonistka żyje w pozornie uporządkowanym świecie mieszczańskiego małżeństwa, lecz pod powierzchnią eleganckiego domu i towarzyskich rytuałów narasta w kobiecie niepokój. Podejrzenie zdrady męża staje się dla Giulietty początkiem podróży w głąb siebie - w przestrzeń wspomnień, intymnych fantazji, lęków i pragnień, których nie da się już dłużej uciszyć. Tam, gdzie wcześniejszy Fellini często opowiadał o mężczyznach uciekających przed dorosłością, tutaj przygląda się kobiecie, która musi odnaleźć własny głos w świecie zbudowanym z cudzych oczekiwań.
„Giulietta i duchy” można wręcz interpretować jako kobiecy odpowiednik „Osiem i pół” (1963). Zamiast kryzysu artysty mamy kryzys małżeństwa, zamiast twórczej niemocy - duchowe przebudzenie kogoś, kto właściwie od urodzenia uczony był posłuszeństwa. Film bywa kapryśny, zmysłowy, chwilami przesadny, ale właśnie w tej barwnej przesadzie kryje się jego największa siła.
Nagrody: Oscary (nominacje) - Najlepsza scenografia - filmy kolorowe Piero Gherardi, Najlepsze kostiumy - filmy kolorowe Piero Gherardi, Złoty Glob - Najlepszy film zagraniczny, David di Donatello - Najlepsza aktorka pierwszoplanowa Giulietta Masina
„Giulietta i duchy” można wręcz interpretować jako kobiecy odpowiednik „Osiem i pół” (1963). Zamiast kryzysu artysty mamy kryzys małżeństwa, zamiast twórczej niemocy - duchowe przebudzenie kogoś, kto właściwie od urodzenia uczony był posłuszeństwa. Film bywa kapryśny, zmysłowy, chwilami przesadny, ale właśnie w tej barwnej przesadzie kryje się jego największa siła.
Nagrody: Oscary (nominacje) - Najlepsza scenografia - filmy kolorowe Piero Gherardi, Najlepsze kostiumy - filmy kolorowe Piero Gherardi, Złoty Glob - Najlepszy film zagraniczny, David di Donatello - Najlepsza aktorka pierwszoplanowa Giulietta Masina
GŁOS Z KSIĘŻYCA | FEDERICO FELLINI: CIAO A TUTTI!
„Głos z księżyca” to ostatni pełnometrażowy film Federica Felliniego i jedno z najważniejszych dzieł jego późnego okresu. Film rozwija krytykę społeczeństwa spektaklu obecną wcześniej w „Ginger i Fred” (1986), ale przenosi ją z poziomu telewizyjnego widowiska na poziom wyobraźni i codzienności. Centralnym symbolem jest tu księżyc, tradycyjnie kojarzony z kobiecością, magią, mistyką i nieuchwytną energią. U Felliniego to ciało niebieskie zostaje jednak „ściągnięte na ziemię” i zamienione w element widowiska oraz politycznej manipulacji. Miasteczko pełne anten i billboardów przypomina przestrzeń, w której telewizja przejęła funkcję nowego bóstwa.
Dwaj bohaterowie, Ivo Salvini (Roberto Benigni) i Gonnella (Paolo Villaggio), funkcjonują jako dwa bieguny świadomości późnego Felliniego. Ivo reprezentuje wrażliwość, niedostosowanie i potrzebę kontaktu z tajemnicą, natomiast Gonnella - lęk, paranoję oraz przekonanie, że rzeczywistość została podporządkowana obcemu, hałaśliwemu systemowi. Włoski mistrz posługuje się groteską, przerysowaną scenografią i kakofoniczną ścieżką dźwiękową, aby pokazać społeczeństwo pozbawione ciszy, pamięci i duchowego wymiaru. „Głos z księżyca” można czytać jako film o kryzysie wyobraźni w kulturze Włoch późnych lat 80., którego „sprawcą” był niewątpliwie budujący swoje imperium medialne Silvio Berlusconi.
Nagrody: David di Donatello - Najlepszy aktor pierwszoplanowy Paolo Villaggio, Najlepsza scenografia Dante Ferretti, Najlepszy montaż Nino Baragli
Dwaj bohaterowie, Ivo Salvini (Roberto Benigni) i Gonnella (Paolo Villaggio), funkcjonują jako dwa bieguny świadomości późnego Felliniego. Ivo reprezentuje wrażliwość, niedostosowanie i potrzebę kontaktu z tajemnicą, natomiast Gonnella - lęk, paranoję oraz przekonanie, że rzeczywistość została podporządkowana obcemu, hałaśliwemu systemowi. Włoski mistrz posługuje się groteską, przerysowaną scenografią i kakofoniczną ścieżką dźwiękową, aby pokazać społeczeństwo pozbawione ciszy, pamięci i duchowego wymiaru. „Głos z księżyca” można czytać jako film o kryzysie wyobraźni w kulturze Włoch późnych lat 80., którego „sprawcą” był niewątpliwie budujący swoje imperium medialne Silvio Berlusconi.
Nagrody: David di Donatello - Najlepszy aktor pierwszoplanowy Paolo Villaggio, Najlepsza scenografia Dante Ferretti, Najlepszy montaż Nino Baragli
GOLEM | PORTAL FILM FEST
„Golem” to pierwszy film Piotra Szulkina, a zarazem początek jego słynnej tetralogii science fiction. Reżyser porusza w nim – w metaforyczny sposób – szereg ważnych tematów, które pozostają aktualne do dziś. Hipnotyczna, pełna niepokoju i symboliki opowieść o manipulacji, kryzysie tożsamości oraz dehumanizacji współczesnego świata wciąż skłania do refleksji i budzi niepokój. W rolach głównych występują Marek Walczewski, Krystyna Janda i Olgierd Łukaszewicz.
HAMNET
Hit drugiej edycji British Film Festival i zdobywca nagrody publiczności na Festiwalu Filmowym w Toronto. Zainspirowany najsłynniejszą sztuką Williama Szekspira, wyreżyserowany przez Chloe Zhao (nagrodzona Oscarem za „NOMADLAND”) film jest wrażliwym i głębokim obrazem małżeństwa próbującego ukształtować się na nowo po śmierci dziecka. W rolach głównych zjawiskowy duet: Jessie Buckley i Paul Mescal.
HISTORIE RÓWNOLEGŁE | SENIOR W MUZIE
W poszukiwaniu inspiracji do nowej powieści Sylvie zaczyna podglądać mieszkających naprzeciwko braci i ich tajemniczą, piękna przyjaciółkę. Kiedy Sylvie zatrudnia do pomocy w codziennych obowiązkach młodego Adama, nie spodziewa się, że wkroczy on tak zdecydowanie w życie jej i obserwowanych przez nią braci. Adam spróbuje przekroczyć niebezpieczną granicę między fikcją kreowaną przez Sylvie, a rzeczywistością rodzącego się na ich oczach miłosnego trójkąta.
JEJ PIEKŁO
Kiedy futurystyczną metropolię spowija tajemnicza mgła, na wolność wydostaje się śmiercionośna i nieuchwytna istota, z której ręki giną młode kobiety. W tym czasie amerykański żołnierz wyrusza w pełną grozy odyseję, by ocalić swoją córkę z Piekła. Na swojej drodze spotyka młodą kobietę zmagającą się z własnymi demonami, która próbuje odnaleźć zaginionego ojca.
KANDYDACI ŚMIERCI | SENIOR W MUZIE
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata?
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi.
„Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi.
„Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
KONCERT MARKA BILIŃSKIEGO | PORTAL FILM FEST
Koncert Marka Bilińskiego to spektakularny muzyczny akcent pierwszego dnia festiwalu, który wprowadzi publiczność w atmosferę klasycznej fantastyki i filmowych wizji przyszłości. Kompozytor, multiinstrumentalista, pionier polskiej muzyki elektronicznej i artysta przez wiele lat związany z Poznaniem od ponad czterech dekad tworzy utwory, będące dla wielu słuchaczy dźwiękowym symbolem wyobraźni, kosmicznych podróży i fascynacji nieznanym. Autor kultowych kompozycji, takich jak „Dom w dolinie mgieł” czy „Ucieczka z tropiku”, zaprezentuje koncert, który nada festiwalowi wyjątkowy klimat i przybliży współczesnej publiczności muzykę inspirującą kolejne pokolenia miłośników fantastyki.
KRAJOBRAZ PO BITWIE | WAJDA: RE-WIZJE
Apendyks do Polskiej Szkoły Filmowej. Nakręcony po latach powrót Andrzeja Wajdy do tematyki II wojny światowej, opisujący tym razem trudną do wyleczenia traumę po niedawnej tragedii. W wyzwolonym przez armię amerykańską obozie koncentracyjnym poznajemy grupkę Polaków, próbujących po wielu latach niewoli nauczyć się od nowa normalności. Grany przez Daniela Olbrychskiego Tadeusz (postać oparta na osobie pisarza Tadeusza Borowskiego) nie zdejmuje pasiaka, snuje się między barakami przekształconymi przez Amerykanów w obóz dla uchodźców i poznaje piękną Żydówkę Ninę (debiut Stanisławy Celińskiej). Piętno śmierci nie pozwala bohaterom żyć i kochać, prześladuje ich bez końca i prowadzi do nieuchronnej tragedii.
