[PL]
Ministerstwo Niezapominania pod kierownictwem Tildy Swinton prowadzi pierwszą sprawę: Marianne Faithfull. Artystka była nie tylko muzą Rolling Stonesów – była twarzą i głosem pokolenia '68. Oczerniana przez media, niedoceniana przez branżę muzyczną, przeżyła atak serca i uzależnienie od narkotyków. Mimo trudności wydała 35 płyt, ciągle wymyślając siebie na nowo. Podobnie jak biografia bohaterki, tak i forma tego filmu jest wyjątkowa. Film stwarza własną przestrzeń – gdzieś pomiędzy pamięcią i wyobraźnią, faktami i mitami, ukazując wiele twarzy oraz talentów Marianne Faithfull.
[ENG]
"Broken English” is a bold documentary portrait of the inimitable singer, songwriter and icon Marianne Faithfull. The film is an intimate and unflinching exploration of a fractured yet unbreakable life shaped by fame, creativity and relentless public scrutiny. czytaj więcej

[PL]
Film ukazuje autora „Trainspotting” jako równie zabawnego, bystrego i bezkompromisowego w dzieciństwie w Leith, jak i później – w czasach sławy, podczas podróży oraz halucynogennych przygód w Kanadzie. Irvine Welsh dobrze bawi się zarówno w Los Angeles, jak i na międzynarodowych festiwalach literackich. Nie mówi wiele o warsztacie pisarskim ani nie chwali się świadomością autora, jak wielu mniej utalentowanych pisarzy. Film pokazuje go jako osobę, która z pasją kocha muzykę i sport, uważając je za równie ważne jak literaturę. W tym intymnym portrecie poznajemy cenionego pisarza na rozdrożu życia – świadomego swojej śmiertelności, akceptującego, że jego hedonistyczne dni dobiegają końca, ale też otwartego na dalszy odkrywanie nowych ścieżek.

[ENG]
The film presents the author of “Trainspotting” as a sharp, uncompromising artist with a deep passion for music and sports. We encounter a writer fully aware of his mortality, accepting the end of his hedonistic days, yet still devoted to creativity and exploring new paths. It traces Irvine Welsh’s life from his childhood in Leith through fame and travels, including hallucinogenic adventures in Canada. He enjoys himself both in Los Angeles and at international literary festivals. Welsh rarely speaks about the craft of writing, nor does he boast like many lesser talents; instead, the film highlights his enthusiasm for music and sport, which he regards as equally important as literature. In this intimate portrait, we meet a celebrated writer at a crossroads – playful, sharp, and uncompromising as in his youth – fully aware of the passage of time, accepting that his hedonistic days are ending, yet still committed to discovering new creative avenues. czytaj więcej

[PL]
16-letnia artystka Soraya Akhalaghi przez pięć lat nagrywała film, rejestrując telefonem komórkowym kluczowe momenty swojego życia. Tworzyła porywające rysunki i rzeźby oraz od pięciu lat próbowała uciec z Iranu od brutalnego męża do matki mieszkającej w Austrii. Reżyser oddaje głos Sorayi, rezygnując z tradycyjnej struktury dokumentalnej na rzecz formy opartej na obrazach, gestach i symbolach. Dzięki temu jest ona jednocześnie bohaterką, współtwórczynią i narratorką własnej historii. Powracające motywy lisa i różowego księżyca – obecne zarówno w filmowych sekwencjach, jak i w twórczości plastycznej Sorayi – budują poetycki język opowieści, w którym fantazja i rzeczywistość przenikają się, tworząc przestrzeń ucieczki i oporu. Film, zbudowany z fragmentów osobistego archiwum bohaterki i wyreżyserowany całkowicie zdalnie, sytuuje się na granicy kina artystycznego i autobiograficznego eseju. Porusza kwestie tożsamości, migracji i wolności, a także potrzeby ekspresji artystycznej jako formy przetrwania. Sztuka staje się tu nie tylko narzędziem opowiadania historii, lecz także znakiem wolności i ucieczki oraz sposobem odzyskiwania sprawczości oraz godności.

[ENG]
For five years, 16-year-old Soraya Akhalaghi filmed key moments of her life on a mobile phone. During this time, she created striking drawings and sculptures while attempting to escape Iran, fleeing a violent husband to join her mother in Austria. The director gives Soraya a voice, abandoning a traditional documentary structure in favor of a form built on images, gestures, and symbols. As a result, she simultaneously becomes the protagonist, co-creator, and narrator of her own story. Recurring motifs of the fox and the pink moon – present both in the film sequences and Soraya’s artwork – construct a poetic language in which fantasy and reality intertwine, creating a space for escape and resistance. Built from fragments of the protagonist’s personal archive and directed entirely remotely, the film sits at the intersection of artistic cinema and autobiographical essay. It explores questions of identity, migration, and freedom, as well as the need for artistic expression as a means of survival. Here, art becomes not only a tool for storytelling but also a symbol of freedom and escape, as well as a way to reclaim agency and dignity. czytaj więcej

