[PL]
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim, Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu. Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi. Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz na zawsze.

[ENG]
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far. czytaj więcej

Szacowany czas trwania Gali Otwarcia: 20 minut
Po Gali Otwarcia rozpocznie się seans filmu.
[PL]
Niedźwiedź polarny zmuszony jest poruszać się w świecie turystów, strażników przyrody i myśliwych w małej kanadyjskiej miejscowości. Bywa postrzegany jako utrapienie, a granice tego, kto naprawdę należy do wspólnego krajobrazu, stają się niejasne. Churchill w Manitobie, pieszczotliwie nazywane „Światową Stolicą Niedźwiedzi Polarnych”, staje się tłem dla filmu, który ukazuje napiętą koegzystencję ludzi i niedźwiedzi. Narracja prowadzona jest oczami inuickiego narratora, którego obserwacje trudno sprowadzić do prostych wniosków. Podważając konwencje tradycyjnych filmów przyrodniczych i stawiając konfrontację ponad moralizowanie, obraz skłania do ponownego przemyślenia roli dzikiej przyrody w roli widowiska.

[ENG]
The polar bear is forced to navigate a world of tourists, conservation officers, and hunters in a small Canadian town. Often perceived as a nuisance, the boundaries of who truly belongs in this shared landscape become unclear. Churchill, Manitoba, affectionately known as the “Polar Bear Capital of the World,” provides the backdrop for a film depicting the tense coexistence of humans and bears. The story unfolds through the eyes of an Inuit narrator, whose observations resist easy conclusions. By challenging conventional nature documentaries and placing confrontation above moralizing, the film encourages a reconsideration of wildlife’s role as spectacle. czytaj więcej

[PL]
W 1987 roku Marlee Matlin została pierwszą g/Głuchą aktorką nagrodzoną Oscarem® za rolę w filmie „Dzieci gorszego Boga” i w wieku 21 lat znalazła się w centrum uwagi. Dokonała przełomu w historii kina i dla wielu Amerykanów z dnia na dzień stała się symboliczną nieformalną reprezentantką społeczności g/Głuchych w Stanach. Opowiadając swoją historię w amerykańskim języku migowym (ASL), Matlin z niezwykłą szczerością mierzy się z ceną bycia pionierką – presją oczekiwań, stereotypami i samotnością towarzyszącą przełamywaniu barier i przecieraniu nowych szlaków. Film nie tylko dokumentuje jej błyskotliwa i burzliwą karierę oraz życie, lecz staje się też refleksją nad widzialnością, tożsamością i siłą reprezentacji, pokazując, jak jednostkowy sukces może zmienić społeczne postrzeganie całej wspólnoty.

[ENG]
In 1987, Marlee Matlin became the first Deaf actor to win an Academy Award® for her role in “Children of a Lesser God” and, at the age of 21, entered the public eye. She made history in cinema, as for many Americans she was the first Deaf person they had seen on screen, and overnight became the symbolic, unofficial representative of the Deaf community in the United States. Telling her story in American Sign Language (ASL), Matlin confronts with remarkable honesty the cost of being a pioneer – the pressures of expectation, stereotypes, and the loneliness that comes with breaking barriers and charting new paths. The film not only documents her brilliant and turbulent career and life, but also becomes a reflection on visibility, identity, and the power of representation, showing how an individual’s success can change the way an entire community is perceived. czytaj więcej

[PL]
Pobyt w legendarnym hotelu Hilton w Addis Abebie oraz „Cesarz” Kapuścińskiego stają się punktem wyjścia do wielowarstwowej refleksji nad imperialną przeszłością Etiopii i jej teraźniejszością. Film splata osobiste obserwacje reżyserki z esejem historycznym, odsłaniając lokalną perspektywę i szerszy afrykański kontekst, który pozwala lepiej zrozumieć ten kraj. Tytuł nawiązuje do etiopskiej tradycji retorycznej – słowa znaczą tu więcej, niż brzmią. W świecie rządzonym inną logiką czasu: trzynastu miesięcy w roku, dnia rozpoczynającego się o 6 rano i aktualnego roku 2018, reżyserka próbuje odkodować sensy ukryte między historią a codziennością. W szczelinie między systemami dat i znaczeń szuka ukrytych sensów, splatając historię, codzienność i etiopską tradycję retoryczną, w której słowa mają podwójne znaczenie: te jawne i te ukryte.