Krajobraz po bitwie jest jednym z najbardziej gorzkich filmów Wajdy. Kolejną wersją opowieści o ludziach, którzy zdołali przeżyć piekło wojny, ale w czasach pokoju nie są w stanie pozbyć się traum, lęków i poczucia życiowej klęski. Filmowe postaci bardziej przynależą do śmierci niż życia, snując się wśród żywych jak upiory. Chcą kochać, ale nawet gdy jest im to dane, to okrutne fatum uniemożliwi realizację marzeń.
[ENG]
An appendix to the Polish Film School. A belated return by Andrzej Wajda to the subject of World War II which shifts the focus to the trauma left by a recent catastrophe—wounds that refuse to heal. In a former concentration camp liberated by the American army, now transformed into a displaced persons camp, we meet a small group of Poles trying to relearn the rhythms of normal life after years of imprisonment. Tadeusz, played by Daniel Olbrychski and modeled on the writer Tadeusz Borowski, refuses to take off his camp uniform, wanders among the barracks repurposed by the Americans, and meets Nina, a beautiful Jewish woman (the screen debut of Stanisława Celińska). The mark of death prevents the characters from living and loving, haunting them relentlessly and leading toward an unavoidable tragedy.
Landscape After the Battle is one of Wajda’s most bitter films—a further variation on his recurring story of people who survived the hell of war yet remain unable, in peacetime, to rid themselves of trauma, fear, and a sense of existential defeat. The characters seem to belong more to death than to life, drifting among the living like ghosts. They long for love, but even when it briefly becomes possible, a cruel fate thwarts the fulfilment of their hopes.
Krajobraz po bitwie jest jednym z najbardziej gorzkich filmów Wajdy. Kolejną wersją opowieści o ludziach, którzy zdołali przeżyć piekło wojny, ale w czasach pokoju nie są w stanie pozbyć się traum, lęków i poczucia życiowej klęski. Filmowe postaci bardziej przynależą do śmierci niż życia, snując się wśród żywych jak upiory. Chcą kochać, ale nawet gdy jest im to dane, to okrutne fatum uniemożliwi realizację marzeń.
[ENG]
An appendix to the Polish Film School. A belated return by Andrzej Wajda to the subject of World War II which shifts the focus to the trauma left by a recent catastrophe—wounds that refuse to heal. In a former concentration camp liberated by the American army, now transformed into a displaced persons camp, we meet a small group of Poles trying to relearn the rhythms of normal life after years of imprisonment. Tadeusz, played by Daniel Olbrychski and modeled on the writer Tadeusz Borowski, refuses to take off his camp uniform, wanders among the barracks repurposed by the Americans, and meets Nina, a beautiful Jewish woman (the screen debut of Stanisława Celińska). The mark of death prevents the characters from living and loving, haunting them relentlessly and leading toward an unavoidable tragedy.
Landscape After the Battle is one of Wajda’s most bitter films—a further variation on his recurring story of people who survived the hell of war yet remain unable, in peacetime, to rid themselves of trauma, fear, and a sense of existential defeat. The characters seem to belong more to death than to life, drifting among the living like ghosts. They long for love, but even when it briefly becomes possible, a cruel fate thwarts the fulfilment of their hopes.
KRONIKA WYPADKÓW MIŁOSNYCH | WAJDA: RE-WIZJE
Wileńszczyzna w przededniu wybuchu II wojny światowej. Barwna panorama wielokulturowego świata II Rzeczypospolitej, na tle której rozkwita miłość wrażliwego licealisty Witka do pochodzącej z oficerskiego domu Aliny. Witek na ścieżkach swych wędrówek natyka się na świat, który lada moment zniknie bezpowrotnie: dworek ziemiański, ułanów szykujących się do wojny, żydowską szkołę, grupkę letników z wielkiego miasta, prawosławnych żałobników i niemieckiego pastora szykującego się do emigracji. Mija te miejsca bez refleksji, interesuje go tylko miłość, za którą goni, choć świat coraz bardziej przygotowuje się na zagładę…
Kronika wypadków miłosnych to jeden z najbardziej lirycznych i zmysłowych filmów Andrzeja Wajdy, wesoły, erotyczny, wręcz frywolny, ale ostatecznie – nastrojony katastrofizmem i poczuciem końca czasów. To także arcydzieło nostalgii za światem „lat dziecinnych” Konwickiego (autora powieści) i Wajdy (reżysera wychowanego na pobliskiej Suwalszczyźnie). Tę piękną wizję podkreśliły wybitne zdjęcia Edwarda Kłosińskiego, który mistrzowsko operował światłem przemijającego lata, a także pamiętna oprawa muzyczna Wojciecha Kilara, który soundtrack rozpiął na dwóch tematach: wojskowego marsza i lirycznego tematu miłosnego. Realizowany w latach 80. film Wajdy był nie tylko jednym z nielicznych biograficznych dzieł reżysera, ale też odbudowywał pamięć po wymazywanej przez władze komunistyczne wielonarodowej II Rzeczypospolitej, stając się zarazem manifestacyjną ucieczką przed beznadzieją dekady generała Jaruzelskiego.
[ENG]
The Vilnius region on the eve of World War II. Against a vivid panorama of the multicultural world of the Second Polish Republic, a tender love story unfolds between Witek, a sensitive high school student, and Alina, the daughter of an army officer. As Witek wanders through the countryside in pursuit of love, he passes through a world on the brink of disappearance: a landed gentry manor, cavalrymen preparing for war, a Jewish school, a group of summer visitors from the big city, Orthodox mourners, and a German pastor making plans to emigrate. He moves through these places almost without reflection, focused solely on love, even as the surrounding world quietly braces itself for annihilation.
Chronicle of Love Accidents is one of Andrzej Wajda’s most lyrical and sensual films—joyful, erotic, even flirtatious in tone, yet ultimately imbued with a sense of catastrophe and the end of an era. It is also a masterpiece of nostalgia for the “years of childhood” shared by the novel’s author Tadeusz Konwicki and Wajda himself, who grew up in nearby Suwałki. This vision is heightened by Edward Kłosiński’s exquisite cinematography, capturing the light of a waning summer, and by Wojciech Kilar’s memorable score, structured around two contrasting themes: a military march and a lyrical love motif. Made in the 1980s, the film was not only one of Wajda’s rare autobiographical works, but also a powerful act of remembrance, restoring the erased memory of the multinational Second Polish Republic and offering a quiet yet defiant escape from the bleakness of the Jaruzelski decade.
Kronika wypadków miłosnych to jeden z najbardziej lirycznych i zmysłowych filmów Andrzeja Wajdy, wesoły, erotyczny, wręcz frywolny, ale ostatecznie – nastrojony katastrofizmem i poczuciem końca czasów. To także arcydzieło nostalgii za światem „lat dziecinnych” Konwickiego (autora powieści) i Wajdy (reżysera wychowanego na pobliskiej Suwalszczyźnie). Tę piękną wizję podkreśliły wybitne zdjęcia Edwarda Kłosińskiego, który mistrzowsko operował światłem przemijającego lata, a także pamiętna oprawa muzyczna Wojciecha Kilara, który soundtrack rozpiął na dwóch tematach: wojskowego marsza i lirycznego tematu miłosnego. Realizowany w latach 80. film Wajdy był nie tylko jednym z nielicznych biograficznych dzieł reżysera, ale też odbudowywał pamięć po wymazywanej przez władze komunistyczne wielonarodowej II Rzeczypospolitej, stając się zarazem manifestacyjną ucieczką przed beznadzieją dekady generała Jaruzelskiego.
[ENG]
The Vilnius region on the eve of World War II. Against a vivid panorama of the multicultural world of the Second Polish Republic, a tender love story unfolds between Witek, a sensitive high school student, and Alina, the daughter of an army officer. As Witek wanders through the countryside in pursuit of love, he passes through a world on the brink of disappearance: a landed gentry manor, cavalrymen preparing for war, a Jewish school, a group of summer visitors from the big city, Orthodox mourners, and a German pastor making plans to emigrate. He moves through these places almost without reflection, focused solely on love, even as the surrounding world quietly braces itself for annihilation.
Chronicle of Love Accidents is one of Andrzej Wajda’s most lyrical and sensual films—joyful, erotic, even flirtatious in tone, yet ultimately imbued with a sense of catastrophe and the end of an era. It is also a masterpiece of nostalgia for the “years of childhood” shared by the novel’s author Tadeusz Konwicki and Wajda himself, who grew up in nearby Suwałki. This vision is heightened by Edward Kłosiński’s exquisite cinematography, capturing the light of a waning summer, and by Wojciech Kilar’s memorable score, structured around two contrasting themes: a military march and a lyrical love motif. Made in the 1980s, the film was not only one of Wajda’s rare autobiographical works, but also a powerful act of remembrance, restoring the erased memory of the multinational Second Polish Republic and offering a quiet yet defiant escape from the bleakness of the Jaruzelski decade.
KUMOTRY
Historia przyjaźni kobiet zamieszkujących wymierającą polską wieś w rumuńskich Karpatach. Hanka i Bronka pochowały już mężów, dzieci wyjechały za granicę w poszukiwaniu innych, lepszych perspektyw. Samodzielne i niezależne bohaterki imponują pogodą ducha, choć ich rzeczywistość nieubłaganie odchodzi w przeszłość. Pozostają wspomnienia o czasach, które już nie wrócą – i wspólne stawianie czoła wyzwaniom codzienności. Nostalgiczny obraz niknącego świata skrzy się bezpretensjonalnym humorem i zachwyca zdjęciami, oddającymi zniewalający urok karpackiego pogórza. Reżyserka tworzy wzruszający film o pamięci, przyjaźni i przemijaniu. Portret bohaterek, które są dla siebie wszystkim, skłania do przewartościowania priorytetów i spojrzenia na rzeczywistość z mniej uczęszczanej strony.
