Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
SZEFNER
Szefner (Miłosz Szefner) – wokalista, gitarzysta, songwriter i autor tekstów, który tworzy autorską
muzykę na pograniczu alternatywy, rapu i popu. W swoich utworach stawia na szczerość,
emocjonalność i organiczne brzmienie, a jego charakterystyczna wrażliwość i niebanalne teksty
sprawiają, że wyróżnia się na tle współczesnej sceny muzycznej.
Szefner zadebiutował singlem „Ale mi się nie chce”, który szybko zyskał grono wiernych słuchaczy. W
2024 roku pojawił się na płycie ARS LATRANS Orchestra – „NOIR”, a także wydał solowe EP „Ten
wielki świat”, ukazujące jego dojrzałość artystyczną i wszechstronność.
Na scenie wyróżnia się autentycznością, humorem i bezpretensjonalnym stylem, tworząc szczery i
bezpośredni kontakt z publicznością. Występował na wielu festiwalach i showcase’ach, m.in. na Next
Fest w Poznaniu i Great September w Łodzi, gdzie zdobywał doświadczenie i rozwijał swoje
muzyczne umiejętności.
Szefner miał 15 lat, gdy po raz pierwszy chwycił za gitarę i zaczął śpiewać, choć pisanie autorskich
tekstów przyszło do niego nieco później. Grał w różnych zespołach lokalnych, aż w końcu postawił na
solową karierę. Dziś, po ponad czterech latach twórczości, nie tylko komponuje i pisze dla siebie, ale
coraz częściej tworzy utwory dla innych artystów.
Jego muzyka to szczera opowieść o codzienności, dojrzewaniu i poszukiwaniu siebie — podróż, w
którą zabiera swoich słuchaczy z lekkością, autentyczną pasją i wrażliwością. Szefner nieustannie
rozwija swój styl i nie boi się eksperymentów. Przeplata swój charakterystyczny wokal z rapem oraz
grą na gitarze co czyni go ciekawym głosem na polskiej scenie.
muzykę na pograniczu alternatywy, rapu i popu. W swoich utworach stawia na szczerość,
emocjonalność i organiczne brzmienie, a jego charakterystyczna wrażliwość i niebanalne teksty
sprawiają, że wyróżnia się na tle współczesnej sceny muzycznej.
Szefner zadebiutował singlem „Ale mi się nie chce”, który szybko zyskał grono wiernych słuchaczy. W
2024 roku pojawił się na płycie ARS LATRANS Orchestra – „NOIR”, a także wydał solowe EP „Ten
wielki świat”, ukazujące jego dojrzałość artystyczną i wszechstronność.
Na scenie wyróżnia się autentycznością, humorem i bezpretensjonalnym stylem, tworząc szczery i
bezpośredni kontakt z publicznością. Występował na wielu festiwalach i showcase’ach, m.in. na Next
Fest w Poznaniu i Great September w Łodzi, gdzie zdobywał doświadczenie i rozwijał swoje
muzyczne umiejętności.
Szefner miał 15 lat, gdy po raz pierwszy chwycił za gitarę i zaczął śpiewać, choć pisanie autorskich
tekstów przyszło do niego nieco później. Grał w różnych zespołach lokalnych, aż w końcu postawił na
solową karierę. Dziś, po ponad czterech latach twórczości, nie tylko komponuje i pisze dla siebie, ale
coraz częściej tworzy utwory dla innych artystów.
Jego muzyka to szczera opowieść o codzienności, dojrzewaniu i poszukiwaniu siebie — podróż, w
którą zabiera swoich słuchaczy z lekkością, autentyczną pasją i wrażliwością. Szefner nieustannie
rozwija swój styl i nie boi się eksperymentów. Przeplata swój charakterystyczny wokal z rapem oraz
grą na gitarze co czyni go ciekawym głosem na polskiej scenie.
ŚWIATEŁKO W TUNELU | DKF KAMERA
„Światełko w tunelu” skupia się na postaci Dana, melancholijnego budowlańca w wieku średnim, pogrążonego w żałobie po rodzinnej tragedii. Zdystansowany od swojej oddanej żony i utalentowanej, ale mierzącej się z własnymi problemami córki Daisy, Dan odnajduje komfort i wspólnotowość w grupie amatorskich aktorów. Podczas pracy nad najbardziej znanej tragedii Szekspira, mężczyzna zaczyna się konfrontować ze swoimi ukrytymi emocjami.
TESTAMENT ANN LEE | NAPISY PL
Spekulatywna reinterpretacja niezwykłej historii Ann Lee, założycielki wspólnoty religijnej znanej jako Szejkerzy. Amanda Seyfried wciela się tu w rolę nieposkromionej przywódczyni ruchu, która opowiadała się za równouprawnieniem płci i równością społeczną, wierząc zarazem, że jest żeńskim wcieleniem Chrystusa.
TO BYŁ ZWYKŁY PRZYPADEK | SENIOR W MUZIE
Zaczyna się od tytułowego przypadku. Awaria samochodu w trakcie powrotu do domu sprawia, że małżeństwo z kilkuletnią córką musi podjechać do przydrożnego warsztatu. Trafia tam na dwóch mechaników, z których jeden oferuje pomoc. Drugim jest Vahid, przyglądający się wszystkiemu z pewnego dystansu.
Mężczyzna jest byłym więźniem politycznym zatrzymanym w wyniku antyrządowych protestów. Tortury, jakim został poddany w trakcie przesłuchania, odbiły się poważnie na jego zdrowiu, doprowadzając do tego, że każdy krok sprawia mu ból. W niespodziewanym gościu Vahid rozpoznaje swojego oprawcę, komisarza irańskiej policji, zwanego przez więźniów Kuternogą. W akcie zemsty decyduje się go porwać, licząc, że przyniesie mu to ukojenie. Najpierw jednak będzie musiał skonfrontować się ze swoimi wątpliwościami, począwszy od tego, czy to aby na pewno właściwy człowiek, po dylemat, czy zemsta jest odpowiednią formą zadośćuczynienia.
Represjonowany irański reżyser Jafar Panahi powraca z filmem, który – podobnie jak jego poprzednie dzieła – mocno uderza w autorytarny reżim. Jednocześnie jest też przejmującą humanistyczną refleksją nad tematami traumy, przebaczenia i moralności.
Jafar Panahi za swój najnowszy film, został skazany zaocznie na rok więzienia oraz zakaz udziału w grupach politycznych i społecznych. Postawiono mu zarzut działań propagandowych przeciwko systemowi politycznemu w Iranie. Reżyser dowiedział się o tym jadąc do Nowego Jorku na rozdanie Gotham Awards, gdzie jego film otrzymał kolejne nagrody.
Irański reżim od dawna prześladuje artystów, którzy starają się pokazać prawdę o swoim kraju, zalicza się do nich 65-letni Panahi. Reżyserowi zabroniono kręcenia filmów oraz opuszczania kraju. Pomimo tego zakazu, Jafar Panahi w jednym z wywiadów powiedział, że planuje wrócić do ojczyzny. Nagrody zdobyte dla filmu „To był zwykły przypadek” na festiwalu w Nowym Jorku zadedykował „filmowcom, którzy wciąż kręcą w ciszy, bez wsparcia, a czasem ryzykując wszystko, co mają, kierując się wyłącznie wiarą w prawdę i człowieczeństwo„.