[ENG]
A stay at the legendary Hilton hotel in Addis Abeba and Kapuściński’s “The Emperor” serve as a point of departure for a multilayered reflection on Ethiopia’s imperial past and its fragmented present. The film intertwines personal experience with historical essay, revealing local perspectives and African contexts that shape contemporary understandings of the country. The title alludes to the Ethiopian rhetorical tradition – here, words mean more than they seem. In a world governed by a different logic of time – thirteen months in a year, a day beginning at 6 a.m., and the current year counted as 2018 – the director attempts to decode meanings hidden between history and everyday life. In the gap between systems of dates and systems of meaning, she searches for what lies beneath the surface, weaving together history, daily life, and a rhetorical tradition in which words hold both visible and hidden significance. czytaj więcej

[PL]
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?

[ENG]
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola. czytaj więcej

[PL]
Od ponad dwóch dekad w Boże Narodzenie do domu Inger i Arne Sandnesów w norweskim Valldal trafia tajemnicza paczka pełna prezentów dla całej rodziny, podpisana zawsze tą samą wiadomością: „Wesołych Świąt od nas wszystkich z Arendal”. Pomimo licznych prób, śledztw i medialnego zainteresowania, nadawca pozostaje nieznany. W te święta wnuki – dziewięcioletnia Edle i sześcioletni Brage – postanawiają rozwiązać zagadkę raz na zawsze. Razem z ojcem Magnusem, który otrzymał pierwszą paczkę, i matką Silje – dokumentalistką i reżyserką filmu – wyruszają na detektywistyczną wyprawę, by odkryć, kto stoi za tym niezwykłym prezentem. To, co zaczyna się jako zabawna rodzinna przygoda, szybko prowadzi do głębszej, poruszającej historii. Pierwsza paczka pojawiła się w roku, w którym starszy brat Magnusa – Hans Petter zmarł tragicznie. Śledztwo dzieci odkrywa więzi rodzinne, pamięć o stracie i emocje, które kształtują ich życie. Film łączy elementy cinema vérité z opowieścią o dziecięcej ciekawości i magii świąt. To pełna humoru, wzruszeń i niespodziewanych odkryć opowieść o tradycji, pamięci i największej tajemnicy ze wszystkich – życiu i jego niespodziewanych zakrętach.

[ENG]
For over two decades, at Christmas, a mysterious package filled with gifts for the whole family has arrived at the home of Inger and Arne Sandnes in Valldal, Norway, always signed with the same message: “Merry Christmas from all of us in Arendal.” Despite numerous attempts, investigations, and media attention, the sender remains unknown. This Christmas, grandchildren – nine-year-old Edle and six-year-old Brage – decide to solve the mystery once and for all. Together with their father Magnus, who received the first package, and their mother Silje, a documentary filmmaker and director of the film, they set out on a detective adventure to uncover who is behind this extraordinary gift. What begins as a fun family adventure quickly unfolds into a deeper, moving story. The first package arrived the year Magnus’ older brother, Hans Petter, tragically passed away. The children’s investigation uncovers family bonds, memories of loss, and emotions that shape their lives. The film combines elements of cinéma vérité with a story of childlike curiosity and Christmas magic, creating a narrative full of humor, emotion, and unexpected discoveries – a tale of tradition, memory, and the greatest mystery of all: life and its unforeseen twists. czytaj więcej

[PL]
Hybrydowy film eseistyczny na pograniczu kina dokumentalnego, performansu i feministycznego manifestu. Punktem wyjścia jest figura czarownicy – historycznie prześladowanej kobiety, której ciało, seksualność i gniew stały się przedmiotem kontroli. Reżyserka splata własne doświadczenia z kolektywną pamięcią przemocy, tworząc opowieść o wstydzie, oporze i odzyskiwaniu sprawczości. Narrację filmu budują rytuały, gesty, głos i cielesna obecność bohaterek. Performans staje się tu narzędziem emancypacji, a kamera – świadkiem procesu odzyskiwania kontroli nad narracją o kobiecym ciele. Film nie opowiada historii w klasyczny sposób, lecz buduje transową przestrzeń, w której prywatne doświadczenie przechodzi w polityczny akt sprzeciwu. Inspiracją były tu zarówno historyczne procesy czarownic, jak i współczesne formy kontroli nad kobieca seksualnością. Zdjęcia realizowane były w warunkach bliskich rytuałowi. Film powstał jako rozwinięcie performatywnej praktyki Mai Holand, łączącej sztuki wizualne, choreografię i pracę z głosem.
[ENG]
A hybrid essay film on the border between documentary cinema, performance, and a feminist manifesto. Its starting point is the figure of the witch – a historically persecuted woman whose body, sexuality, and anger became objects of control. The director intertwines her own experiences with the collective memory of violence, crafting a story about shame, resistance, and the reclaiming of agency. The film’s narrative is built through rituals, gestures, voice, and the embodied presence of its protagonists. Performance becomes a tool of emancipation, and the camera bears witness to the process of reclaiming control over the narrative of the female body. Rather than telling a story in a classical sense, the film creates a trance-like space in which private experience transforms into a political act of resistance. The film draws inspiration from both historical witch trials and contemporary forms of control over female sexuality. The cinematography was created under conditions close to ritual. The film emerged as an extension of Maja Holand’s performative practice, combining visual arts, choreography, and voice work. czytaj więcej