KWIAT OŚMIU GÓR | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
Debiut filmowy Paulo Cognettiego, który po sukcesie ekranizacji swojej książki „Osiem gór”, dokumentuje ludzi, którzy żyją z dala od zgiełku dolin, dookoła rozległej góry Monte Rosa, między Piemontem, doliną Aosty i Szwajcarią. Wszystko zaczęło się od suszy, która nawiedziła miejscowość Estoul, położoną na wysokości 1 700 m n.p.m, w której kiedyś mieszkał. To nie jest film o tym, jak ocalić góry, ale o tym, jak góry mogą ocalić nas. Piękno Alp niezmącone jest tu turystyką masową, a historia, którą przedstawia Cognetti, otwiera się przed nami w ciszy.
LEFT-HANDED GIRL | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
Samotna matka i jej dwie córki powracają do Tajpej po kilku latach życia na wsi, aby otworzyć stoisko na tętniącym życiem nocnym targu. Każda z nich na swój sposób będzie musiała dostosować się do nowego środowiska, aby związać koniec z końcem i utrzymać jedność rodziny. Trzy pokolenia rodzinnych tajemnic zaczynają się ujawniać, gdy najmłodsza córka, która jest leworęczna, słyszy od swojego dziadka, że nigdy nie powinna używać swojej "diabelskiej ręki".
Letnia Akademia Majsterkowania
W wakacje zapraszamy wszystkich małych majsterkowiczów, którzy uwielbiają składać, rozkręcać i budować!
Czekają na Was kreatywne warsztaty, dużo narzędzi, świetna zabawa i okazja, by stworzyć coś zupełnie własnego.
Co czeka uczestników?
Prawdziwe wyzwania — Pracujemy z autentycznymi narzędziami (młotki, piły, wkrętarki) dopasowanymi do wieku i możliwości dzieci, zawsze pod okiem doświadczonych instruktorów.
Projekty od A do Z — Każdy uczestnik zaprojektuje, zbuduje i własnoręcznie ozdobi unikalne przedmioty – każdego dnia pracujemy nad innym projektem.
Nauka przez zabawę — Rozwijamy wyobraźnię przestrzenną, zdolności manualne, cierpliwość oraz umiejętność rozwiązywania problemów.
Satysfakcja gwarantowana — Wszystkie stworzone dzieła i konstrukcje dzieci zabierają ze sobą do domu.
Warsztaty poprowadzą doświadczeni instruktorzy z KnockKnock.
Bilety na pojedyncze warsztaty kosztują 30 pln
Karnet pięciodniowy to 100 pln (20 pln za warsztat)
Liczba miejsc ograniczona.
Czekają na Was kreatywne warsztaty, dużo narzędzi, świetna zabawa i okazja, by stworzyć coś zupełnie własnego.
Co czeka uczestników?
Prawdziwe wyzwania — Pracujemy z autentycznymi narzędziami (młotki, piły, wkrętarki) dopasowanymi do wieku i możliwości dzieci, zawsze pod okiem doświadczonych instruktorów.
Projekty od A do Z — Każdy uczestnik zaprojektuje, zbuduje i własnoręcznie ozdobi unikalne przedmioty – każdego dnia pracujemy nad innym projektem.
Nauka przez zabawę — Rozwijamy wyobraźnię przestrzenną, zdolności manualne, cierpliwość oraz umiejętność rozwiązywania problemów.
Satysfakcja gwarantowana — Wszystkie stworzone dzieła i konstrukcje dzieci zabierają ze sobą do domu.
Warsztaty poprowadzą doświadczeni instruktorzy z KnockKnock.
Bilety na pojedyncze warsztaty kosztują 30 pln
Karnet pięciodniowy to 100 pln (20 pln za warsztat)
Liczba miejsc ograniczona.
ŁOWCA ANDROIDÓW | PORTAL FILM FEST
W mrocznym Los Angeles przyszłości łowca androidów Rick Deckard otrzymuje zadanie odnalezienia i wyeliminowania grupy zbuntowanych replikantów, którzy ukryli się wśród ludzi, szukając prawdy o własnej tożsamości i sposobu na zachowanie życia. Wybitne dzieło Ridleya Scotta na stałe weszło do kanonu kina i nie wymaga rekomendacji. Warto jednak wspomnieć o hipnotyzującej muzyce Vangelisa, znakomitych kreacjach aktorskich oraz legendarnym monologu bohatera granego przez Rutgera Hauera o „łzach, które giną w deszczu”. To film, który stawia widza wobec ponadczasowych pytań o naturę człowieczeństwa.
MI AMOR
Romy (Pom Klementieff) – paryska DJ-ka u progu wielkiej kariery – przyjeżdża na Wyspy Kanaryjskie, by wystąpić podczas nocnej imprezy techno. Następnego ranka budzi się sama w pokoju hotelowym: jej najlepsza przyjaciółka Chloé zniknęła bez śladu. Lokalna policja odpowiada obojętnością, a mieszkańcy milczeniem. Jedynym, który decyduje się pomóc, jest Vincent (Benoît Magimel) – właściciel klubu o mrocznej przeszłości, którego intencji nie sposób do końca odczytać. Poszukiwania prowadzą Romy od pozorów turystycznego raju ku jego niepokojącemu obliczu: do podziemnych korytarzy i szemranych klubów.
Guillaume Nicloux, jeden z najciekawszych twórców współczesnego kina gatunkowego we Francji, zamienia Gran Canarię w przestrzeń, gdzie turystyczny raj skrywa coraz głębsze i bardziej mroczne tajemnice. „Mi Amor” miało światową premierę na prestiżowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie. Pulsująca elektroniczna ścieżka dźwiękowa autorstwa Irène Drésel i Sizo Del Givry wyznacza rytm i nastrój tej opowieści o strachu, determinacji i pozorach. W roli Romy występuje Pom Klementieff – znana szerokiej publiczności jako Mantis z serii „Strażnicy Galaktyki” i z ostatnich odsłon serii „Mission: Impossible”. Partneruje jej Benoît Magimel, laureat Cezara i jeden z najwybitniejszych aktorów swojego pokolenia.
Guillaume Nicloux, jeden z najciekawszych twórców współczesnego kina gatunkowego we Francji, zamienia Gran Canarię w przestrzeń, gdzie turystyczny raj skrywa coraz głębsze i bardziej mroczne tajemnice. „Mi Amor” miało światową premierę na prestiżowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie. Pulsująca elektroniczna ścieżka dźwiękowa autorstwa Irène Drésel i Sizo Del Givry wyznacza rytm i nastrój tej opowieści o strachu, determinacji i pozorach. W roli Romy występuje Pom Klementieff – znana szerokiej publiczności jako Mantis z serii „Strażnicy Galaktyki” i z ostatnich odsłon serii „Mission: Impossible”. Partneruje jej Benoît Magimel, laureat Cezara i jeden z najwybitniejszych aktorów swojego pokolenia.
MILCZĄCA GWIAZDA | PORTAL FILM FEST
Po odebraniu tajemniczego przekazu pochodzącego z Wenus międzynarodowa załoga astronautów wyrusza na pierwszą międzyplanetarną ekspedycję, by poznać los tamtejszej cywilizacji. Wyreżyserowana przez Kurta Maetziga ekranizacja powieści Stanisława Lema „Astronauci” była pierwszą polsko-niemiecką superprodukcją science fiction i jednym z najambitniejszych filmów gatunku swoich czasów. Spektakularne efekty specjalne, wizjonerska scenografia oraz wyraźnie antywojenne przesłanie czynią z „Milczącej gwiazdy” fascynujące świadectwo wyobraźni epoki podboju kosmosu. Równocześnie film pozostaje świadectwem swoich czasów, ukazując charakterystyczne dla socjalistycznej fantastyki przekonanie, że literatura i kino powinny kształtować postawy oraz sposób myślenia nowego człowieka.
MIŁOŚĆ, KTÓRA ZOSTAJE | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
Nowy film Hlynura Pálmasona (Biały, biały dzień, Godland) łączy w sobie nordycką powściągliwość i ogromną dawkę niepodrabialnego, północnego humoru. To historia o rozpadzie pewnej rodziny, będąca zaskakującą hybrydą emocji i stylów: jest intymna i melancholijna, ale jednocześnie pełna rozmachu; niezwykle czuła, ale zarazem szydercza i slapstickowa. Pálmason odmalowuje życiowe bardo – stan zawieszenia, w jakim znajdują się jego bohaterowie: małżeństwo i ich troje dzieci. Magnus jest marynarzem na statkach rybackich, a Anna to artystka marząca o przełomie w karierze. Każde z nich na własną rękę próbuje posklejać rodzinę, ale to Magnus czuje się tym wyrzuconym za burtę. Studium rozstania jest dla Pálmasona okazją do przyjrzenia się – z ironią i czułością – mężczyznom, dryfującym, zagubionym, szukającym dla siebie nowych ról. Nawigując pomiędzy porami roku (film przedstawia okrągły rok z życia rodziny), portretując surowy pejzaż Islandii, obsesyjnie przyglądając się maszynom, reżyser bezbłędnie znajduje wizualne ekwiwalenty uczuciowego i egzystencjalnego rozchwiania. Ten przejmujący i nieodparcie śmieszny film jest jednym z najwspanialszych hołdów złożonych miłości, jakie stworzyło kino.