Mężczyzna jest byłym więźniem politycznym zatrzymanym w wyniku antyrządowych protestów. Tortury, jakim został poddany w trakcie przesłuchania, odbiły się poważnie na jego zdrowiu, doprowadzając do tego, że każdy krok sprawia mu ból. W niespodziewanym gościu Vahid rozpoznaje swojego oprawcę, komisarza irańskiej policji, zwanego przez więźniów Kuternogą. W akcie zemsty decyduje się go porwać, licząc, że przyniesie mu to ukojenie. Najpierw jednak będzie musiał skonfrontować się ze swoimi wątpliwościami, począwszy od tego, czy to aby na pewno właściwy człowiek, po dylemat, czy zemsta jest odpowiednią formą zadośćuczynienia.
Represjonowany irański reżyser Jafar Panahi powraca z filmem, który – podobnie jak jego poprzednie dzieła – mocno uderza w autorytarny reżim. Jednocześnie jest też przejmującą humanistyczną refleksją nad tematami traumy, przebaczenia i moralności.
Jafar Panahi za swój najnowszy film, został skazany zaocznie na rok więzienia oraz zakaz udziału w grupach politycznych i społecznych. Postawiono mu zarzut działań propagandowych przeciwko systemowi politycznemu w Iranie. Reżyser dowiedział się o tym jadąc do Nowego Jorku na rozdanie Gotham Awards, gdzie jego film otrzymał kolejne nagrody.
Irański reżim od dawna prześladuje artystów, którzy starają się pokazać prawdę o swoim kraju, zalicza się do nich 65-letni Panahi. Reżyserowi zabroniono kręcenia filmów oraz opuszczania kraju. Pomimo tego zakazu, Jafar Panahi w jednym z wywiadów powiedział, że planuje wrócić do ojczyzny. Nagrody zdobyte dla filmu „To był zwykły przypadek” na festiwalu w Nowym Jorku zadedykował „filmowcom, którzy wciąż kręcą w ciszy, bez wsparcia, a czasem ryzykując wszystko, co mają, kierując się wyłącznie wiarą w prawdę i człowieczeństwo„.
TYGRYSY | 24. TYDZIEŃ KINA HISZPAŃSKIEGO
Ograniczenie wiekowe: 12+
„Tygrys” (Antonio de la Torre) to nurek, który wraz z siostrą, Estrellą (Bárbara Lennie) kontynuuje rodzinną tradycję. Ich ojciec zarabiał na życie nurkując i często zabierał rodzeństwo na morskie szlaki. „Tygrys” pod wodą czuje się jak ryba. Po ziemi stąpa niepewnie. Estrella zawsze jest obok niego. Pomaga mu na łodzi i próbuje utrzymać na powierzchni w życiu codziennym. Tylko ona się o niego troszczy, ale sama marzy, by uciec ze świata, w którym ryzyko i wypadki są na porządku dziennym.
Nagroda Goya 2026: najlepsze efekty specjalne
„Tygrys” (Antonio de la Torre) to nurek, który wraz z siostrą, Estrellą (Bárbara Lennie) kontynuuje rodzinną tradycję. Ich ojciec zarabiał na życie nurkując i często zabierał rodzeństwo na morskie szlaki. „Tygrys” pod wodą czuje się jak ryba. Po ziemi stąpa niepewnie. Estrella zawsze jest obok niego. Pomaga mu na łodzi i próbuje utrzymać na powierzchni w życiu codziennym. Tylko ona się o niego troszczy, ale sama marzy, by uciec ze świata, w którym ryzyko i wypadki są na porządku dziennym.
Nagroda Goya 2026: najlepsze efekty specjalne
Warsztaty komiksowe
Na warsztatach komiksowych będziemy tworzyć narrację za pomocą rysunku. Nauczymy się podstaw i różnych technik rysunkowych, a także dowiemy się jakie znaczenie ma odpowiedni plan wydarzeń, kadr oraz typografia. Uczestnicy na każdych zajęciach dostaną zadania rozwijające kreatywność, wyobraźnię oraz pewność siebie poprzez twórczą zabawę.
Warsztaty muzyczne pianino/gitara - marzec 2026
Indywidualne zajęcia z nauki gry na fortepianie i gitarze.
INDYWIDUALNE ZAJĘCIA Z NAUKI GRY NA FORTEPIANIE I GITARZE
Zapraszamy na indywidualne lekcje gry na fortepianie lub gitarze, które poprowadzi Marek Manowski – muzyk z wieloletnim doświadczeniem artystycznym i pedagogicznym.
Absolwent szkoły muzycznej w Poznaniu w klasie fortepianu i perkusji, uczył się również gry na gitarze klasycznej. Od ponad 30 lat tworzy klasyczną muzykę elektroniczną w tzw. starym stylu, inspirowaną twórczością Vangelisa i Tangerine Dream. W jego kompozycjach słychać także wpływy muzyki poważnej, etnicznej i rocka progresywnego.
Od ponad dekady zajmuje się nauczaniem gry na fortepianie, gitarze klasycznej i ukulele. Prowadzi własną firmę MMStudio Muzyczna Chatka, współpracując z ośrodkami kultury w Swarzędzu i Czerwonaku. Jako pianista współpracował m.in. z Witkiem Łukaszewskim, Urszulą Chojan, Barbarą Jędrychowską oraz aktorami Teatru Nowego. Na stałe występuje z zespołem Goodstaff.
Zajęcia będą odbywały się w poniedziałki – godziny zostaną ustalone indywidualnie z uczestnikami. Do uczestnictwa w zajęciach zapraszamy dzieci od 6 r.ż.
Koszt zajęć:
– w ramach miesięcznego karnetu – 50zł
– za udział w pojedynczych zajęciach – 80zł
W przypadku nauki gry na gitarze klasycznej każdy uczestnik musi posiadać własny instrument.
Zapisy:
tel. 530 378 800
e-mail: domkultury@dkazk.pl
INDYWIDUALNE ZAJĘCIA Z NAUKI GRY NA FORTEPIANIE I GITARZE
Zapraszamy na indywidualne lekcje gry na fortepianie lub gitarze, które poprowadzi Marek Manowski – muzyk z wieloletnim doświadczeniem artystycznym i pedagogicznym.
Absolwent szkoły muzycznej w Poznaniu w klasie fortepianu i perkusji, uczył się również gry na gitarze klasycznej. Od ponad 30 lat tworzy klasyczną muzykę elektroniczną w tzw. starym stylu, inspirowaną twórczością Vangelisa i Tangerine Dream. W jego kompozycjach słychać także wpływy muzyki poważnej, etnicznej i rocka progresywnego.