[PL]
Biolożka morska dr Edie Widder wyrusza w przełomową podróż, aby odkryć tajemnicze światło bioluminescencji – zjawisko pozwalające organizmom morskim komunikować się i przetrwać w absolutnej ciemności oceanicznych głębin. Jako jedna z pierwszych kobiet w swojej dziedzinie Widder zmieniła postrzeganie głębin morskich – dawniej uznawanych za ciemną pustkę, dziś jako tętniący życiem i światłem świat. Film dokumentuje jej najśmielszy projekt: zjazd na głębokość ponad 1000 metrów w poszukiwaniu zjawiska „flashback”, czyli odpowiedzi świetlnej organizmów. Obserwujemy pionierską pracę Widder – od momentu, gdy po raz pierwszy uchwyciła światło bioluminescencji, przez tworzenie specjalnych kamer umożliwiających filmowanie bez zakłócania zjawiska, po pokonywanie trudności technicznych i ekstremalnego ciśnienia głębinowego. Jej badania odsłoniły „strefę zmierzchu” oceanu i zrewolucjonizowały nasze rozumienie życia w głębinach. Film łączy zapierające dech w piersiach zdjęcia 4K głębin morskich z bogatym materiałem archiwalnym, pokazując pasję, odwagę i wytrwałość Widder w eksploracji najciemniejszych zakątków planety.

[ENG]
Marine biologist Dr. Edie Widder embarks on a groundbreaking journey to uncover the mysterious light of bioluminescence – a phenomenon that allows marine organisms to communicate and survive in the absolute darkness of the ocean’s depths. As one of the first women in her field, Widder transformed our understanding of the deep sea – once perceived as a dark void, now revealed as a vibrant world of life and light.
The film follows her boldest project: a dive to over 1,000 meters in search of the “flashback” phenomenon, a light response emitted by marine organisms. Viewers witness Widder’s pioneering work – from capturing bioluminescence for the first time, to designing specialized cameras that film without disturbing the organisms, and overcoming technical and environmental challenges of extreme deep-sea pressure. Her research unveiled the ocean’s “twilight zone” and revolutionized how we understand life in the deep. Combining breathtaking 4K footage with archival material, the film showcases Widder’s passion, courage, and persistence as she explores the planet’s darkest depths. czytaj więcej

[PL]
Po śmierci przyjaciółki Anna przez dziesięć lat obsesyjnie odtwarza jej dom w skali 1:3 dla marionetki noszącej to samo imię. Gdy się poznały, Yo miała 73 lata, a Anna zaledwie 24 – mimo różnicy wieku połączyła je głęboka więź, która z czasem stała się fundamentem ich relacji. Tworząc miniaturową przestrzeń, Anna buduje świat, w którym historie mogą trwać, a ich bliskość nadal się rozwija. Film splata intymną rzeczywistość ostatniego roku życia Yo z twórczą reinterpretacją jej dramatycznych doświadczeń. Yo żyła na własnych zasadach, podważając społeczne oczekiwania wobec seksualności, macierzyństwa, starzenia się i śmierci. Zacierając granice pamięci, czasu i wyobraźni, film ukazuje siłę artystycznej kreacji jako sposobu przeżywania i dzielenia się żałobą oraz miłością.

[ENG]
Following the death of her friend Yo, Anna obsessively recreates her house at a 1:3 scale for a marionette bearing the same name. When they met, Yo was 73 and Anna only 24 - despite the age difference, they formed a deep bond that became the foundation of their relationship. By constructing this miniature space, Anna creates a world where Yo’s stories can continue and their closeness can endure. The film interlaces the intimate reality of Yo’s final year with a creative reinterpretation of her dramatic life. Yo lived on her own terms, challenging expectations around sexuality, motherhood, aging, and death. Blurring the boundaries between memory, time, and imagination, the film reveals the power of artistic creation as a way to process and share grief and love. czytaj więcej