NIESAMOWITE PRZYGODY SKARPETEK 3. ALE KOSMOS! | DZIECIAKI, DO KINA!
Najbardziej odlotowi bohaterowie książek dla dzieci powracają do kin z nowymi przygodami. Zagadka detektywistyczna, pojedynki na Dzikim Zachodzie i podróże w kosmos to dopiero początek!
Czy skarpetka może zostać przebiegłym szeryfem, genialnym detektywem lub… międzygalaktycznym podróżnikiem? Oczywiście! W najnowszej odsłonie kinowych przygód ulubione urwisy z szuflady wyruszają na podbój nieznanych światów. Od pojedynków w samo południe, przez wybiegi mody, aż po rakiety startujące w stronę gwiazd – każda opowieść to zastrzyk pozytywnej energii i abstrakcyjnego humoru, który rozbawi do łez zarówno dzieci, jak i dorosłych.
Film oparty na kultowej lekturze szkolnej, serii bestsellerów Justyny Bednarek i Daniela de Latoura, które pokochały miliony młodych czytelników.
W tym zestawie przygód czekają na was następujące opowieści:
O skarpetce, która poleciała w kosmos
O skarpetce, która wygrała konkurs na najpiękniejszą różę
O skarpetce, która została śledczym
O skarpetce, która znalazła miłość
O skarpetce, która została szeryfem
O skarpetce, która została projektantem mody
Czy skarpetka może zostać przebiegłym szeryfem, genialnym detektywem lub… międzygalaktycznym podróżnikiem? Oczywiście! W najnowszej odsłonie kinowych przygód ulubione urwisy z szuflady wyruszają na podbój nieznanych światów. Od pojedynków w samo południe, przez wybiegi mody, aż po rakiety startujące w stronę gwiazd – każda opowieść to zastrzyk pozytywnej energii i abstrakcyjnego humoru, który rozbawi do łez zarówno dzieci, jak i dorosłych.
Film oparty na kultowej lekturze szkolnej, serii bestsellerów Justyny Bednarek i Daniela de Latoura, które pokochały miliony młodych czytelników.
W tym zestawie przygód czekają na was następujące opowieści:
O skarpetce, która poleciała w kosmos
O skarpetce, która wygrała konkurs na najpiękniejszą różę
O skarpetce, która została śledczym
O skarpetce, która znalazła miłość
O skarpetce, która została szeryfem
O skarpetce, która została projektantem mody
NOCE CABIRII | FEDERICO FELLINI: CIAO A TUTTI!
„Noce Cabirii” Federica Felliniego to jeden z najpiękniejszych filmów o ludzkiej potrzebie miłości - tej naiwnej, upartej, czasem wręcz rozpaczliwej, ale nigdy śmiesznej. Grana przez Giuliettę Masinę Cabiria jest kobietą, która raz po raz zostaje upokorzona, oszukana i porzucona, a mimo to nie potrafi całkowicie zrezygnować z wiary, że gdzieś istnieje dla niej lepsze życie. Na co dzień trudzi się ona najstarszym zawodem świata. Fellini patrzy na nią z ogromną czułością: nie jako na ofiarę, lecz jako na kogoś, kto w świecie obrzydliwego cynizmu był w stanie zachować zdumiewającą czystość duchową i zdolność do nadziei.
Rzymskie przedmieścia, nocne ulice, kabarety i procesje religijne tworzą przestrzeń, w której sacrum miesza się z banałem, a marzenie o zbawieniu może pojawić się zarówno w kościele, jak i na pustym placu po kolejnym życiowym rozczarowaniu. Największa siła „Nocy Cabirii” tkwi jednak w twarzy Giulietty Masiny — w jej oczach, uśmiechu, nagłych przejawach dumy i równie nagłych momentach bezbronności.
„Noce Cabirii” przyniosły mistrzowi z Rimini drugiego w karierze Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Co ciekawe, postać Cabirii pojawiła się już wcześniej w filmografii Felliniego, w „Białym szejku” (1952), również w wykonaniu ukochanej przez niego Masiny.
Nagrody: Oscar - Najlepszy film nieanglojęzyczny, Złota Palma - Najlepsza aktorka Giulietta Masina, David di Donatello - Najlepsza produkcja Dino De Laurentiis, Najlepszy reżyser Federico Fellini, Nagroda Zuluety (MFF w San Sebastián) - Najlepsza aktorka Giulietta Masina
Rzymskie przedmieścia, nocne ulice, kabarety i procesje religijne tworzą przestrzeń, w której sacrum miesza się z banałem, a marzenie o zbawieniu może pojawić się zarówno w kościele, jak i na pustym placu po kolejnym życiowym rozczarowaniu. Największa siła „Nocy Cabirii” tkwi jednak w twarzy Giulietty Masiny — w jej oczach, uśmiechu, nagłych przejawach dumy i równie nagłych momentach bezbronności.
„Noce Cabirii” przyniosły mistrzowi z Rimini drugiego w karierze Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Co ciekawe, postać Cabirii pojawiła się już wcześniej w filmografii Felliniego, w „Białym szejku” (1952), również w wykonaniu ukochanej przez niego Masiny.
Nagrody: Oscar - Najlepszy film nieanglojęzyczny, Złota Palma - Najlepsza aktorka Giulietta Masina, David di Donatello - Najlepsza produkcja Dino De Laurentiis, Najlepszy reżyser Federico Fellini, Nagroda Zuluety (MFF w San Sebastián) - Najlepsza aktorka Giulietta Masina
O CZYM SOBIE NIE MÓWIMY
Carlo i Elisa mieszkają w Rzymie, tworząc z pozoru udany związek. On jest profesorem filozofii na uniwersytecie i pisarzem walczącym z kryzysem twórczym. Ona z kolei to utalentowana, błyskotliwa dziennikarka, której felietony ukazują się w międzynarodowych magazynach lifestylowych. Do ich trwającego od dwóch dekad związku wkrada się coraz więcej rutyny oraz dystansu.Aby odzyskać dawną energię, decydują się na wyjazd do Maroka w towarzystwie wieloletnich przyjaciół: Anny i Paola oraz ich trzynastoletniej córki Vittorii - inteligentnej, dociekliwej i ekscentrycznej nastolatki. Okazuje się, że także oni przeżywają poważny kryzys, który najbardziej odbija się na dziewczynce. Vittoria, która nie może dogadać się z rodzicami, znajduje oparcie w Carlu, nawiązując z nim bliską więź. To dopiero początek nadchodzących problemów…
ODYSEJA
Christopher Nolan, który nakręcił takie filmy jak "Interstellar" oraz "Oppenheimer" jest znany z tego, że nie boi się żadnego gatunku filmowego. Po świetnie przyjętym i nagrodzonym 7 Oscarami® "Oppenheimerze" opowiadajacym historię powstania pierwszej bomby atomowej, teraz reżyser pracuje nad adaptacją "Odysei".
To opowieść autorstwa Homera uznawana za jedno z najważniejszych dzieł literatury zachodniej. Opowiada o podróży Odyseusza, króla Itaki, który musi stawić czoła licznym wyzwaniom próbując wrócić do domu po wojnie trojańskiej. Powstała już niejedna ekranizacja klasycznego dzieła Homera, ale tym razem film nakręcony zostanie w technologii IMAX i będzie pierwszym tak nowoczesnym podejściem do "Odysei".
W filmie "Odysei" zobaczymy między innymi: Matta Damona, Toma Hollanda, Anne Hathaway, Zendayę, Roberta Pattinsona, Lupite Nyong'o oraz Charlize Theron.
To opowieść autorstwa Homera uznawana za jedno z najważniejszych dzieł literatury zachodniej. Opowiada o podróży Odyseusza, króla Itaki, który musi stawić czoła licznym wyzwaniom próbując wrócić do domu po wojnie trojańskiej. Powstała już niejedna ekranizacja klasycznego dzieła Homera, ale tym razem film nakręcony zostanie w technologii IMAX i będzie pierwszym tak nowoczesnym podejściem do "Odysei".
W filmie "Odysei" zobaczymy między innymi: Matta Damona, Toma Hollanda, Anne Hathaway, Zendayę, Roberta Pattinsona, Lupite Nyong'o oraz Charlize Theron.
OJCZYZNA
„Ojczyzna” opowiada o relacji między Thomasem Mannem (Hanns Zischler), laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, a jego córką Eriką (Sandra Hüller) – aktorką i pisarką. Akcja rozgrywa się w szczytowym okresie zimnej wojny. Ojciec i córka wyruszają w trudną, pełną emocji podróż czarnym Buickiem przez zrujnowane Niemcy – z Frankfurtu pod kontrolą amerykańską do Weimaru pod wpływem sowieckim. Po raz pierwszy od zakończenia wojny Mann wraca do swojej ojczyzny, po tym jak podjął wcześniej trudną decyzję o emigracji do Stanów Zjednoczonych.
OJCZYZNA | SENIOR W MUZIE
„Ojczyzna” opowiada o relacji między Thomasem Mannem (Hanns Zischler), laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, a jego córką Eriką (Sandra Hüller) – aktorką i pisarką. Akcja rozgrywa się w szczytowym okresie zimnej wojny. Ojciec i córka wyruszają w trudną, pełną emocji podróż czarnym Buickiem przez zrujnowane Niemcy – z Frankfurtu pod kontrolą amerykańską do Weimaru pod wpływem sowieckim. Po raz pierwszy od zakończenia wojny Mann wraca do swojej ojczyzny, po tym jak podjął wcześniej trudną decyzję o emigracji do Stanów Zjednoczonych.