Od ponad dekady zajmuje się nauczaniem gry na fortepianie, gitarze klasycznej i ukulele. Prowadzi własną firmę MMStudio Muzyczna Chatka, współpracując z ośrodkami kultury w Swarzędzu i Czerwonaku. Jako pianista współpracował m.in. z Witkiem Łukaszewskim, Urszulą Chojan, Barbarą Jędrychowską oraz aktorami Teatru Nowego. Na stałe występuje z zespołem Goodstaff.
Zajęcia będą odbywały się w poniedziałki – godziny zostaną ustalone indywidualnie z uczestnikami. Do uczestnictwa w zajęciach zapraszamy dzieci od 6 r.ż.
Koszt zajęć:
– w ramach miesięcznego karnetu – 50zł
– za udział w pojedynczych zajęciach – 80zł
W przypadku nauki gry na gitarze klasycznej każdy uczestnik musi posiadać własny instrument.
Zapisy:
tel. 530 378 800
e-mail: domkultury@dkazk.pl
Warsztaty Ręko-Dzielni - marzec 2026
Ręko-dzielnia to warsztaty tkania, filcowania, haftu, szydełka, makramy i innych technik rękodzielniczych.
Jeśli chcesz nauczyć się tworzyć rzeczy piękne i użyteczne, a jednocześnie zająć ręce i dać głowie odpocząć, zapraszamy do nas! Krok po kroku poznasz tajniki rękodzieła w nowoczesnej odsłonie. Warsztaty prowadzone są w cyklach – każdą technikę poznajemy od podstaw przez kilka kolejnych zajęć. Dzierganie jest modne i wygodne! Uwaga – to wciąga!
Wiek: od lat 10 do 100
Koszt pojedynczych zajęć razem z materiałami wykorzystywanymi podczas zajęć:
– w ramach miesięcznego karnetu – 50zł
– poza karnetem – 80zł
Zapisy pod numerem telefonu 530 378 800.
Ilość miejsc ograniczona.
Jeśli chcesz nauczyć się tworzyć rzeczy piękne i użyteczne, a jednocześnie zająć ręce i dać głowie odpocząć, zapraszamy do nas! Krok po kroku poznasz tajniki rękodzieła w nowoczesnej odsłonie. Warsztaty prowadzone są w cyklach – każdą technikę poznajemy od podstaw przez kilka kolejnych zajęć. Dzierganie jest modne i wygodne! Uwaga – to wciąga!
Wiek: od lat 10 do 100
Koszt pojedynczych zajęć razem z materiałami wykorzystywanymi podczas zajęć:
– w ramach miesięcznego karnetu – 50zł
– poza karnetem – 80zł
Zapisy pod numerem telefonu 530 378 800.
Ilość miejsc ograniczona.
warsztaty teatralne 4-6 lat/ marzec 2026
CZYM JEST TEATR KIDS?
To więcej niż zajęcia! Podczas warsztatów dzieci wyruszają w podróż do świata humorystycznych spektakli. Tworzą własne opowieści, uczą się wierszy i piosenek oraz wspólnie z bohaterami szukają kreatywnych rozwiązań. Na zajęciach pojawiają się lalki teatralne, rekwizyty i muzyka, by w pełni rozwijać dziecięcą wyobraźnię.
CO ROZWINIE TWOJE DZIECKO?
ODWAGĘ – ośmieli się przed publicznością i zyska pewność siebie.
KREATYWNOŚĆ – nauczy się myśleć nieszablonowo i znajdować własne rozwiązania.
WSPÓŁPRACĘ – pozna siłę wspólnego działania i przyjaźni.
WYOBRAŹNIĘ – rozwinie swój potencjał twórczy i otworzy się na nowe pomysły.
PRAWIDŁOWĄ DYKCJĘ– dzięki zabawom z wierszami i piosenkami.
Warsztaty poprowadzi Magda Młynarczyk.
Pedagożka teatralna, reżyserka. Absolwentka reżyserii teatru lalek w Akademii Sztuk Teatralnych im. S. Wyspiańskiego, filia we Wrocławiu. Ukończyła teatrologię na Uniwersytecie Wrocławskim oraz studio pantomimy we Wrocławskim Teatrze Pantomimy im. H. Tomaszewskiego. Przez wiele lat koordynowała projekty i współprowadziła Fundację Pantomima. Autorskie spektakle i projekty realizuje w Teatrze Formalina, którego jest założycielką. Realizowała spektakle m.in. w Ach!Teatrze, Instytucie im. J. Grotowskiego, Czasoprzestrzeni, Muzeum Teatralnym we Wrocławiu, Teatrze Capitol we Wrocławiu, Teatrze Guliwer w Warszawie, Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze, Teatrze Rabcio czy Teatrze Figur w Krakowie. Jako pedagożka działa w założonej przez siebie grupie Teatrowo oraz w Studiu Sztuki Aktorskiej STA.
W pracy teatralnej z najmłodszymi czerpię z ich wrodzonych umiejętności i predyspozycji, starając się wesprzeć dzieci w ich rozwoju. Staram się słuchać ich potrzeb i podążać za nimi, nie oceniając i wspierając ich wrażliwość i indywidualność. Bardzo ważne jest dla mnie rozwijanie wyobraźni dzieci, uważności oraz otwieranie ich na pomysły innych.
Informacje dodatkowe:
Terminy zajęć:
- 3.02.2026r.
- 10.02.2026r.
- 17.02.2026r.
- 24.02.2026r.
Godziny:
- godz. 16:15 dla dzieci w wieku 4-6 lat
- godz. 17:00 dla dzieci z klas I-III
Koszt pojedynczych zajęć:
– w ramach miesięcznego karnetu – 25zł
– poza karnetem – 35zł
Warsztaty będą odbywały się 1x w tygodniu i zakończone będą lekcją pokazową dla rodziców.
Ilość miejsc ograniczona.
Zapisy:
nr: +48 530 378 800 lub mailowo:domkultury@dkazk.
To więcej niż zajęcia! Podczas warsztatów dzieci wyruszają w podróż do świata humorystycznych spektakli. Tworzą własne opowieści, uczą się wierszy i piosenek oraz wspólnie z bohaterami szukają kreatywnych rozwiązań. Na zajęciach pojawiają się lalki teatralne, rekwizyty i muzyka, by w pełni rozwijać dziecięcą wyobraźnię.
CO ROZWINIE TWOJE DZIECKO?
ODWAGĘ – ośmieli się przed publicznością i zyska pewność siebie.
KREATYWNOŚĆ – nauczy się myśleć nieszablonowo i znajdować własne rozwiązania.
WSPÓŁPRACĘ – pozna siłę wspólnego działania i przyjaźni.
WYOBRAŹNIĘ – rozwinie swój potencjał twórczy i otworzy się na nowe pomysły.
PRAWIDŁOWĄ DYKCJĘ– dzięki zabawom z wierszami i piosenkami.
Warsztaty poprowadzi Magda Młynarczyk.