[PL]
W 1987 roku Marlee Matlin została pierwszą g/Głuchą aktorką nagrodzoną Oscarem® za rolę w filmie „Dzieci gorszego Boga” i w wieku 21 lat znalazła się w centrum uwagi. Dokonała przełomu w historii kina i dla wielu Amerykanów z dnia na dzień stała się symboliczną nieformalną reprezentantką społeczności g/Głuchych w Stanach. Opowiadając swoją historię w amerykańskim języku migowym (ASL), Matlin z niezwykłą szczerością mierzy się z ceną bycia pionierką – presją oczekiwań, stereotypami i samotnością towarzyszącą przełamywaniu barier i przecieraniu nowych szlaków. Film nie tylko dokumentuje jej błyskotliwa i burzliwą karierę oraz życie, lecz staje się też refleksją nad widzialnością, tożsamością i siłą reprezentacji, pokazując, jak jednostkowy sukces może zmienić społeczne postrzeganie całej wspólnoty.

[ENG]
In 1987, Marlee Matlin became the first Deaf actor to win an Academy Award® for her role in “Children of a Lesser God” and, at the age of 21, entered the public eye. She made history in cinema, as for many Americans she was the first Deaf person they had seen on screen, and overnight became the symbolic, unofficial representative of the Deaf community in the United States. Telling her story in American Sign Language (ASL), Matlin confronts with remarkable honesty the cost of being a pioneer – the pressures of expectation, stereotypes, and the loneliness that comes with breaking barriers and charting new paths. The film not only documents her brilliant and turbulent career and life, but also becomes a reflection on visibility, identity, and the power of representation, showing how an individual’s success can change the way an entire community is perceived. czytaj więcej

[PL]
Przez dziesięć lat norweski filmowiec Asgeir Halgestad śledził niezwykłe życie niedźwiedzicy polarnej o imieniu Frost – matki walczącej o wychowanie swoich młodych w szybko zmieniającym się klimacie Arktyki. W tej intymnej opowieści o przetrwaniu, miłości, konfliktach i stracie, Asgeir ukazuje dramatyczne skutki zmian klimatycznych w Svalbardzie – najszybciej ocieplającym się miejscu na Ziemi. Konfrontując się z konsekwencjami działań człowieka, reżyser zastanawia się, czy empatia i zrozumienie mogą zbliżyć ludzi do świata zwierząt, zanim będzie za późno. Ta filmowa historia przetrwania i więzi międzygatunkowej, pełna wyzwań, strat i nadziei, pokazuje zarówno piękno, jak i kruchość życia w Arktyce.

[ENG]
Norwegian director Asgeir Halgestad followed the extraordinary life of a polar bear named Frost for a decade – a mother struggling to raise her cubs in the rapidly changing climate of the Arctic. In this intimate story of survival, love, conflict, and loss, Halgestad reveals the dramatic consequences of climate change in Svalbard – the fastest-warming place on Earth. Confronting the results of human actions, the director reflects on whether empathy and understanding can bring humans closer to the animal world before it is too late. This filmic story of survival and interspecies connection, full of challenges, losses, and hope, shows both the beauty and fragility of life in the Arctic. czytaj więcej

[PL]
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum – rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni – w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.

[ENG]
As Icelandic glaciers melt and cherished grandparents pass away, Andri Snær Magnason transforms his rich archive – family photos, recordings, myths, and songs – into a kind of time capsule meant to preserve what slips away: memories, family, time, and water. Against the backdrop of inevitable climate change, the film connects personal loss with the universal question of impermanence and ways of preserving memory. It is a poetic reflection on the relationship between intergenerational memory and the history embedded in ice. czytaj więcej

[PL]
Pod ziemią kryje się więcej historii, niż mogłyby pomieścić najwyższe wieżowce, jakie kiedykolwiek zbudowała ludzkość. A gdy w końcu się rozpadną, a nasz gatunek zniknie, to właśnie opowieści zapisane w podziemiach mogą okazać się jedynym śladem naszego istnienia. Co mogą nam powiedzieć o pochodzeniu i przyszłości człowieka ukryte cuda Ziemi Film jest czymś więcej niż tylko podróżą – to doświadczenie wywołujące dreszcze, uświadamiające, jak niewielkie jest ludzkie życie wobec świata, którego czas liczony jest w eonach i epokach. Pod powierzchnią planety zapisane są historie natury, cywilizacji i kosmosu, czekające na odkrycie. Film splata losy trzech odkrywców: meksykańskiej archeolożki Fatimy Tec Pool, badającej mistyczne cenoty, Radleya Garretta – geografa eksplorującego zapomniane, stworzone przez człowieka podziemne światy oraz Mariangeli Lisanti – fizyczki, która kilka kilometrów pod ziemią poszukuje śladów ciemnej materii. Stawia pytanie o pochodzenie i przyszłość naszego gatunku, pokazując podziemie jako archiwum pamięci Ziemi – natury, cywilizacji i kosmosu.