ONI ŻYJĄ | PORTAL FILM FEST
W pozornie błahym filmie akcji John Carpenter ukrył gorzką opowieść o mechanizmach sterowania społeczeństwem, manipulacji, konsumpcjonizmie i mediach. Główny bohater znajduje okulary, które pozwalają mu ujrzeć rzeczywistość odartą z pozorów. Oni żyją to brawurowe połączenie science fiction, kina akcji i satyry społecznej. To wizja świata, w którym nic nie jest takie, jakim się wydaje. Kultowy film z niezapomnianą rolą wrestlera Roddy’ego Pipera.
Piosenki o miłości
„Piosenki o miłości” okazały się największym przebojem festiwalu w Gdyni. Debiut Tomasza Habowskiego to mocny, nowy głos polskiego kina. Słodko-gorzki jak najlepszy indie popowy kawałek i uderzający w najczulsze struny – tam gdzie miłość spotyka się z kalkulacją, a pasja z karierą. Romantyczne „Piosenki…” zachwycą z pewnością fanów „Frances Ha”, „Once” czy „Przed wschodem słońca”.
PLANETA MAŁP | PORTAL FILM FEST
Widowiskowa opowieść o przygodzie kosmonauty granego przez Charltona Hestona niepostrzeżenie przeradza się w błyskotliwą przypowieść o naturze człowieka, cywilizacji i granicach pychy. Mimo upływu lat „Planeta małp” wciąż zachwyca pomysłowością, atmosferą i jednym z najbardziej pamiętnych finałów w dziejach kina.
PRZEKRĘT | COOL BRITANNIA
Zanim Guy Ritchie ożenił się z Madonną, a potem uciekł do Hollywood, by kręcić wysokobudżetowe blockbustery, dał się poznać jako twórca niepodrabialnego filmowego stylu, który już na zawsze będzie się kojarzył z londyńską gangsterką. Choć niektórzy zarzucali mu podrabianie Quentina Tarantina, Ritchie wypracował własną manierę opartą na kąśliwych dialogach, charakterystycznej frazie, frenetycznym montażu i kalejdoskopach niezwykle barwnych postaci.
PRZEKRĘT uosabia wszystkie te cechy – i do dzisiaj pozostaje w karierze Ritchiego filmem najlepszym. Brad Pitt, Benicio Del Toro, Dennis Farina i Jason Statham u progu wielkiej kariery łączą tu siły, by opowiedzieć tyleż szaloną, co świetnie napisaną historię o nielegalnym boksie, brutalnych bukmacherach, ruskich gangsterach i walce o bezcenny diament.
Od premiery mogło minąć ponad ćwierć wieku, ale PRZEKRĘT nadal sprawdza się jako kino, które ma przede wszystkim sprawiać widzowi wielką frajdę.
PRZEKRĘT uosabia wszystkie te cechy – i do dzisiaj pozostaje w karierze Ritchiego filmem najlepszym. Brad Pitt, Benicio Del Toro, Dennis Farina i Jason Statham u progu wielkiej kariery łączą tu siły, by opowiedzieć tyleż szaloną, co świetnie napisaną historię o nielegalnym boksie, brutalnych bukmacherach, ruskich gangsterach i walce o bezcenny diament.
Od premiery mogło minąć ponad ćwierć wieku, ale PRZEKRĘT nadal sprawdza się jako kino, które ma przede wszystkim sprawiać widzowi wielką frajdę.
PUCIO | DZIECIAKI, DO KINA!
Pucio razem ze swoją rodziną odkrywa świat! Każdy dzień to nowe przygody – wspólne gotowanie konfitury, malowanie rodzinnego portretu, a nawet… spływ kajakowy i biwak we własnym salonie! Gdy przychodzi pora kąpieli, Puciowi i Bobo towarzystwa dotrzymuje wesoły zabawkowy krokodyl, który również pilnie potrzebuje się wykąpać! Pucio uczy się dzielić z innymi, nawiązywać nowe przyjaźnie i radzić sobie z nudą w deszczowy dzień. W każdym odcinku Pucio udowadnia, że wyobraźnia i kreatywność potrafią zamienić najzwyklejsze chwile w coś naprawdę wyjątkowego!
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci – reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci – reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
SAVAGE HOUSE
Akcja rozgrywa się w XVIII-wiecznej Anglii, na tle ogromnej epidemii ospy oraz powstania jakobickiego. To mroczna satyryczna opowieść o sir Chaunceyu Savage’u (Grant) i lady Savage (Foy) oraz ich ślepej pogoni za lepszym życiem. Pojedynki, dekadencja i rozlew krwi tworzą szaloną historię o klasach społecznych i władzy.
SIRÂT | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
Ojciec (Sergi López) i jego syn przybywają na rave głęboko w górach południowego Maroka. Szukają Mar — córki i siostry — która zaginęła kilka miesięcy wcześniej podczas jednej z tych niekończących się, bezsennych imprez. Otoczeni muzyką elektroniczną wciąż na nowo rozdają jej zdjęcie. Nadzieja powoli gaśnie, ale nie przestają szukać i dołączają do grupy imprezowiczów zmierzających na ostatnią imprezę na pustyni. W miarę jak zagłębiają się w płonące pustkowie, podróż zmusza ich do zmierzenia się z własnymi granicami.
SŁODKIE ŻYCIE | FEDERICO FELLINI: CIAO A TUTTI!
„Słodkie życie” to dzieło, którym Federico Fellini otwiera na oścież drzwi do własnego wielkiego teatru nowoczesności. Stolica Włoch nie jest tu już tylko miastem, lecz labiryntem pragnień, perwersji, plotek, fleszy, procesji i spektakularnych przyjęć. Marcello Rubini (w tej roli Marcello Mastroianni) dryfuje przez kolejne nieprzespane noce i środowiska - arystokratów, gwiazd filmowych, intelektualistów, dziennikarzy, ludzi Kościoła i ludzi skandalu.
Tytułowe „słodkie życie” ma u Felliniego gorzki smak zmęczenia i deziluzji. To nie jest prosta satyra na rozwijającą się wówczas socjetę boomu ekonomicznego, dekadencję ani moralitet o zepsuciu elit. Reżyser pokazuje świat kuszący, piękny i błyszczący, ale podszyty duchową pustką. Słynna scena w fontannie di Trevi ze zjawiskową Anitą Ekberg i Marcello Mastroiannim należy do najbardziej zmysłowych obrazów w historii kina, lecz nawet ona nie prowadzi do spełnienia - jest raczej snem, który rozpływa się o świcie, zanim zdąży stać się czymś prawdziwym.
Film Felliniego zdobył Złotą Palmę w Cannes i na zawsze zmienił język kina i popkultury. To właśnie od nazwiska fotografa Paparazzo wzięło się popularne określenie „paparazzi” - jeden z wielu dowodów na to, jak mocno „Słodkie życie” przeniknęło do naszej codzienności.
Nagrody: Złota Palma - Najlepszy film, David di Donatello - Najlepszy reżyser Federico Fellini,
Oscar - Najlepsze kostiumy - filmy czarno-białe Piero Gherardi (1962), Oscar (nominacje) - Najlepszy reżyser Federico Fellini, Najlepsza scenografia - filmy czarno-białe Piero Gherardi, Najlepsze oryginalne materiały do scenariusza i scenariusz Brunello Rondi, Ennio Flaiano, Federico Fellini, Tullio Pinelli
Tytułowe „słodkie życie” ma u Felliniego gorzki smak zmęczenia i deziluzji. To nie jest prosta satyra na rozwijającą się wówczas socjetę boomu ekonomicznego, dekadencję ani moralitet o zepsuciu elit. Reżyser pokazuje świat kuszący, piękny i błyszczący, ale podszyty duchową pustką. Słynna scena w fontannie di Trevi ze zjawiskową Anitą Ekberg i Marcello Mastroiannim należy do najbardziej zmysłowych obrazów w historii kina, lecz nawet ona nie prowadzi do spełnienia - jest raczej snem, który rozpływa się o świcie, zanim zdąży stać się czymś prawdziwym.
Film Felliniego zdobył Złotą Palmę w Cannes i na zawsze zmienił język kina i popkultury. To właśnie od nazwiska fotografa Paparazzo wzięło się popularne określenie „paparazzi” - jeden z wielu dowodów na to, jak mocno „Słodkie życie” przeniknęło do naszej codzienności.
Nagrody: Złota Palma - Najlepszy film, David di Donatello - Najlepszy reżyser Federico Fellini,
Oscar - Najlepsze kostiumy - filmy czarno-białe Piero Gherardi (1962), Oscar (nominacje) - Najlepszy reżyser Federico Fellini, Najlepsza scenografia - filmy czarno-białe Piero Gherardi, Najlepsze oryginalne materiały do scenariusza i scenariusz Brunello Rondi, Ennio Flaiano, Federico Fellini, Tullio Pinelli
SNY O SŁONIACH
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
SNY O SŁONIACH | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
SNY O SŁONIACH | SENIOR W MUZIE
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
ŚCIEŻKI ŻYCIA | POKAZY PLENEROWE NA TARASIE
Raynor (Gillian Anderson) i Moth (Jason Isaacs), małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, robią coś, co dla wielu byłoby szaleństwem: wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Z pustym kontem bankowym, namiotem i garścią najpotrzebniejszych rzeczy idą przed siebie, krok za krokiem, szukając ukojenia w wietrze, ciszy i otaczającej ich przyrodzie. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi.