Pedagożka teatralna, reżyserka. Absolwentka reżyserii teatru lalek w Akademii Sztuk Teatralnych im. S. Wyspiańskiego, filia we Wrocławiu. Ukończyła teatrologię na Uniwersytecie Wrocławskim oraz studio pantomimy we Wrocławskim Teatrze Pantomimy im. H. Tomaszewskiego. Przez wiele lat koordynowała projekty i współprowadziła Fundację Pantomima. Autorskie spektakle i projekty realizuje w Teatrze Formalina, którego jest założycielką. Realizowała spektakle m.in. w Ach!Teatrze, Instytucie im. J. Grotowskiego, Czasoprzestrzeni, Muzeum Teatralnym we Wrocławiu, Teatrze Capitol we Wrocławiu, Teatrze Guliwer w Warszawie, Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze, Teatrze Rabcio czy Teatrze Figur w Krakowie. Jako pedagożka działa w założonej przez siebie grupie Teatrowo oraz w Studiu Sztuki Aktorskiej STA.
W pracy teatralnej z najmłodszymi czerpię z ich wrodzonych umiejętności i predyspozycji, starając się wesprzeć dzieci w ich rozwoju. Staram się słuchać ich potrzeb i podążać za nimi, nie oceniając i wspierając ich wrażliwość i indywidualność. Bardzo ważne jest dla mnie rozwijanie wyobraźni dzieci, uważności oraz otwieranie ich na pomysły innych.
Informacje dodatkowe:
Terminy zajęć:
- 3.02.2026r.
- 10.02.2026r.
- 17.02.2026r.
- 24.02.2026r.
Godziny:
- godz. 16:15 dla dzieci w wieku 4-6 lat
- godz. 17:00 dla dzieci z klas I-III
Koszt pojedynczych zajęć:
– w ramach miesięcznego karnetu – 25zł
– poza karnetem – 35zł
Warsztaty będą odbywały się 1x w tygodniu i zakończone będą lekcją pokazową dla rodziców.
Ilość miejsc ograniczona.
Zapisy:
nr: +48 530 378 800 lub mailowo:domkultury@dkazk.
warsztaty teatralne klasy I-III/ marzec 2026
CZYM JEST TEATR KIDS?
To więcej niż zajęcia! Podczas warsztatów dzieci wyruszają w podróż do świata humorystycznych spektakli. Tworzą własne opowieści, uczą się wierszy i piosenek oraz wspólnie z bohaterami szukają kreatywnych rozwiązań. Na zajęciach pojawiają się lalki teatralne, rekwizyty i muzyka, by w pełni rozwijać dziecięcą wyobraźnię.
CO ROZWINIE TWOJE DZIECKO?
ODWAGĘ – ośmieli się przed publicznością i zyska pewność siebie.
KREATYWNOŚĆ – nauczy się myśleć nieszablonowo i znajdować własne rozwiązania.
WSPÓŁPRACĘ – pozna siłę wspólnego działania i przyjaźni.
WYOBRAŹNIĘ – rozwinie swój potencjał twórczy i otworzy się na nowe pomysły.
PRAWIDŁOWĄ DYKCJĘ– dzięki zabawom z wierszami i piosenkami.
Warsztaty poprowadzi Magda Młynarczyk.
Pedagożka teatralna, reżyserka. Absolwentka reżyserii teatru lalek w Akademii Sztuk Teatralnych im. S. Wyspiańskiego, filia we Wrocławiu. Ukończyła teatrologię na Uniwersytecie Wrocławskim oraz studio pantomimy we Wrocławskim Teatrze Pantomimy im. H. Tomaszewskiego. Przez wiele lat koordynowała projekty i współprowadziła Fundację Pantomima. Autorskie spektakle i projekty realizuje w Teatrze Formalina, którego jest założycielką. Realizowała spektakle m.in. w Ach!Teatrze, Instytucie im. J. Grotowskiego, Czasoprzestrzeni, Muzeum Teatralnym we Wrocławiu, Teatrze Capitol we Wrocławiu, Teatrze Guliwer w Warszawie, Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze, Teatrze Rabcio czy Teatrze Figur w Krakowie. Jako pedagożka działa w założonej przez siebie grupie Teatrowo oraz w Studiu Sztuki Aktorskiej STA.
W pracy teatralnej z najmłodszymi czerpię z ich wrodzonych umiejętności i predyspozycji, starając się wesprzeć dzieci w ich rozwoju. Staram się słuchać ich potrzeb i podążać za nimi, nie oceniając i wspierając ich wrażliwość i indywidualność. Bardzo ważne jest dla mnie rozwijanie wyobraźni dzieci, uważności oraz otwieranie ich na pomysły innych.
Informacje dodatkowe:
Terminy zajęć:
- 3.02.2026r.
- 10.02.2026r.
- 17.02.2026r.
- 24.02.2026r.
Godziny:
- godz. 16:15 dla dzieci w wieku 4-6 lat
- godz. 17:00 dla dzieci z klas I-III
Koszt pojedynczych zajęć:
– w ramach miesięcznego karnetu – 25zł
– poza karnetem – 35zł
Warsztaty będą odbywały się 1x w tygodniu i zakończone będą lekcją pokazową dla rodziców.
Ilość miejsc ograniczona.
Zapisy:
nr: +48 530 378 800 lub mailowo:domkultury@dkazk.
To więcej niż zajęcia! Podczas warsztatów dzieci wyruszają w podróż do świata humorystycznych spektakli. Tworzą własne opowieści, uczą się wierszy i piosenek oraz wspólnie z bohaterami szukają kreatywnych rozwiązań. Na zajęciach pojawiają się lalki teatralne, rekwizyty i muzyka, by w pełni rozwijać dziecięcą wyobraźnię.
CO ROZWINIE TWOJE DZIECKO?
ODWAGĘ – ośmieli się przed publicznością i zyska pewność siebie.
KREATYWNOŚĆ – nauczy się myśleć nieszablonowo i znajdować własne rozwiązania.
WSPÓŁPRACĘ – pozna siłę wspólnego działania i przyjaźni.
WYOBRAŹNIĘ – rozwinie swój potencjał twórczy i otworzy się na nowe pomysły.
PRAWIDŁOWĄ DYKCJĘ– dzięki zabawom z wierszami i piosenkami.
Warsztaty poprowadzi Magda Młynarczyk.
Pedagożka teatralna, reżyserka. Absolwentka reżyserii teatru lalek w Akademii Sztuk Teatralnych im. S. Wyspiańskiego, filia we Wrocławiu. Ukończyła teatrologię na Uniwersytecie Wrocławskim oraz studio pantomimy we Wrocławskim Teatrze Pantomimy im. H. Tomaszewskiego. Przez wiele lat koordynowała projekty i współprowadziła Fundację Pantomima. Autorskie spektakle i projekty realizuje w Teatrze Formalina, którego jest założycielką. Realizowała spektakle m.in. w Ach!Teatrze, Instytucie im. J. Grotowskiego, Czasoprzestrzeni, Muzeum Teatralnym we Wrocławiu, Teatrze Capitol we Wrocławiu, Teatrze Guliwer w Warszawie, Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze, Teatrze Rabcio czy Teatrze Figur w Krakowie. Jako pedagożka działa w założonej przez siebie grupie Teatrowo oraz w Studiu Sztuki Aktorskiej STA.