[ENG]
Beneath the Earth lie more stories than the tallest skyscraperspreserved underground may be the only record of our existence. What can the hidden wonders of the Earth tell us about humanity’s past and future? The film is more than a journey – it is a spine-chilling experience that reminds us how fleeting human life is in a world whose time is measured in eons and epochs. Beneath the planet’s surface lie stories of nature, civilization, and the cosmos, waiting to be discovered. The film follows three explorers: Mexican archaeologist Fatima Tec Pool, who studies mystical cenotes; Radley Garrett, a geographer exploring forgotten, human-made underground worlds; and Mariangela Lisanti, a physicist who ventures several kilometers below the surface in search of traces of dark matter. It asks questions about the origins and future of our species, portraying the underground as an archive of Earth’s memory – of nature, civilization, and the cosmos. czytaj więcej

[PL]
Pięciokrotna mistrzyni USA i jedna z najwybitniejszych wspinaczek na świecie – Emily Harrington jako pierwsza kobieta wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite. To kultowy cel wspinaczy, osiągany do tej pory wyłącznie przez mężczyzn, którego zdobycie zwyczajowo zajmuje sprawnemu alpiniście 2–3 dni, a i tak tylko 60% prób kończy się sukcesem. Film, oparty na zjawiskowych obrazach kalifornijskiej formacji skalnej, opowiada o fenomenie wspinaczki, wytrwałości, determinacji i poświęceniu w przełamywaniu własnych barier, a także fizycznej i emocjonalnej walce z własnymi ograniczeniami i presją czasu. To wyzwanie jest jednak czymś więcej niż tylko zdobyciem masywu – to dowód, że płeć nie ma znaczenia w zetknięciu z wielkością i majestatem gór. W sporcie, od dawna zdominowanym przez mężczyzn, wyczyn Harrington, która zdobyła już Mount Everest i najwyższe szczyty na każdym kontynencie, redefiniuje granice w życiu i sporcie udowadniając, że wspinaczka to nie tylko męski sport.

[ENG]
Five-time U.S. champion and one of the world’s most outstanding climbers, Emily Harrington became the first woman to climb El Capitan in Yosemite in under 24 hours. This iconic objective, previously reached only by men, usually takes even a highly skilled alpinist 2–3 days, and only about 60% of attempts end in success. Based on spectacular images of the Californian rock formation, the film tells a story of the phenomenon of climbing, perseverance, determination, and sacrifice in overcoming personal barriers, as well as the physical and emotional struggle against one’s own limitations and the pressure of time. Yet this challenge is about more than just conquering a massif - it is proof that gender does not matter when confronted with the grandeur and majesty of the mountains. In a sport long dominated by men, Harrington’s achievement - having already summited Mount Everest and the highest peaks on every continent - redefines boundaries in life and sport, proving that climbing is not only a men’s sport. czytaj więcej

[PL]
Szwedzki samotny ojciec i feminista udaje się na konserwatywny męski zjazd w Danii. Zastanawia się, dlaczego takie spotkania są potrzebne, próbując zrozumieć gniew uczestniczących w nich mężczyzn. Jego podróż przeradza się w osobisty kryzys, w którym kwestionuje swoją rolę jako mężczyzny, taty oraz relację z własnym ojcem. Rozpoczyna się sześć lat zanurzenia w tzw. „manosferze”, które prowadzi go do fundamentalnej refleksji: co dzieje się z mężczyzną – a właściwie z każdym człowiekiem – gdy kwestionuje się pojęcie męskości? Film przedstawia internetową przestrzeń, w której ultramęskie narracje, mizoginia i poczucie krzywdy rozprzestrzeniają się poprzez media społecznościowe i fora dyskusyjne. Pokazuje, jak działa wspólnota, która zamiast budować dialog, pogłębia frustrację oraz agresję wobec kobiet i zmieniających się ról płciowych.

[ENG]
The Swedish single father and self-proclaimed feminist travels to a conservative men’s retreat in Denmark. He wonders why such gatherings exist, attempts to understand the anger of the men there, and confronts his own. His journey turns into a personal crisis, questioning his role as a man, as a father, and his relationship with his own father. Over six years immersed in the so-called “manosphere,” he arrives at a fundamental reflection: what happens to a man – or any human being – when the notion of masculinity is challenged? The film portrays the online world where hyper-masculine narratives, misogyny, and grievances spread through social media and discussion forums. It shows how these communities, instead of fostering dialogue, deepen frustration and aggression toward women and changing gender roles. czytaj więcej