TAKIE JEST ŻYCIE
"Takie jest życie" to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca historia, która rozgrywa się na słonecznym wybrzeżu południowej Sardynii. Efisio Mulas, żyjący po swojemu pasterz, musi nagle stanąć do nierównej walki z bezkompromisowym deweloperem. Niespodziewany najeźdźca chce zamienić jego dom i ziemię w luksusowy kurort.Gdy w grę wchodzą milionowe oferty oraz nowe miejsca pracy dla lokalnej społeczności, drobny konflikt przeradza się w pełną emocji, ale i komediowego absurdu batalię. Stawką są dom, ziemia i przyszłość kolejnych pokoleń, a także prawo do życia w zgodzie ze swoimi wartościami. W centrum tej historii znajduje się Francesca, córka pasterza – rozdarta między obietnicą zmian a rodzinnymi relacjami. To pokrzepiająca i wzruszająca opowieść o korzeniach, odwadze i sile, by bronić tego, co najważniejsze.
WAŁKONIE | FEDERICO FELLINI: CIAO A TUTTI!
„Wałkonie” Federica Felliniego to film, który zaczyna się jak lekka opowieść o paczce próżniaków z prowincjonalnego miasteczka, a po chwili okazuje się jednym z najczulszych portretów młodości, która nie potrafi - albo po prostu nie chce - dorosnąć. Bohaterowie włóczą się po kawiarniach, plażach i salach balowych, uciekając przed pracą, odpowiedzialnością i decyzjami, które mogłyby bezpowrotnie odmienić ich życie. Fellini nie osądza ich jednak surowo. Patrzy na nich z ironią, ale też z melancholią, jakby wiedział, że za każdą maską beztroski kryje się przede wszystkim strach.
W „Wałkoniach” nie trzeba wielkich dramatów, by poczuć ciężar niespełnienia - wystarczy nocny spacer po sennym miasteczku, karnawałowy żart czy spojrzenie granego przez Franca Interlenghiego Moralda, który zaczyna rozumieć, że pozostanie w tym miejscu może być najcichszą formą klęski. Warto zobaczyć ten film właśnie dla tej mieszaniny czułości i goryczy, dla Felliniego jeszcze „ziemskiego”, bliskiego zwykłym ludziom i ich tylko pozornie błahym sprawom.
„Wałkonie” zachwyciły wielu twórców światowego formatu, w tym Martina Scorsesego, który inspirował się dziełem Włocha przy „Ulicach nędzy” (1973). Trudno się dziwić: w obu filmach pulsuje podobna energia grupy młodych mężczyzn, którzy śmiechem zagłuszają lęk przed dorosłością.
Co ciekawe, Federico Fellini obsadził w filmie swojego brata: Riccardo Fellini wciela się w jednego z tytułowych bohaterów.
Nagrody: Srebrny Lew - Zwycięzca Federico Fellini, Oscar (nominacja) - Najlepsze oryginalne materiały do scenariusza i scenariusz Ennio Flaiano, Federico Fellini, Tullio Pinelli
W „Wałkoniach” nie trzeba wielkich dramatów, by poczuć ciężar niespełnienia - wystarczy nocny spacer po sennym miasteczku, karnawałowy żart czy spojrzenie granego przez Franca Interlenghiego Moralda, który zaczyna rozumieć, że pozostanie w tym miejscu może być najcichszą formą klęski. Warto zobaczyć ten film właśnie dla tej mieszaniny czułości i goryczy, dla Felliniego jeszcze „ziemskiego”, bliskiego zwykłym ludziom i ich tylko pozornie błahym sprawom.
„Wałkonie” zachwyciły wielu twórców światowego formatu, w tym Martina Scorsesego, który inspirował się dziełem Włocha przy „Ulicach nędzy” (1973). Trudno się dziwić: w obu filmach pulsuje podobna energia grupy młodych mężczyzn, którzy śmiechem zagłuszają lęk przed dorosłością.
Co ciekawe, Federico Fellini obsadził w filmie swojego brata: Riccardo Fellini wciela się w jednego z tytułowych bohaterów.
Nagrody: Srebrny Lew - Zwycięzca Federico Fellini, Oscar (nominacja) - Najlepsze oryginalne materiały do scenariusza i scenariusz Ennio Flaiano, Federico Fellini, Tullio Pinelli
WĘDRÓWKA NA PÓŁNOC
„Wędrówka na północ” to filmowa pochwała pieszej podróży, podczas której wysiłek wynagradzają oszałamiające widoki, życie nabiera właściwej perspektywy, a drogi, które się rozeszły, po latach mają szansę znów się skrzyżować.
Chris (Bart Harder) i Lluis (Carles Pulido), kiedyś bardzo sobie bliscy, nie widzieli się 10 lat. Przyjaciele postanawiają – jak za starych dobrych czasów – wyruszyć pieszo szkockimi West Highland Way i The Cape Wrath Trail. Trzydziestodniowa wędrówka jednymi z najpiękniejszych, ale i najtrudniejszych tras w Wielkiej Brytanii, okazuje się sprawdzianem męskiej przyjaźni. Dzika natura, strome podejścia, zacinające deszcze i roje meszek stanowią prawdziwe wyzwanie dla niedoświadczonych podróżników. Ale równie trudno jest dotrzeć do siebie nawzajem, sprawić, by milczenie nie stało się najcięższym bagażem, z perspektywy spojrzeć na to, co zostało z bliskiej relacji i na własne życiowe wybory.
Podczas gdy Chris nie może uwolnić się od telefonów z pracy, Lluis marzy o wyprawie z mapą zamiast GPS-u. Jednemu się spieszy, drugi chciałby pokonać 600 kilometrów w swoim tempie. Liczy się cel czy droga? – każdy z nich będzie musiał odpowiedzieć sobie na to pytanie. „Wędrówka na północ” uważnie przygląda się młodym mężczyznom, temu, jak radzą sobie ze stresem, gniewem i smutkiem. Kim są, kiedy schodzą z utartego szlaku ról i kariery, co zgubili po drodze, czy potrafią się zatrzymać, czy wciąż mogą liczyć na siebie nawzajem.
„Wędrówka na północ” to fabularny film zrealizowany w oszałamiających pięknem naturalnych plenerach podczas wielotygodniowej pieszej wędrówki kilkuosobowej filmowej ekipy. Projekt, który powstał z pasji, niewielkim nakładem środków, stał się sensacją europejskich kin. Prawa kinowe zostały sprzedane na cały świat, w tym do Stanów Zjednoczonych. W maju 2026 film otrzymał główną nagrodę festiwalu w Trento, najstarszego i jednego z najważniejszych na świecie wydarzeń filmowych poświęconych górom i naturze.
Chris (Bart Harder) i Lluis (Carles Pulido), kiedyś bardzo sobie bliscy, nie widzieli się 10 lat. Przyjaciele postanawiają – jak za starych dobrych czasów – wyruszyć pieszo szkockimi West Highland Way i The Cape Wrath Trail. Trzydziestodniowa wędrówka jednymi z najpiękniejszych, ale i najtrudniejszych tras w Wielkiej Brytanii, okazuje się sprawdzianem męskiej przyjaźni. Dzika natura, strome podejścia, zacinające deszcze i roje meszek stanowią prawdziwe wyzwanie dla niedoświadczonych podróżników. Ale równie trudno jest dotrzeć do siebie nawzajem, sprawić, by milczenie nie stało się najcięższym bagażem, z perspektywy spojrzeć na to, co zostało z bliskiej relacji i na własne życiowe wybory.
Podczas gdy Chris nie może uwolnić się od telefonów z pracy, Lluis marzy o wyprawie z mapą zamiast GPS-u. Jednemu się spieszy, drugi chciałby pokonać 600 kilometrów w swoim tempie. Liczy się cel czy droga? – każdy z nich będzie musiał odpowiedzieć sobie na to pytanie. „Wędrówka na północ” uważnie przygląda się młodym mężczyznom, temu, jak radzą sobie ze stresem, gniewem i smutkiem. Kim są, kiedy schodzą z utartego szlaku ról i kariery, co zgubili po drodze, czy potrafią się zatrzymać, czy wciąż mogą liczyć na siebie nawzajem.
„Wędrówka na północ” to fabularny film zrealizowany w oszałamiających pięknem naturalnych plenerach podczas wielotygodniowej pieszej wędrówki kilkuosobowej filmowej ekipy. Projekt, który powstał z pasji, niewielkim nakładem środków, stał się sensacją europejskich kin. Prawa kinowe zostały sprzedane na cały świat, w tym do Stanów Zjednoczonych. W maju 2026 film otrzymał główną nagrodę festiwalu w Trento, najstarszego i jednego z najważniejszych na świecie wydarzeń filmowych poświęconych górom i naturze.
WĘDRÓWKA NA PÓŁNOC | SENIOR W MUZIE
„Wędrówka na północ” to filmowa pochwała pieszej podróży, podczas której wysiłek wynagradzają oszałamiające widoki, życie nabiera właściwej perspektywy, a drogi, które się rozeszły, po latach mają szansę znów się skrzyżować.