W pracy teatralnej z najmłodszymi czerpię z ich wrodzonych umiejętności i predyspozycji, starając się wesprzeć dzieci w ich rozwoju. Staram się słuchać ich potrzeb i podążać za nimi, nie oceniając i wspierając ich wrażliwość i indywidualność. Bardzo ważne jest dla mnie rozwijanie wyobraźni dzieci, uważności oraz otwieranie ich na pomysły innych.
Informacje dodatkowe:
Terminy zajęć:
- 3.02.2026r.
- 10.02.2026r.
- 17.02.2026r.
- 24.02.2026r.
Godziny:
- godz. 16:15 dla dzieci w wieku 4-6 lat
- godz. 17:00 dla dzieci z klas I-III
Koszt pojedynczych zajęć:
– w ramach miesięcznego karnetu – 25zł
– poza karnetem – 35zł
Warsztaty będą odbywały się 1x w tygodniu i zakończone będą lekcją pokazową dla rodziców.
Ilość miejsc ograniczona.
Zapisy:
nr: +48 530 378 800 lub mailowo:domkultury@dkazk.
WARTOŚĆ SENTYMENTALNA
Nominowany do dziewięciu Oscarów najnowszy film Joachima Triera, reżysera „Najgorszego człowieka na świecie”, z nominowanymi do Oscara w kategoriach aktorskich Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem, Ingą Ibsdotter Lilleaas i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z najczęściej nagradzanych i najważniejszych filmów tego roku, z muzyką skomponowaną przez polską kompozytorkę Hanię Rani.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.
WARTOŚĆ SENTYMENTALNA | SENIOR W MUZIE
Nominowany do dziewięciu Oscarów najnowszy film Joachima Triera, reżysera „Najgorszego człowieka na świecie”, z nominowanymi do Oscara w kategoriach aktorskich Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem, Ingą Ibsdotter Lilleaas i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z najczęściej nagradzanych i najważniejszych filmów tego roku, z muzyką skomponowaną przez polską kompozytorkę Hanię Rani.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.
WESELE | WAJDA: RE-WIZJE
Portret polskiej inteligencji i chłopstwa końca XIX wieku, których przedstawiciele spotykają się na weselu w bronowickiej chacie. Na ślub literata i mieszczucha (Pana Młodego) z chłopką z Bronowic (Panną Młodą) przybywają goście z dwóch środowisk: inteligencji krakowskiej i lokalnego chłopstwa. W trakcie suto zakrapianej nocy poszczególne postaci – m.in. Dziennikarz, Poeta, Gospodarz i Czepiec – spotykają symboliczne zjawy, które konfrontują ich z konkretnymi postawami, lękami i niespełnionymi aspiracjami narodowymi. Brak porozumienia między klasami, nieprzepracowane traumy historyczne uniemożliwiają jednak jakiekolwiek porozumienie – nawet jeśli tajemniczy Wernyhora, wręczając Złoty Róg, daje uczestnikom wesela szansę na zainicjowanie narodowowyzwoleńczego buntu.
Legendarny dramat Stanisława Wyspiańskiego wydawał się niemożliwy do przeniesienia na ekran. Wajda był jednak u szczytu mocy twórczych, do realizacji filmu zaprosił najwybitniejszych artystów z różnych dziedzin (za akustykę odpowiadali: Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik i Stanisław Radwan), zaangażował najlepszych aktorów polskich teatrów, wnętrze chaty zbudował w studio w Warszawie, a plenery nagrał w Krakowie i Bronowicach. Filmowi nadał niezwykłą energię obrazu, każąc Witoldowi Sobocińskiemu prowadzić kamerę w rytm muzyki granej na planie zdjęciowym. Stworzył imponującą feerię barw i dźwięków, genialnego rytmu, choreografii i dynamiki. Mało który film zasłużył na Oscara za montaż jak Wesele właśnie.
Ten pierwszy z filmów zrealizowanych w Zespole Filmowym „X” nasycony jest malarskimi cytatami i onirycznymi alegoriami, aktualizowanymi o symbole wciąż żywe dla polskiej świadomości lat 70. XX wieku. Nikt nie wierzył, że możliwa jest adaptacja Wesela Wyspiańskiego, a tymczasem to właśnie ten film, arcydzieło modernizmu, mimo tak gęstej narracji i arcypolskich odwołań, stało się dowodem uniwersalności języka Wajdy i żywotności polskiej kultury doby kontestacji.
[ENG]
A portrait of the Polish intelligentsia and peasantry at the end of the nineteenth century, brought together at a wedding in a cottage in the village of Bronowice. Guests from two worlds—the Kraków intelligentsia and the local rural community—gather to celebrate the marriage of a writer and townsman (the Groom) to a peasant woman from Bronowice (the Bride). During a night of heavy drinking, individual characters—including the Journalist, the Poet, the Host, and Czepiec—encounter symbolic spectres that confront them with their attitudes, fears, and unfulfilled national aspirations. The lack of understanding between social classes and unresolved historical traumas ultimately makes any true unity impossible, even when the mysterious Wernyhora offers the wedding guests a chance to ignite a national uprising by handing over the Golden Horn.
Stanisław Wyspiański’s legendary play long seemed impossible to adapt for the screen. At the height of his creative powers, however, Wajda assembled an extraordinary team of artists from different fields (with sound shaped by Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik, and Stanisław Radwan), cast the finest actors of Polish theatre, reconstructed the cottage interior in a Warsaw studio, and filmed exteriors in Kraków and Bronowice. He infused the film with explosive visual energy, asking DOP Witold Sobociński to move the camera in rhythm with music played live on set. The result is a dazzling feast of colour and sound, driven by a masterful sense of rhythm, choreography, and movement—few films have ever so richly deserved an Academy Award for editing.
The first film produced by Film Unit “X,” The Wedding is saturated with painterly quotations and oneiric allegories, updated with symbols still vivid in the Polish consciousness of the 1970s. Few believed Wyspiański’s drama could be successfully adapted, yet this modernist masterpiece—dense with meaning and deeply rooted in Polish culture—proved the universality of Wajda’s cinematic language and the enduring vitality of a culture shaped by dissent.
Legendarny dramat Stanisława Wyspiańskiego wydawał się niemożliwy do przeniesienia na ekran. Wajda był jednak u szczytu mocy twórczych, do realizacji filmu zaprosił najwybitniejszych artystów z różnych dziedzin (za akustykę odpowiadali: Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik i Stanisław Radwan), zaangażował najlepszych aktorów polskich teatrów, wnętrze chaty zbudował w studio w Warszawie, a plenery nagrał w Krakowie i Bronowicach. Filmowi nadał niezwykłą energię obrazu, każąc Witoldowi Sobocińskiemu prowadzić kamerę w rytm muzyki granej na planie zdjęciowym. Stworzył imponującą feerię barw i dźwięków, genialnego rytmu, choreografii i dynamiki. Mało który film zasłużył na Oscara za montaż jak Wesele właśnie.
Ten pierwszy z filmów zrealizowanych w Zespole Filmowym „X” nasycony jest malarskimi cytatami i onirycznymi alegoriami, aktualizowanymi o symbole wciąż żywe dla polskiej świadomości lat 70. XX wieku. Nikt nie wierzył, że możliwa jest adaptacja Wesela Wyspiańskiego, a tymczasem to właśnie ten film, arcydzieło modernizmu, mimo tak gęstej narracji i arcypolskich odwołań, stało się dowodem uniwersalności języka Wajdy i żywotności polskiej kultury doby kontestacji.
[ENG]
A portrait of the Polish intelligentsia and peasantry at the end of the nineteenth century, brought together at a wedding in a cottage in the village of Bronowice. Guests from two worlds—the Kraków intelligentsia and the local rural community—gather to celebrate the marriage of a writer and townsman (the Groom) to a peasant woman from Bronowice (the Bride). During a night of heavy drinking, individual characters—including the Journalist, the Poet, the Host, and Czepiec—encounter symbolic spectres that confront them with their attitudes, fears, and unfulfilled national aspirations. The lack of understanding between social classes and unresolved historical traumas ultimately makes any true unity impossible, even when the mysterious Wernyhora offers the wedding guests a chance to ignite a national uprising by handing over the Golden Horn.
Stanisław Wyspiański’s legendary play long seemed impossible to adapt for the screen. At the height of his creative powers, however, Wajda assembled an extraordinary team of artists from different fields (with sound shaped by Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik, and Stanisław Radwan), cast the finest actors of Polish theatre, reconstructed the cottage interior in a Warsaw studio, and filmed exteriors in Kraków and Bronowice. He infused the film with explosive visual energy, asking DOP Witold Sobociński to move the camera in rhythm with music played live on set. The result is a dazzling feast of colour and sound, driven by a masterful sense of rhythm, choreography, and movement—few films have ever so richly deserved an Academy Award for editing.
The first film produced by Film Unit “X,” The Wedding is saturated with painterly quotations and oneiric allegories, updated with symbols still vivid in the Polish consciousness of the 1970s. Few believed Wyspiański’s drama could be successfully adapted, yet this modernist masterpiece—dense with meaning and deeply rooted in Polish culture—proved the universality of Wajda’s cinematic language and the enduring vitality of a culture shaped by dissent.
WIERZYMY CI
Bohaterką filmu jest czterdziestoletnia Alice (w tej roli Myriem Akheddiou), która staje do trudnej walki o przyznanie pełnej opieki rodzicielskiej nad dwójką dzieci – Lili (Adèle Pinckaers) i Etiennem (Ulysse Goffin). Kiedy po rozwodzie wydawało się, że wszystko w tej kwestii jest prawnie uregulowane, sytuacja zaczyna mocno się komplikować.
Po dwuletniej rozłące z dziećmi mężczyzna (Laurent Capelluto) zaczyna dochodzić swoich praw w sądzie. Choć oskarżony jest o poważne nadużycia, kwestionuje wcześniejszą decyzję, przekonując, że jest całkowicie odcięty od siedemnastoletniej dziewczyny i o siedem lat młodszego chłopca. Sytuacja doprowadza do dramatycznej rozprawy sądowej, która dla Alice oznacza walkę o bezpieczeństwo swoich dzieci.
Po dwuletniej rozłące z dziećmi mężczyzna (Laurent Capelluto) zaczyna dochodzić swoich praw w sądzie. Choć oskarżony jest o poważne nadużycia, kwestionuje wcześniejszą decyzję, przekonując, że jest całkowicie odcięty od siedemnastoletniej dziewczyny i o siedem lat młodszego chłopca. Sytuacja doprowadza do dramatycznej rozprawy sądowej, która dla Alice oznacza walkę o bezpieczeństwo swoich dzieci.
WIEŚNIACCY ZOMBIE | NAJLEPSZE Z NAJGORSZYCH
Amerykańska armia gubi w lesie beczkę radioaktywnych odpadów. Lokalni miłośnicy bimbru uznają, że to najwyraźniej… prezent od losu. Domowa produkcja alkoholu zostaje „ulepszona” tajemniczą substancją i szybko okazuje się, że to - o dziwo - nie był dobry pomysł. Każdy, kto spróbuje skażonego trunku, zamienia się w zombie, a ponieważ na tej wsi nikt nie odmawia darmowego bimbru, epidemia rozchodzi się szybciej niż plotka na festynie. W krótkim czasie cała okolica zostaje opanowana przez hordę nieumarłych wieśniaków, a garstka przypadkowych bohaterów próbuje przetrwać w świecie, w którym radioaktywna bimbrownia staje się początkiem zombie-apokalipsy.
„Wieśniaccy zombie” to bezczelna, niskobudżetowa komedia grozy, która łączy bardzo B-klasowy horror i absurdalny humor - bez cienia skrępowania. Jest tu dużo sztucznej krwi, ale jeszcze więcej zabawy i tempo przypominające jazdę bez trzymanki po leśnej drodze - wszystko celowo przerysowane, odjechane i grane z pełnym przekonaniem. To kino VHS-owej ery w najczystszej postaci. Idealne dla widzów, którzy lubią absurdalny humor i filmy, w których logika przegrywa z pomysłem.
Film wyreżyserował Pericles Lewnes, twórca związany z amerykańskim kinem ultra-niezależnym lat 80., który „Wieśniackich zombie” zrealizował poza mainstreamem - tanio, szybko i z wyraźną radością z przekraczania granic dobrego smaku. To produkcja pomyślana z myślą o rynku VHS, gdzie liczyła się energia, pomysł i czysta zabawa konwencją. Z czasem film „Wieśniaccy zombie” dorobił się statusu kultowej, samoświadomej komedii grozy, uwielbianej za absurd, anarchiczny humor i bezwstydną radość z bycia filmem, który dokładnie wie, czym jest i ani przez chwilę nie próbuje udawać czegoś więcej.
„Wieśniaccy zombie” to bezczelna, niskobudżetowa komedia grozy, która łączy bardzo B-klasowy horror i absurdalny humor - bez cienia skrępowania. Jest tu dużo sztucznej krwi, ale jeszcze więcej zabawy i tempo przypominające jazdę bez trzymanki po leśnej drodze - wszystko celowo przerysowane, odjechane i grane z pełnym przekonaniem. To kino VHS-owej ery w najczystszej postaci. Idealne dla widzów, którzy lubią absurdalny humor i filmy, w których logika przegrywa z pomysłem.
Film wyreżyserował Pericles Lewnes, twórca związany z amerykańskim kinem ultra-niezależnym lat 80., który „Wieśniackich zombie” zrealizował poza mainstreamem - tanio, szybko i z wyraźną radością z przekraczania granic dobrego smaku. To produkcja pomyślana z myślą o rynku VHS, gdzie liczyła się energia, pomysł i czysta zabawa konwencją. Z czasem film „Wieśniaccy zombie” dorobił się statusu kultowej, samoświadomej komedii grozy, uwielbianej za absurd, anarchiczny humor i bezwstydną radość z bycia filmem, który dokładnie wie, czym jest i ani przez chwilę nie próbuje udawać czegoś więcej.