Chris (Bart Harder) i Lluis (Carles Pulido), kiedyś bardzo sobie bliscy, nie widzieli się 10 lat. Przyjaciele postanawiają – jak za starych dobrych czasów – wyruszyć pieszo szkockimi West Highland Way i The Cape Wrath Trail. Trzydziestodniowa wędrówka jednymi z najpiękniejszych, ale i najtrudniejszych tras w Wielkiej Brytanii, okazuje się sprawdzianem męskiej przyjaźni. Dzika natura, strome podejścia, zacinające deszcze i roje meszek stanowią prawdziwe wyzwanie dla niedoświadczonych podróżników. Ale równie trudno jest dotrzeć do siebie nawzajem, sprawić, by milczenie nie stało się najcięższym bagażem, z perspektywy spojrzeć na to, co zostało z bliskiej relacji i na własne życiowe wybory.
Podczas gdy Chris nie może uwolnić się od telefonów z pracy, Lluis marzy o wyprawie z mapą zamiast GPS-u. Jednemu się spieszy, drugi chciałby pokonać 600 kilometrów w swoim tempie. Liczy się cel czy droga? – każdy z nich będzie musiał odpowiedzieć sobie na to pytanie. „Wędrówka na północ” uważnie przygląda się młodym mężczyznom, temu, jak radzą sobie ze stresem, gniewem i smutkiem. Kim są, kiedy schodzą z utartego szlaku ról i kariery, co zgubili po drodze, czy potrafią się zatrzymać, czy wciąż mogą liczyć na siebie nawzajem.
„Wędrówka na północ” to fabularny film zrealizowany w oszałamiających pięknem naturalnych plenerach podczas wielotygodniowej pieszej wędrówki kilkuosobowej filmowej ekipy. Projekt, który powstał z pasji, niewielkim nakładem środków, stał się sensacją europejskich kin. Prawa kinowe zostały sprzedane na cały świat, w tym do Stanów Zjednoczonych. W maju 2026 film otrzymał główną nagrodę festiwalu w Trento, najstarszego i jednego z najważniejszych na świecie wydarzeń filmowych poświęconych górom i naturze.
Chris (Bart Harder) i Lluis (Carles Pulido), kiedyś bardzo sobie bliscy, nie widzieli się 10 lat. Przyjaciele postanawiają – jak za starych dobrych czasów – wyruszyć pieszo szkockimi West Highland Way i The Cape Wrath Trail. Trzydziestodniowa wędrówka jednymi z najpiękniejszych, ale i najtrudniejszych tras w Wielkiej Brytanii, okazuje się sprawdzianem męskiej przyjaźni. Dzika natura, strome podejścia, zacinające deszcze i roje meszek stanowią prawdziwe wyzwanie dla niedoświadczonych podróżników. Ale równie trudno jest dotrzeć do siebie nawzajem, sprawić, by milczenie nie stało się najcięższym bagażem, z perspektywy spojrzeć na to, co zostało z bliskiej relacji i na własne życiowe wybory.
Podczas gdy Chris nie może uwolnić się od telefonów z pracy, Lluis marzy o wyprawie z mapą zamiast GPS-u. Jednemu się spieszy, drugi chciałby pokonać 600 kilometrów w swoim tempie. Liczy się cel czy droga? – każdy z nich będzie musiał odpowiedzieć sobie na to pytanie. „Wędrówka na północ” uważnie przygląda się młodym mężczyznom, temu, jak radzą sobie ze stresem, gniewem i smutkiem. Kim są, kiedy schodzą z utartego szlaku ról i kariery, co zgubili po drodze, czy potrafią się zatrzymać, czy wciąż mogą liczyć na siebie nawzajem.
„Wędrówka na północ” to fabularny film zrealizowany w oszałamiających pięknem naturalnych plenerach podczas wielotygodniowej pieszej wędrówki kilkuosobowej filmowej ekipy. Projekt, który powstał z pasji, niewielkim nakładem środków, stał się sensacją europejskich kin. Prawa kinowe zostały sprzedane na cały świat, w tym do Stanów Zjednoczonych. W maju 2026 film otrzymał główną nagrodę festiwalu w Trento, najstarszego i jednego z najważniejszych na świecie wydarzeń filmowych poświęconych górom i naturze.
WIEDŹMIN | PORTAL FILM FEST
Geralt z Rivii (Michał Żebrowski), zawodowy łowca potworów, zostaje uwikłany w konflikt, w którym przeplatają się magia, polityka i ludzkie namiętności. Kinowa wersja „Wiedźmina” w reżyserii Marka Brodzkiego, oparta na motywach twórczości Andrzeja Sapkowskiego, od lat budzi skrajne emocje. Dziś pozostaje fascynującym świadectwem ambitnej próby przeniesienia na ekran najsłynniejszej polskiej sagi fantasy, pozwalając skonfrontować tę wizję z późniejszymi grami i serialem, które uczyniły Wiedźmina światowym fenomenem. A przy tym oferuje spotkanie z jednym z najbardziej pamiętnych – i najbardziej osobliwych – smoków w historii polskiego kina.
WILLOW | PORTAL FILM FEST
Niepozorny farmer i początkujący czarodziej Willow Ufgood wyrusza w pełną niebezpieczeństw podróż, by odprowadzić odnalezione przypadkiem niemowlę do świata ludzi. Szybko okazuje się jednak, że od losów małej Elory Danan zależy przyszłość całego królestwa, a pozornie prosta misja zmienia się w walkę o ocalenie wybrańca. Wyprodukowany przez George'a Lucasa i wyreżyserowany przez Rona Howarda film to jeden z najdoskonalszych przykładów kina nowej przygody – pełen magii, humoru, barwnych bohaterów i niezapomnianych przygód. W rolach głównych występują Warwick Davis i Val Kilmer, tworząc jeden z najbardziej pamiętnych duetów kina fantasy lat 80.
WOJNA GWIAZD | po seansie Q&A z twórcami | PORTAL FILM FEST
Po seansie spotkanie Q&A z Radosławem Salamończykiem, sala 3
Jak rodzi się fandom w warunkach niedoboru, kiedy wiadomości o ulubionym filmie trzeba zdobywać przez szczeliny w rdzewiejącej żelaznej kurtynie, a oryginalne gadżety i książki pozostają poza zasięgiem większości miłośników? Dokument w reżyserii Radosława Salamończyka zabiera widzów w nie do końca sentymentalną podróż do Polski lat 70. i 80., opowiadając o narodzinach fenomenu „Gwiezdnych wojen” w realiach PRL. To pełna niezwykłych archiwaliów i barwnych wspomnień opowieść o pasji, wyobraźni i ludziach, którzy udowodnili, że dla Mocy nie istnieją żadne granice –nawet wtedy, gdy próbują je stawiać potężne imperia.
Jak rodzi się fandom w warunkach niedoboru, kiedy wiadomości o ulubionym filmie trzeba zdobywać przez szczeliny w rdzewiejącej żelaznej kurtynie, a oryginalne gadżety i książki pozostają poza zasięgiem większości miłośników? Dokument w reżyserii Radosława Salamończyka zabiera widzów w nie do końca sentymentalną podróż do Polski lat 70. i 80., opowiadając o narodzinach fenomenu „Gwiezdnych wojen” w realiach PRL. To pełna niezwykłych archiwaliów i barwnych wspomnień opowieść o pasji, wyobraźni i ludziach, którzy udowodnili, że dla Mocy nie istnieją żadne granice –nawet wtedy, gdy próbują je stawiać potężne imperia.
WSZYSTKO NA SPRZEDAŻ | WAJDA: RE-WIZJE
W trakcie realizacji pewnego filmu aktor grający w nim główną rolę opuszcza plan filmowy i nie wraca na zdjęcia. Reżyser (Andrzej Łapicki) organizuje dalszą pracę nad filmem, jeździ samochodem po Warszawie i jej okolicach, spotyka się kolejno z żoną (Beata Tyszkiewicz), dawną partnerką Aktora (Elżbieta Czyżewska) oraz przyjacielem (Daniel Olbrychski), próbując zrozumieć przyczyny ucieczki i jednocześnie znaleźć sposób na dokończenie filmu. Coraz bardziej zagubiony i bezradny, czuje coraz większą obcość względem środowiskowych koterii, towarzyskich animozji i kłamstwa, w którym pławią się członkowie ekipy. Nad ranem dociera do bohaterów informacja o tragicznej śmierci aktora. Film trzeba jednak kręcić dalej.
Wszystko na sprzedaż to autotematyczna opowieść o utracie przyjaciela i wielkiego aktora. W tym bardzo osobistym filmie, do którego Wajda po raz pierwszy samodzielnie napisał oryginalny scenariusz, reżyser snuje refleksję nad fenomenem Zbigniewa Cybulskiego, portretuje rodzime środowisko filmowe oraz – jedyny raz w tak bezpośredni sposób – mówi o samym sobie. W alter ego Wajdy wcielił się Andrzej Łapicki, a pozostali aktorzy nasycają swoje postaci własnymi doświadczeniami i cechami charakterów. Dzięki temu Wszystko na sprzedaż staje się intymną, ale zarazem brawurowo nakręconą, ekspresyjną i najbardziej modernistyczną w karierze Wajdy odpowiedzią na słowa, które o reżyserze miał wygłosić niedługo przed śmiercią Cybulski: „powiedzcie mu, że jeszcze za mną zatęskni”.