WSZYSTKO NA SPRZEDAŻ | WAJDA: RE-WIZJE
W trakcie realizacji pewnego filmu aktor grający w nim główną rolę opuszcza plan filmowy i nie wraca na zdjęcia. Reżyser (Andrzej Łapicki) organizuje dalszą pracę nad filmem, jeździ samochodem po Warszawie i jej okolicach, spotyka się kolejno z żoną (Beata Tyszkiewicz), dawną partnerką Aktora (Elżbieta Czyżewska) oraz przyjacielem (Daniel Olbrychski), próbując zrozumieć przyczyny ucieczki i jednocześnie znaleźć sposób na dokończenie filmu. Coraz bardziej zagubiony i bezradny, czuje coraz większą obcość względem środowiskowych koterii, towarzyskich animozji i kłamstwa, w którym pławią się członkowie ekipy. Nad ranem dociera do bohaterów informacja o tragicznej śmierci aktora. Film trzeba jednak kręcić dalej.
Wszystko na sprzedaż to autotematyczna opowieść o utracie przyjaciela i wielkiego aktora. W tym bardzo osobistym filmie, do którego Wajda po raz pierwszy samodzielnie napisał oryginalny scenariusz, reżyser snuje refleksję nad fenomenem Zbigniewa Cybulskiego, portretuje rodzime środowisko filmowe oraz – jedyny raz w tak bezpośredni sposób – mówi o samym sobie. W alter ego Wajdy wcielił się Andrzej Łapicki, a pozostali aktorzy nasycają swoje postaci własnymi doświadczeniami i cechami charakterów. Dzięki temu Wszystko na sprzedaż staje się intymną, ale zarazem brawurowo nakręconą, ekspresyjną i najbardziej modernistyczną w karierze Wajdy odpowiedzią na słowa, które o reżyserze miał wygłosić niedługo przed śmiercią Cybulski: „powiedzcie mu, że jeszcze za mną zatęskni”.
[ENG]
During the film production, the actor playing the leading role suddenly leaves the set and never returns. The director (Andrzej Łapicki) tries to keep the project alive, driving through Warsaw and its surroundings and meeting, one after another, the actor’s wife (Beata Tyszkiewicz), his former partner (Elżbieta Czyżewska), and a close friend (Daniel Olbrychski), attempting both to understand the reasons for the disappearance and to find a way to complete the film. Increasingly lost and helpless, he feels ever more alienated from the cliques, social rivalries, and pervasive lies of the film community. By dawn, news reaches the characters of the actor’s tragic death—but the film must go on.
Everything for Sale is a self-reflective story about the loss of a friend and a great actor. In this deeply personal work, for which Wajda wrote an original screenplay on his own for the first time, the director considers the phenomenon of Zbigniew Cybulski, portrays the Polish film milieu, and—more directly than ever before—speaks about himself. Wajda’s alter ego is played by Andrzej Łapicki, while the remaining actors infuse their roles with their own experiences and personality traits. As a result, Everything for Sale becomes an intimate yet boldly shot, expressive, and the most overtly modernist film of Wajda’s career—a cinematic response to the words Cybulski was said to have uttered shortly before his death: “Tell him he’ll miss me yet.”
Wszystko na sprzedaż to autotematyczna opowieść o utracie przyjaciela i wielkiego aktora. W tym bardzo osobistym filmie, do którego Wajda po raz pierwszy samodzielnie napisał oryginalny scenariusz, reżyser snuje refleksję nad fenomenem Zbigniewa Cybulskiego, portretuje rodzime środowisko filmowe oraz – jedyny raz w tak bezpośredni sposób – mówi o samym sobie. W alter ego Wajdy wcielił się Andrzej Łapicki, a pozostali aktorzy nasycają swoje postaci własnymi doświadczeniami i cechami charakterów. Dzięki temu Wszystko na sprzedaż staje się intymną, ale zarazem brawurowo nakręconą, ekspresyjną i najbardziej modernistyczną w karierze Wajdy odpowiedzią na słowa, które o reżyserze miał wygłosić niedługo przed śmiercią Cybulski: „powiedzcie mu, że jeszcze za mną zatęskni”.
[ENG]
During the film production, the actor playing the leading role suddenly leaves the set and never returns. The director (Andrzej Łapicki) tries to keep the project alive, driving through Warsaw and its surroundings and meeting, one after another, the actor’s wife (Beata Tyszkiewicz), his former partner (Elżbieta Czyżewska), and a close friend (Daniel Olbrychski), attempting both to understand the reasons for the disappearance and to find a way to complete the film. Increasingly lost and helpless, he feels ever more alienated from the cliques, social rivalries, and pervasive lies of the film community. By dawn, news reaches the characters of the actor’s tragic death—but the film must go on.
Everything for Sale is a self-reflective story about the loss of a friend and a great actor. In this deeply personal work, for which Wajda wrote an original screenplay on his own for the first time, the director considers the phenomenon of Zbigniew Cybulski, portrays the Polish film milieu, and—more directly than ever before—speaks about himself. Wajda’s alter ego is played by Andrzej Łapicki, while the remaining actors infuse their roles with their own experiences and personality traits. As a result, Everything for Sale becomes an intimate yet boldly shot, expressive, and the most overtly modernist film of Wajda’s career—a cinematic response to the words Cybulski was said to have uttered shortly before his death: “Tell him he’ll miss me yet.”
ZA DUŻY NA BAJKI 3 | DZIECIAKI, DO KINA!
Waldek ma dość – w domu chaos, w sieci drama, a jego gamingowy team się sypie. W emocjach robi coś głupiego – pisze złośliwy komentarz… i nieświadomie uruchamia lawinę hejtu, która uderza w jedną z najbliższych mu osób – Delfinę. Przygnieciony ciężarem własnego błędu, Waldi nie potrafi przyznać się ani Staszkowi, ani rodzinie, że to on zapoczątkował łańcuch nienawiści. Ale kiedy sytuacja zaczyna zagrażać bezpieczeństwu Delfiny, chłopak wie, że musi działać i staje do walki – nie tylko z hejterami, ale i własnym strachem. Czy Waldek znajdzie odwagę, by przyznać się do winy? Czy uda mu się uratować przyjaźń? I czy naprawdę jeden komentarz w sieci może zniszczyć komuś życie?
ZAWSZE JEST ZIMA | 24. TYDZIEŃ KINA HISZPAŃSKIEGO
Ograniczenie wiekowe: 12+
Miguel (David Verdaguer), architekt krajobrazu, jedzie na konferencję do Liège, gdzie jego projekt zmierzy się z pracami czołowych architektów z całego świata. W podróży towarzyszy mu Marta (Amaia Salamanca), z którą od pięciu lat dzieli życie. Ich związek przechodzi kryzys, a wspólny wyjazd ma na nowo rozpalić w nich uczucie, tymczasem fatalna pomyłka wywraca ich życie do góry nogami. Filmowa adaptacja skupiającej się na relacjach międzyludzkich powieści "Blitz", autorstwa Davida Trueby.
MFF Valladolid 2025 – nominacja w kategorii najlepszy film
Miguel (David Verdaguer), architekt krajobrazu, jedzie na konferencję do Liège, gdzie jego projekt zmierzy się z pracami czołowych architektów z całego świata. W podróży towarzyszy mu Marta (Amaia Salamanca), z którą od pięciu lat dzieli życie. Ich związek przechodzi kryzys, a wspólny wyjazd ma na nowo rozpalić w nich uczucie, tymczasem fatalna pomyłka wywraca ich życie do góry nogami. Filmowa adaptacja skupiającej się na relacjach międzyludzkich powieści "Blitz", autorstwa Davida Trueby.
MFF Valladolid 2025 – nominacja w kategorii najlepszy film
ZIEMIA OBIECANA | WAJDA: RE-WIZJE
Brawurowo zrealizowana adaptacja niemal zapomnianej powieści Władysława Reymonta, przedstawiająca na tle gwałtownie rozwijającej się pod koniec XIX wieku Łodzi losy trzech przyjaciół: Niemca Maksa, Żyda Moryca i Polaka Karola. Bohaterowie decydują się założyć w mieście własną fabrykę włókienniczą, co nie jest w smak żydowskiej, niemieckiej i rosyjskiej konkurencji. Po drodze Karol Borowiecki uwodzi Lucy Zuckerową, ponętną żonę starego fabrykanta, wykorzystując romans do zdobycia kapitału, a Moryc Welt prowadzi ryzykowne spekulacje finansowe i handlowe w środowisku żydowskim, balansując na granicy bankructwa i oszustwa. Równolegle Maks Baum negocjuje z niemieckimi przemysłowcami, próbując uratować podupadający rodzinny interes, a wielcy finansiści, Bucholz, Grünspan i Müller, próbują pozyskać młodych i ambitnych do swych interesów. Ostatecznie Borowiecki dla realizacji swych planów decyduje się sprzedać rodzinny majątek, przeprowadzić narzeczoną Ankę do Łodzi i oddać wzniosłe wartości wilczym regułom kapitalizmu.
Ten olśniewający plastycznie, narracyjnie i aktorsko film wygrywa we wszystkich rankingach na najlepszy film w historii polskiej kinematografii. Siła reżyserii Andrzeja Wajdy, zdolność do pomieszczenia w jednym filmie tak wielu wątków i ogromne bogactwo inscenizacyjne zasłużyły na najwyższe laury. Sama sekwencja w teatrze jest dziś postrzegana jako jedno z największych osiągnięć filmowej narracji, w ramach której reżyser, na niewielkiej przestrzeni, zdołał połączyć kilkadziesiąt postaci i wątków. Wśród nagród brakło tylko Oscara, bo choć film był faworytem, to na skutek nieuprawnionych oskarżeń o antysemityzm przegrał walkę o tę statuetkę.
[ENG]
A brilliant adaptation of a now largely forgotten novel by Władysław Reymont, the film traces the intertwined fates of three friends against the backdrop of the rapidly industrializing city of Łódź at the end of the nineteenth century: the German Maks, the Jew Moryc, and the Pole Karol. Determined to establish their own textile factory, they soon find themselves at odds with powerful Jewish, German, and Russian competitors who dominate the local market. Along the way, Karol Borowiecki seduces Lucy Zucker, the alluring wife of an aging industrialist, using the affair to secure capital, while Moryc Welt engages in risky financial and commercial schemes within the Jewish business milieu, constantly teetering on the edge of bankruptcy and fraud. At the same time, Maks Baum negotiates with German manufacturers in an attempt to save his family’s declining enterprise, as influential financiers such as Bucholz, Grünspan, and Müller seek to draw the ambitious young men into their own ruthless ventures. In pursuit of his plans, Borowiecki ultimately chooses to sell his family estate, bring his fiancée Anka to Łódź, and subject lofty ideals to the harsh, predatory rules of capitalism.
Visually dazzling, narratively expansive, and driven by extraordinary performances, the film consistently tops rankings of the greatest works in the history of Polish cinema. Andrzej Wajda’s mis-en-scène, his ability to weave together a multitude of storylines, and the sheer richness of the film’s staging earned it the highest acclaim. The famous theatre sequence alone is now regarded as one of the crowning achievements of cinematic storytelling, compressing dozens of characters and narrative threads into a single, tightly choreographed space. The only major prize missing from its long list of honours was the Academy Award, which the film narrowly lost despite being a frontrunner, amid unfair accusations of antisemitism.
Ten olśniewający plastycznie, narracyjnie i aktorsko film wygrywa we wszystkich rankingach na najlepszy film w historii polskiej kinematografii. Siła reżyserii Andrzeja Wajdy, zdolność do pomieszczenia w jednym filmie tak wielu wątków i ogromne bogactwo inscenizacyjne zasłużyły na najwyższe laury. Sama sekwencja w teatrze jest dziś postrzegana jako jedno z największych osiągnięć filmowej narracji, w ramach której reżyser, na niewielkiej przestrzeni, zdołał połączyć kilkadziesiąt postaci i wątków. Wśród nagród brakło tylko Oscara, bo choć film był faworytem, to na skutek nieuprawnionych oskarżeń o antysemityzm przegrał walkę o tę statuetkę.
[ENG]
A brilliant adaptation of a now largely forgotten novel by Władysław Reymont, the film traces the intertwined fates of three friends against the backdrop of the rapidly industrializing city of Łódź at the end of the nineteenth century: the German Maks, the Jew Moryc, and the Pole Karol. Determined to establish their own textile factory, they soon find themselves at odds with powerful Jewish, German, and Russian competitors who dominate the local market. Along the way, Karol Borowiecki seduces Lucy Zucker, the alluring wife of an aging industrialist, using the affair to secure capital, while Moryc Welt engages in risky financial and commercial schemes within the Jewish business milieu, constantly teetering on the edge of bankruptcy and fraud. At the same time, Maks Baum negotiates with German manufacturers in an attempt to save his family’s declining enterprise, as influential financiers such as Bucholz, Grünspan, and Müller seek to draw the ambitious young men into their own ruthless ventures. In pursuit of his plans, Borowiecki ultimately chooses to sell his family estate, bring his fiancée Anka to Łódź, and subject lofty ideals to the harsh, predatory rules of capitalism.
Visually dazzling, narratively expansive, and driven by extraordinary performances, the film consistently tops rankings of the greatest works in the history of Polish cinema. Andrzej Wajda’s mis-en-scène, his ability to weave together a multitude of storylines, and the sheer richness of the film’s staging earned it the highest acclaim. The famous theatre sequence alone is now regarded as one of the crowning achievements of cinematic storytelling, compressing dozens of characters and narrative threads into a single, tightly choreographed space. The only major prize missing from its long list of honours was the Academy Award, which the film narrowly lost despite being a frontrunner, amid unfair accusations of antisemitism.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.