[ENG]
During the film production, the actor playing the leading role suddenly leaves the set and never returns. The director (Andrzej Łapicki) tries to keep the project alive, driving through Warsaw and its surroundings and meeting, one after another, the actor’s wife (Beata Tyszkiewicz), his former partner (Elżbieta Czyżewska), and a close friend (Daniel Olbrychski), attempting both to understand the reasons for the disappearance and to find a way to complete the film. Increasingly lost and helpless, he feels ever more alienated from the cliques, social rivalries, and pervasive lies of the film community. By dawn, news reaches the characters of the actor’s tragic death—but the film must go on.
Everything for Sale is a self-reflective story about the loss of a friend and a great actor. In this deeply personal work, for which Wajda wrote an original screenplay on his own for the first time, the director considers the phenomenon of Zbigniew Cybulski, portrays the Polish film milieu, and—more directly than ever before—speaks about himself. Wajda’s alter ego is played by Andrzej Łapicki, while the remaining actors infuse their roles with their own experiences and personality traits. As a result, Everything for Sale becomes an intimate yet boldly shot, expressive, and the most overtly modernist film of Wajda’s career—a cinematic response to the words Cybulski was said to have uttered shortly before his death: “Tell him he’ll miss me yet.”
Wszystko na sprzedaż to autotematyczna opowieść o utracie przyjaciela i wielkiego aktora. W tym bardzo osobistym filmie, do którego Wajda po raz pierwszy samodzielnie napisał oryginalny scenariusz, reżyser snuje refleksję nad fenomenem Zbigniewa Cybulskiego, portretuje rodzime środowisko filmowe oraz – jedyny raz w tak bezpośredni sposób – mówi o samym sobie. W alter ego Wajdy wcielił się Andrzej Łapicki, a pozostali aktorzy nasycają swoje postaci własnymi doświadczeniami i cechami charakterów. Dzięki temu Wszystko na sprzedaż staje się intymną, ale zarazem brawurowo nakręconą, ekspresyjną i najbardziej modernistyczną w karierze Wajdy odpowiedzią na słowa, które o reżyserze miał wygłosić niedługo przed śmiercią Cybulski: „powiedzcie mu, że jeszcze za mną zatęskni”.
[ENG]
During the film production, the actor playing the leading role suddenly leaves the set and never returns. The director (Andrzej Łapicki) tries to keep the project alive, driving through Warsaw and its surroundings and meeting, one after another, the actor’s wife (Beata Tyszkiewicz), his former partner (Elżbieta Czyżewska), and a close friend (Daniel Olbrychski), attempting both to understand the reasons for the disappearance and to find a way to complete the film. Increasingly lost and helpless, he feels ever more alienated from the cliques, social rivalries, and pervasive lies of the film community. By dawn, news reaches the characters of the actor’s tragic death—but the film must go on.
Everything for Sale is a self-reflective story about the loss of a friend and a great actor. In this deeply personal work, for which Wajda wrote an original screenplay on his own for the first time, the director considers the phenomenon of Zbigniew Cybulski, portrays the Polish film milieu, and—more directly than ever before—speaks about himself. Wajda’s alter ego is played by Andrzej Łapicki, while the remaining actors infuse their roles with their own experiences and personality traits. As a result, Everything for Sale becomes an intimate yet boldly shot, expressive, and the most overtly modernist film of Wajda’s career—a cinematic response to the words Cybulski was said to have uttered shortly before his death: “Tell him he’ll miss me yet.”
ZIEMIA OBIECANA | WAJDA: RE-WIZJE
Brawurowo zrealizowana adaptacja niemal zapomnianej powieści Władysława Reymonta, przedstawiająca na tle gwałtownie rozwijającej się pod koniec XIX wieku Łodzi losy trzech przyjaciół: Niemca Maksa, Żyda Moryca i Polaka Karola. Bohaterowie decydują się założyć w mieście własną fabrykę włókienniczą, co nie jest w smak żydowskiej, niemieckiej i rosyjskiej konkurencji. Po drodze Karol Borowiecki uwodzi Lucy Zuckerową, ponętną żonę starego fabrykanta, wykorzystując romans do zdobycia kapitału, a Moryc Welt prowadzi ryzykowne spekulacje finansowe i handlowe w środowisku żydowskim, balansując na granicy bankructwa i oszustwa. Równolegle Maks Baum negocjuje z niemieckimi przemysłowcami, próbując uratować podupadający rodzinny interes, a wielcy finansiści, Bucholz, Grünspan i Müller, próbują pozyskać młodych i ambitnych do swych interesów. Ostatecznie Borowiecki dla realizacji swych planów decyduje się sprzedać rodzinny majątek, przeprowadzić narzeczoną Ankę do Łodzi i oddać wzniosłe wartości wilczym regułom kapitalizmu.
Ten olśniewający plastycznie, narracyjnie i aktorsko film wygrywa we wszystkich rankingach na najlepszy film w historii polskiej kinematografii. Siła reżyserii Andrzeja Wajdy, zdolność do pomieszczenia w jednym filmie tak wielu wątków i ogromne bogactwo inscenizacyjne zasłużyły na najwyższe laury. Sama sekwencja w teatrze jest dziś postrzegana jako jedno z największych osiągnięć filmowej narracji, w ramach której reżyser, na niewielkiej przestrzeni, zdołał połączyć kilkadziesiąt postaci i wątków. Wśród nagród brakło tylko Oscara, bo choć film był faworytem, to na skutek nieuprawnionych oskarżeń o antysemityzm przegrał walkę o tę statuetkę.
[ENG]
A brilliant adaptation of a now largely forgotten novel by Władysław Reymont, the film traces the intertwined fates of three friends against the backdrop of the rapidly industrializing city of Łódź at the end of the nineteenth century: the German Maks, the Jew Moryc, and the Pole Karol. Determined to establish their own textile factory, they soon find themselves at odds with powerful Jewish, German, and Russian competitors who dominate the local market. Along the way, Karol Borowiecki seduces Lucy Zucker, the alluring wife of an aging industrialist, using the affair to secure capital, while Moryc Welt engages in risky financial and commercial schemes within the Jewish business milieu, constantly teetering on the edge of bankruptcy and fraud. At the same time, Maks Baum negotiates with German manufacturers in an attempt to save his family’s declining enterprise, as influential financiers such as Bucholz, Grünspan, and Müller seek to draw the ambitious young men into their own ruthless ventures. In pursuit of his plans, Borowiecki ultimately chooses to sell his family estate, bring his fiancée Anka to Łódź, and subject lofty ideals to the harsh, predatory rules of capitalism.
Visually dazzling, narratively expansive, and driven by extraordinary performances, the film consistently tops rankings of the greatest works in the history of Polish cinema. Andrzej Wajda’s mis-en-scène, his ability to weave together a multitude of storylines, and the sheer richness of the film’s staging earned it the highest acclaim. The famous theatre sequence alone is now regarded as one of the crowning achievements of cinematic storytelling, compressing dozens of characters and narrative threads into a single, tightly choreographed space. The only major prize missing from its long list of honours was the Academy Award, which the film narrowly lost despite being a frontrunner, amid unfair accusations of antisemitism.
Ten olśniewający plastycznie, narracyjnie i aktorsko film wygrywa we wszystkich rankingach na najlepszy film w historii polskiej kinematografii. Siła reżyserii Andrzeja Wajdy, zdolność do pomieszczenia w jednym filmie tak wielu wątków i ogromne bogactwo inscenizacyjne zasłużyły na najwyższe laury. Sama sekwencja w teatrze jest dziś postrzegana jako jedno z największych osiągnięć filmowej narracji, w ramach której reżyser, na niewielkiej przestrzeni, zdołał połączyć kilkadziesiąt postaci i wątków. Wśród nagród brakło tylko Oscara, bo choć film był faworytem, to na skutek nieuprawnionych oskarżeń o antysemityzm przegrał walkę o tę statuetkę.
[ENG]
A brilliant adaptation of a now largely forgotten novel by Władysław Reymont, the film traces the intertwined fates of three friends against the backdrop of the rapidly industrializing city of Łódź at the end of the nineteenth century: the German Maks, the Jew Moryc, and the Pole Karol. Determined to establish their own textile factory, they soon find themselves at odds with powerful Jewish, German, and Russian competitors who dominate the local market. Along the way, Karol Borowiecki seduces Lucy Zucker, the alluring wife of an aging industrialist, using the affair to secure capital, while Moryc Welt engages in risky financial and commercial schemes within the Jewish business milieu, constantly teetering on the edge of bankruptcy and fraud. At the same time, Maks Baum negotiates with German manufacturers in an attempt to save his family’s declining enterprise, as influential financiers such as Bucholz, Grünspan, and Müller seek to draw the ambitious young men into their own ruthless ventures. In pursuit of his plans, Borowiecki ultimately chooses to sell his family estate, bring his fiancée Anka to Łódź, and subject lofty ideals to the harsh, predatory rules of capitalism.
Visually dazzling, narratively expansive, and driven by extraordinary performances, the film consistently tops rankings of the greatest works in the history of Polish cinema. Andrzej Wajda’s mis-en-scène, his ability to weave together a multitude of storylines, and the sheer richness of the film’s staging earned it the highest acclaim. The famous theatre sequence alone is now regarded as one of the crowning achievements of cinematic storytelling, compressing dozens of characters and narrative threads into a single, tightly choreographed space. The only major prize missing from its long list of honours was the Academy Award, which the film narrowly lost despite being a frontrunner, amid unfair accusations of antisemitism.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.